Sevgili günlük; 26.11.1980
Bugün tekrar kitapçıya gittim orada yoktu nerede olduğunu çok merak ediyorum bir daha onu ne zaman göreceğimi o kadar çok merak ediyorum ki. Ama biliyorum kader hiçbir şeyi yarım bırakmaz zaten ben de kolay kolay vazgeçmem, kafama koyduğumdan.
Sevgili günlük; 27.11.1980
Bugün tekrar gittim kitapçıya. Yolda çok ümitliydim. Göremedim onu yine. Ama ümidimi kaybetmeyeceğim.
Sevgili günlük; 28.11.1980
Bugün yine kitapçıya gittim. Akşama kadar işlere yardım ettim. Yine gelmedi, yine gelmedi ve yine ama bekleyeceğim kendime sabır konusunda güveniyorum.
Sevgili günlük; 29.11.1980
Bugün yine kitapçıdaydım Abdullah amcaya yardım ettim belki sabah çok erken geliyordur. Abdullah amca gelmiyordur dedi ama bence Abdullah amca artık yaşlı olduğu için görememiş olabilir bir de ben bakayım.
Sevgili günlük; 30.11.1980
Bugün sabah dokuz gibi gittim Abdullah Amca sabah namazından sonra açıyormuş o yüzden yarın o saatte gideceğim. Bu arada bugün de gelmedi. Ümidimi kesmek için daha çok erken. Ben Firuze KURTDUMAN ve ben gelecek dediysem gelecek.
Sevgili günlük; 01.10.1980
Bugün sabah ezanında oradaydım, yine erken geldiğimi gören Abdullah amca bana anahtarı verdi artık ben açacakmışım.
Artık sevgili olmayan günlük; 20.12.1980
Bugün artık rutinim olan kitapçıyı açmak için çok erken gittim. Sabahtan akşama kadar kitapçıda oturmak artık benim için günlük bir rutin haline geldi. Bugün de gelmedi galiba artık gelmeyecek. Yoksa bu zamana kadar gelirdi. Yeni yıl yeni umutlar. Ayın son günü de gelmezse ben İzmir’e geri döneceğim. İzmir’i ve oradaki beni özledim. Her gün kitapçıyı açmak artık zor geliyor bir de her kapıdan giren o mu diye bakmak.
Artık sevgili olmayan günlük; 30.12.1980
Yine gelmedi, yine ve yine. Ne zaman gelecek? Artık beklemekten yoruldum. Gelmediğim bir ay boyunca böyle mi hissetmişti? Özür dilerim. Bu çok kötü bir his.
