Camelia diye çağırdı arkadaşım beni. Yanına ilerledim. Elimi tuttu.
Camelia bak seni sırlı yerime götüreceğim diye coşkuyla konuştu. Gülümsedim arkadaşıma ve onu takip ettim.
Beni bir dağın başına getirdi ve hızlıca elimi bırakıp yere oturdu bende çocukluk hevesiyle yanına oturdum. Hızlıca toprağı kazmaya başladı.
Ardından bana bir kağıt parçasını gösterdi. Bu benle onun çekinmiş olan bir fotoğrafıydı. Gülümsedim ona ve yanıma alıp sarıldım. Sonra tekrar ayağa kalktı ve elimi tutup koşturmaya başladı.
Burası daha gizli yerim değil ki diye bağırdı.
Güldüm ve koşturmaya başladım.
Beni bir ağacın yanına getirdi. Camelia yukarı bak diye bağırdı birden. Yukarı baktım ve yukarıdaki ağaç evi gördüm. Gülümsedim.
Hemen yukarı çıkmaya başladı küçük kız. Bende onunla birlikte yukarı çıktım. Geldiğimiz gibi ayağa kalktık. Küçük kız ileride ben ise arkasındaydım.
O an gözlerim büyüdü. Küçük kızın arkasında maskeli bir insan vardı ve elindede bıçak vardı. O an küçük kızın sırtına geçirdi bıçağı insan.
Korktum. Hemde çok korktum. Bir şoka girmiştim ve etkisinden çıkamıyordum. Yerimde öylece kalakaldım. İnsan bıçağı elime tutuşturdu. Ben ise şokun etkisiyle bıçağı sıktım. Elimden kan akarken ağlamaya başladım. Küçük arkadaşım ölüyordu.
Kanlar içindeydi. Boğazımdaki yumruğu hissedebiliyordum. Yutkunamıyordum.
Cesedin kokusu burnumu deliyordu. O an kendime lanetler savuruyordum.
O an polis sirenleri duyuldu. Polis yanıma geldi ve şokla bana baktı. Yere eğildi ve benle konuşmaya çalıştı ben ise şoktaydım.
Küçük kız o kızı sen mi öldürdün diye soruyordu bana. O an elime baktı ve yutkundu. Arkadaşımı sedyeye aldılar. Beni ise polis kucağına aldı ve polis arabasına götürdü.
Üzülme küçük kız diye fısıldadı. Şu an sen güvendesin ve arkadaşın da iyi olmaya çalışıyor. Araba ilerlemeye başladı ben ise şoktaydım. Bir anlık bir şekilde polise sarıldım gülümsedi bana ve burnumu sıktı.
