Dönme dolabından sonra atlıkarıncaya bindik kenan abim ne kadar da çok binmemek için direnmiş olsa da ben istediğim için binmişti. Baya bir oyuna binmiştik. “hadi artık ebe gidelim annemler bekliyor”hepimiz arabaya bindik. Kutay abim bu sefer arabayı sürüyordu bende arkaya geçmiştim. Bugün çok eğlenmiştim. Yıllar sonra ilk defa içten bir şekilde gülmüştüm ve bu da abimler sayesindeydi. Ben hiç bir zaman içten içe gülmem diye düşünmüştüm ama yanılmıştım.
Evin önünde durduk ve arabadan çıktık. Murat abim zile bastık ve annem kapıyı açtı. Ne aslında pek alışmış sayılmazdım ama onlar benim ailemdi ve alışmak için elimden ne gelirse yapmalıydım. “hoşgeldiniz, hadi geçin içeriye acıkmışınızdır şimdi”dedi annem. Acar abim karnını okşayarak “hemde nasıl öyle bir acıkmışım ki yolda sayeyi az daha yiyecektim ama aç karınla tatlı gitmeyeceği için yemedim”dedi. O öyle diyince güldüm ben gülünce hepsi güldü.
Içeriye geçtik ve masaya oturup yemeklerimizi yedik. Yemek yerken kenan abi coca cola doldurdu. Yemekten sonra tabakları topladım ve tam yıkıyacaken annem izin vermedi ve ne kadarda itiraz etsem yıkamama izin vermemişti. Abimleri aradım bulamayınca odama çıktım. Odamda oturup telefona bakarken instagrama girdim ve özele aldığm hesabı özelden çıkartıp profile kendi fotoğrafımı eklemiştim. Bunları yaptıktan sonra dolaptan pijamalarımı çıkartıp üstüme giyidim ve saçımı toplayıp yatağa geçtim.
Odamın kapısı tıkladı ve içeriye murat abi girdi. “bizimle filim izlemeye var mısın? ”dedi. Biraz düşünsükten sonra “olur” dedim. Yatağımdan çıktım ve murat abim ile salona indik. Sadece abimler vardı. Boş bir koltuğa geçip oturdum. Murat abim de yanıma oturdu. Korku filimi açmışlardı. Bir anda korku sahnesi çıkınca gözlerimi kapatım murat abide gözlerini kapatıp bana sarıldı. “ya ben size korku filimi açmayın demedi mi saye korkuyo görmediniz mi”dedi murat abi. Ama tek korkan ben değildim o da korkmuştu.
Bu dediğinin üzerine hepimiz gülmeye başlamıştık. “ne gülüyorsunuz ya benim canım kardeşim korkuyor işte bakın korkudan ağlıyor”dedi beni göstererek. “bana öyle değilde daha çok sen korkuyormuşsun gibi geldi murat”dedi kutay abi. “ayıp ediyorsun ikizim ben korkarmıyım ya”dedi murat. Gülmekten karnıma ağırılar girmişti. “tamam susun kız gülmekten bayılacak şimdi”dedi acar abi.
Filim bittikten sonra acıktığımız için bir şeyler yemeye karar verdik. “pizza sipariş edelim”dedi kenan abi. Bence sipariş etmek yerine ben yapa bilirdim sonuçta önceden hep ben yemek yapıyordum. “bence sipariş etmek yerine ben yapıyım”hepsi bana baktı. “olur valla hem bakalım kardeşimiz marifetlimiymiş”dedi murat abi.Mutfağa gittim ve pizzayı yapmaya çalışırken kutay ve kenan abi içeriye girdi. “evet biz ne yapalım?” diye sordu kutay abi. “zeytinleri ve domatesleri doğrıya bilirsiniz”dedim. Başları ile beni onayaldılar ve dediğimi yapmaya başladılar.
