yazarın bakış açısı
"Lütfen yapma baba yalvarırım dokunma."
Lara yatağında ter içinde titriyordu. Titrerken sayıklayıp ağlıyordu. Hera da durmadan havlıyordu. Birden odasına seslere uyanan ailesi geldi.
" Kızım müsait misin?"
Annesi daha fazla dayanamadı ve içeri girdi.
" Güzelim ne oldu sana " annesi koşarak yanına geldi.
" vurma baba "
Leyla hanım hemen ateşine baktı. Yanıyordu!. Ateş ölçer ile ateşine bakınca 40 olduğunu fark etti.
Barış hemen sirkeli su yapıp geldi.
Bezi koyunca bile hâlâ gözleri kapalıydı. Titreyerek inledi.
" Lütfen yapma"
Üzerini açtılar ve acile gitmek için yola çıktılar.
Lara
" dokunma" yine bana dokunmaya başlamıştı. Çığlık atıp daha uzağa kaçtım. Bilmediğim bir sokaktaydım.
Sürekli olarak koşuyordum. Nereye gittiğimi bile bilmiyorum ama koşuyorum.
Arkamı kontrol ederek koşmaya devam ettim
Birden önüme bir araba çıktı. Ben ne olduğunu anlamadan bana çarptı.
titreyerek gözlerimi açtığımda karşımda ailem vardı. Arabada bir yere gidiyorduk. Ben de sırılsıklam olmuştum terden. Titriyordum.
" Noluyor?" Sesim çok kısıktı. Fısıltıdan farkı yoktu. Boğazım sanki sahra çölü gibiydi. Çok canım yanıyordu.
Koray sesimi duydu.
" Biraz ateşin var hastaneye gidiyoruz. "
Kafamı bile kaldıramıyordum. Vücudum çok yorgundu.
Yine de kalkmak için çabaladım.
" Sşşt dur işte az kaldı. " Annemin dizlerine yatırmışlardı beni. Kafama bastırıp beni geri yatırdı.
Sonra birden saçlarımı okşamaya başladı. Çok rahatlatıcıydı. Uykum gelmeye başladı. Gözlerimi kapadım.
" Güzel kızım uyuma."
Gözlerimi geri açtım. Çok üşüyorum. Tirtir titriyordum.
" Anne üşüyorum"
" Geçecek güzelim geçecek"
Çenem titrediği için konuşamıyorum da zaten. Susup yolu izledim.
Yavaş yavaş gözlerim kapanmaya başladı. Kendimi daha fazla kontrol edemeyerek uykuya teslim ettim.
🥀
Gözlerimi açınca hastanede buldum. Başucumda annem oturuordu. Saçlarımı okşuyordu. Ona bakınca gülümsedi. Etrafa baktım. Abimler de bana bakıyordu.
Hepsinin uykusunu mahvettiğim için kendime kızdım. Sonuçta onlar yarın işe gidecekti. Kimse benimle uğraşmak zorunda değildi.
" Ben... Özür dilerim"
" Neden, asıl biz özür dilemeliyiz.?"
" Hepinizin uykusunu mahvettiğim için." Dedim masumca.
" Güzelim ne uykusu ömrümüzden ömür gitti be. Ya sana birşey olsaydı ben kendimi nasıl affederdim."
Dedi Yiğit.
" İyi de senin bir suçun yok ki.Benim hatam. "
" Ya Hera havlamasaydı. O zaman havale geçirebilirdin. "
" Hera mı havladı. "
" Tabi kızım. "
" Biz ne zaman eve gidebiliriz?. "
" Serum bitince gideriz."
" Tamam. "Telefonla oynamaya başladım. Ne yapayım yani canım sıkıldı.
Hepsinin aklı bana birşey olunca yerine geldi. Daha önce nefretlerini yüzüme vuruyorlardı şimdi sürekli peşimdelerdi.
Tabii annem ve babamın hakkını ödeyemem. Canım annem kendini mahvetti benim için. 2 hafta önce kaçırılıp bıçaklandım şimdi ise hasta oldum. Yazık kadına uyku uyutmadım. Bir rahat nefes alamadılar. Sanırım ben belalıyım. Bela çeker gibi her gün yeni bir olay.
Ben bunları düşünürken odama Uraz geldi.
" Annemler senin bir psikolok ile görüşmeni istiyor. "
" Eee?"
" Bende onlara gerek yok ben olurum dedim. "
" Nasıl yani?"
" Senin artık psikoloğunum. Bana anlatacaksın geçmişini falan. Mesela eski yaşantını. "
" Güvenmediğim insana hiçbir şey anlatmam ben. "
" Güvenmeyi denersin o zaman. "
" Denemem güvendiğim anlamına gelmez. Boşuna uğraşma. "
" İyi sen bilirsin. Serumun bitmesine az kaldı. Bende burada kalacağım. "
" Ne oldu hastane odasına mı özendin ? İstersen bir hafta da sen kal ben alışkınım"
" Yok kalsın " o da telefonuna bakmaya başladı.
🥀
Boş boş telefonda gezdim. Yanlışlıkla seruma bakmayı unutmuşum meğer bitmiş boşuna beklemişim.
Serumu fark edince çıkardım. Uraz hemen atladı.
" Ne yapıyorsun kızım sen manyak mısın canın yanacak?"
" Bu iğne mi canımı yakacak ? Git işine ya. Annemler nerede burada mı?"
" Koridordadır onlar. "
" İyi " kapıya doğru ilerledim. Telefonda her ne yapıyorsa dalmıştı.
" Bence sen çok sevdin burayı. Burda kal diyorum dinlemiyorsun. "
" Dur bi ya tamam geliyorum. "Kesin sevgilisi falan vardı. Yoksa niye bu kadar dalsın telefona. Bir ara tekrar konuşurken gizlice bakarım kimle konuştuğuna.
Koridora çıkınca babamın omzuna başını yaslamış uyuyan annemi gördüm. Hepsi benim yüzümden oldu. Kadın benim yüzümden uyuyamadı. İçimdeki suçluluk duygusunu bastıramadım.
-
--------------------------------------------------------
Arkadaşlar lütfen yorum yazın. Okuyucumuz çok fazla ama yorum yazan kişi sayısı neredeyse 20 bu çok az.
Ben sizin yorumlarınızla motive olup yazıyorum. Defalarca kendime boşver dedim. Neden uğraşıyorsun ki
Zaten ilk bölümü de yanlışlıkla yayınlamıştım. Yaklaşık 10 okuyucum vardı onları yüzüstü bırakmak istemedim. 10 da olsa seven bir kaç kişi vardı. Ben bunu yorumlardan anladım o yüzden devam ettim.
