Ne kadar süre masada kaldım bilmiyorum ama uyuyakalmisim. Yavaş yavaş bilincim yerine gelirken elimde bir baskı hissettim.
Gözlerimi açtığımda karşımda biyolojik babam vardı. Bileğimi okşuyordu. Yerimde kipirdanip bileğimi çektim.
O da uyandigimi anladı. Bileğimi bıraktı.
" Özür dilerim odana geldim ses yoktu. Bende bakmak istedim. Bir baktım uyuyosun. "
Baya telaşlıydi.
" Sorun değil "
Çok daha büyük sorunlar var oğlun gibi.
" Bileğin çok acıdı mı ?"
Soruyu sorarken çocuk gibiydi. Yalan söylemicektim.
" Çok sıktı bileğimi mosmor olmuş."
" Ben onun ağzına sıçarım sen merak etme. "
" Beni düşündüğünüz için teşekkür ederim."
" Sen benim kızımsın seni düşünmeyip kimi düşüncem.Neyse fazla duygusal oldu bu konuşma hadi en azından akşam yemeğini ye. "
" Tamam ben gelirim birazdan. Kalemlerimi falan toplıyım. "
" İyi ben aşağıdayım. "
Hızla toparlandım. Üzerime eşofman takımı giydim. Aşağı inince yine herkes bana bakıyordu.
Sofraya oturdum. Baya açtım. Tabağımı doldururken Araz hariç hepsi iğrenir gibi bakıyordu. Anlam veremiyordum. Hadi Koray'ı anlarım ama diğerlerine tek kelime laf etmemiştim.
Çok takmadım.
" Annen sana nasıl yemek yenildiğini öğretmedi mi? "
Barıştı.
" Annem ben altı yaşındayken öldü. Evde hep yalnız yedim. "
Yüz ifadesi değiştı. Anlamadığım şekilde acimayla baktı.
" Nasıl öldü?" Dedi Koray.
" Babam öldürdü. "
Anılar etrafımı sarmışti. Gözlerim dolarken Herkes susmuştu
Lara altı yaşındayken
Annemle oyunlar oynuyorduk. Birden babam kapıyı çarparak geldi. Korkuyla anneme sarıldım. Annem de korkmuştu.
Babam bağırarak anneme vurmaya başladı.
Annemin önüne siper oldum.
Beni yerde tekmelemeye başladı. Karnım çok acıyordu.
Yine durmadım anneme gidecekken önüne geçtim.
Tekrar vurmaya başladı. Ben yerde kanlar içinde yatarken eline bıçak aldı. Ne yapacağını anlamadım.
Bıçağı annemin karnına batırdı. Ama bıçak açıtır. Ben bir kere elimi kestiğimde çok acıdı.
Annem bağırdı. Canı yandı. Hareket dâhi edemiyordum. Yine de girmeye çalıştım. Tekrar anneme batırdı. Benim canım yandı. Hıçkırdim. Annem ağladı. Fısıltıyla " kızıma dokunma" dedi. Babam annemi dövdü. Polis sesi geldi.
Babam uzaklaşmaya başladı. Sürüne sürüne annemin yanına gittim. Ona sarıldım. Her yer kandı ama ben sımsıkı sarıldım. Sonra babam sinirle bana döndü.
Karnımda dayanılmaz bir acı hissettim. Çığlık attım.
Polis abiler geldi. Babamı yakaladılar. Beni hastaneye götürmeye çalıştılar ama hala anneme sarılıydım.
Bir polisin gözleri doldu. Ama polis ağlamazdı. Gözlerim kaymaya başladı son duyduğum' kadın ölmüş'tü sonra uyudum.
Şimdiki zaman
" Kızım en sevdiğin renk ne?"biyolojik annemdi.Konuyu değiştirmeye çalışıyordu.
" Her rengi severim. "
" Peki en sevdiğin yemek."
" Yemek ayırt etmem."
Gerisi de böyle geçti. Sürekli onlar sordu ben de cevap verdim.
🥀
Yine aynı tanıdık odamdaydım. Eski odamda uyanmıştım. Kapının açılma sesi geldi. Anlam veremeden karşıma babam çıktı.
" Çok canını yakmam merak etme"
bana yaklaşmaya başladı .
" dokunma"
çığlık attım. Kaçmaya çalışırken karşıma çıktı.
" amma naz yaptın be "
yüzüme attığı tokatla başim yana düştü.
aglarkan ellerinde çırpınıyordum.
birden sarsıntıyla uyandım.
Anlam veremeden etrafa bakarken odamdaydım ve bütün aile burdaydı.
Sonradan anladım ki kâbus görmüşüm. Annem sıkıca sarıldı. Abiler birbirine baktı. Sonra çıkmaya karar verdiler. Herkes odamdan çıkınca rahat bir nefes aldım.