Pizzanın malzemeleri falan hazır olduktan sonra pizzayı yapmaya başladım. Pizza hazır olduktan sonra fırına koydum ve pişmesini bekledik.Yarım saat sonra pizza hazır olunca fırından çıkartıp diğer pizzayı fırına koyduk. Pizzayı parçalara ayırıp tabağa yerleştirdim. Kenan abi de coca cola koymuştu bardaklara. Pizzaları alıp salona geçtik ve filim eşliğinde yemeye başladık. Baya bir acıkmıştım.
Pizzalarımızı yedikten sonra uyumak için odalara dağıldık. Odama gelince direk kendimi yatağa bırakıp uyuya kalmıştım. Sabah gözlerimi açtığımda 8.58 geçiyordu. Yataktan kalkıp üstümdeki pijamaları çıkartıp şort ve crop giyip aşa indim.
Etrafta kimse görünmüyordu sanırım hala uyuyorlardı. Bende kahvaltıyı hazırlamaya başladım. Yumurta çıkartım ve hem haşlayıp hemde kızartım.Çayı demlemeye bıraktım. Zeytin ve reçeleri küçük tabaklara koyup masaya koydum. Kahvaltı hazırdı. Ekmek ararken ekmek kalmadığını görünce odama çıkıp cüzdanımı aldım. Yanda biriktirdiğim paralar ile ekmek almak için evden çıktım.
Buraları bilmediğim için sora sora ekmekçiyi bulmuştum. Önceden kahvaltıyı ben hazırladığım için bunu yapmak beni yormamıştı ama bu defa değişik his ettmiştim bunun sebebini bilmiyordum. Ekmekleri alıp eve doğru gittim. Eve doğru giderken yanıma anahtar almadığımı fark ettim. Mecbur zile basıcaktım.Evin kapısının önünde durdum ve zile bastım. Bir anda kapı açıldı ve karşımda murat abi belirdi. “sen nereye gittin?”dedi. Endişenelnmiş görünüyordu. “ekmek almaya gitmiştim” dedim ve elimde ki ekmek poşetini gösterdim. “bir dahakine beni uyandır abicim korkum gittin sandım”dedi.
Güldüm ve içeriye geçtim. “korkma gittmedim bi yere, diğerleri nerede?”diye sordum. “uyuyorlar az önce uyandırdım”dedi. Mutfağa girdim ve muratta arkamdan girdi. “oo kahvaltı masasına bak be”dedi ve direk masaya geçip domatesten bir tane yedi. Bende murat abimin yanına oturdum ve kenan abimleri beklemeye başadık. “günaydın çocuklar, günaydın kızım”dedi babam ve saçımdan öptü. Hepimiz masada oturduk ve kahvaltımızı etmeye başladık. “hayret çocuklar siz kahvaltı hazırlarmıydınız ya”diye sordu babam. Hepsi bana baktı ve kenan abim babamın sorusumu yanıtladı“baba biz hazırlamadık ki saye hazırlamış” dedi. Babam bana döndü. “afferim kızım çok güzel yapmışsın ellerime sağlık”dedi.
Bende “rica ederim”dedim.
Kahvaltıdan sonra murat abi ile salonda oturuyorduk ve yanımıza kenan abi geldi. “hadi gidin hazırlanın dışarıya çıkıyoruz” dedi. “nereye gidiyoz ki? ”diye sordu murat abi. “berkler çağırdı hadi kalkın”dedi beni de mi çağırmışlardı iyi de neden ki?
“bende mi”diye sordum. “evet abicim hadi git hazırlan” dedi kenan abi. Aslımda benim pek hazırlanmama gerek yoktu zaten hazırdım. “benim hazırlanmama gerek yok aslında böyle gelirim” kenan abi ve murat abi beni baştan aşa süzdü. “olmaz bunlar çok açık abicim”dedi murat abi.
Beni kıskanmışlardı sanırım. “bırak istediğimi giyisin ona bakan olursa hal ederiz”dedi kenan abi. “peki o zaman ben hazırlanıp geliyorum”diyip gitti. Kenan abi ile dışarıya çıkıp diğerlerini beklemeye başladık.
