Sabah uyandığımda kerem'e sarılmış şekildeydim.
Kerem burda benimle en iyi vakit geçiren ve bana Zeynep hanım ve Ahmet beyden sonra en iyi davranan kişiydi.
Biraz daha uyumak istiyordum kereme sıkı sıkı sarıldım ve gözlerimi kapattım birden bir şey oldu birinin doğa yok bağırışını duydum.
Kerem uyanmıştı "dur sen güzelim" dedi.
Bir şey yapmadım, kapı sanki kadının biri sevgilisi onu aldatıyomuş ve onu basıyomuş gibi olmuştu.
Kerem "heyy Noluyo sabah sabah" dedi.
Deniz "Doğa'yı her yerde aradılar bulamdılar biz de korktuk" dedi.
Benim için endişelenmesi mutlu etmişti.
Deniz "Abi sen doğayla mı yattın" dedi.
Kerem "Evet dün akşam biraz eğlendik bende onunla yatmak istedim" dedi.
Deniz "Ayıp abi ya benimle hiç yatmadın" dedi.
Denizin söylediği cümle beni gülümsetmişti "Şimdi odadan çık diğerlerinde söyle doğa uyuyacak" dedi.
Deniz kapıyı çarparak odadan çıktı.
Sinirlenmişti, kerem "doğa kalk güzelim kahvaltı yapmaya gidelim" dedi.
"Nereye gideceğiz" dedim.
Kerem "Dün annemle vakit geçirdin benimle biraz geçirdin şimdi bugün benimle dışarda kahvaltı yaparak bunu tamamlıyacaksın hadi hazırlan da gel" dedi.
Kerem'in odasından çıkıp kendi odama geçtim.
Kombin.
Bol tarz giyinmek hoşuma gidiyordu bol bana göre her zaman rahattı.
Aşağıya indim kerem çoktan hazırlanmış beni bekliyordu.
Kerem "Anne biz çıkıyoruz kahvaltıyı doğayla dışarda yapacağız" dedi.
Aras "İyi bari bı günlüğüne kurtulmuş oluruz" dedi.
Herkes bı sessizlik oluştu gözlerim dolmuştu artık acaba canımı ne zaman yakmayı bırakacaklardı.
Kerem "Doğa hadi gel çıkalım" dedi ve belimden tutup beni evden çıkardı.
Kafe'nin birine gelmiştik kerem ben ne aldıysam oda aynısını kendine almıştı beni kesinlikle kendine alıştırmıştı.
Kerem "haa bu arada" dedi.
Cebinden bir şey çıkardı uzattı "babam kimliğinde ki soyismini değiştirmiş sabah işe erken gittiği için bana verdi" dedi.
Yeni Kimlik haa kesinlikle artık o ailenin bir üyesiydim.
Kerem kahvaltımız dan sonra beni eve bırakıp işe gitmişti.l
Salona ilerledim koltuğa oturacakken yine başım dönmüştü lanet olsun ki hastaneye gidemiyordum korkuyordum.
Bu akşam net şekilde hastaneye gidecektim.
Hiç kimse görmeden tabiki "İyimisin" dedi arkadan Cihan.
"Evet iyiyim" dedim.
Cihan gözlerimin içine baktı "emin misin" dedi.
"Evet iyiyim" dedim ve salondan ayrıldım.
Akşam olduğunda üzerime ceketi mi giyip aşağıya indim "Şey ben biraz yürümek istiyorum da gidebilir miyim" dedim.
Zeynep hanım şaşkındı "Neden şaşırdınız" dedim.
Aras "Çünkü eski kız kardeşimiz hiç bir zaman annemden izin almazdı şimdi şansa bak birileri alıyor" dedi.
"Ben sana soru sormadım Zeynep hanım'a sordum" dedim.
Zeynep hanım araya girdi "Tamam durun" dedi. "Doğa sen gidebilirsin Aras sende lütfen sus" dedi.
"sağolun çok geç olmadan dönerim" dedim.
İşte oraya gelmiştim hastanenin önündeydim.
Ellerim titriyordu tamam sakin ol yapabilirsin hastaneye adımı atacakken geri çektim.
Gelen geçen bana garip bakıyordu ne bakıyosunuz öyle korkuyorum burdan ne yapayım içeri dalayım mı.
Evet içeri dalmak eğer içeri koşarak girersem girdiğim gibi korkum yok olur şaçmalama doğa.
Derin nefes aldım yavaşça adımımı hastaneye attım gözlerim kapalıydı.
Gözlerimi açtım tamam nefesim daralıyordu kalp atışlarım hızlıydı krize girmek istemiyordum etrafımdaki herkes dönüyordu elimi boğazıma götürdüm o beni boğuyordu o burdaydı "bırak dokunma bana lütfen" dedim bağırarak.
Etrafımda birileri konuşuyordu sonra koluma bir şey batırıldı gerisi karanlık.
Bölüm sonu................