barış
Sabah kalktığımda saye yanımda değildi. Onu merak etmiştim belki odasına gitmiştir diye düşündüm ve oraya gittim. Kapıyı açıp içeriye girdiğimde acar ve kenan dışında kimse yoktu.
Kenan bana ne oluyor dercesine bakıyordu. Acaba sayenin nereye gittiğini biliyor muydu?
“saye nerede biliyor musunuz?”dedim. Acar ve kenan bakışmaya başladılar. Cevabımı almıştım onlarda görmemişti. Nereye gitmişti bu kız. “hayır, sizin yanınızda değil mi?”dedi acar.
“sabah kalktığımda yoktu kutaya uykum yok demiş ama tok hiç bir yerde annenlere de sordum onlarda sabah bankta otururken görmüşler daha sonra hiç görmemişler”dedim.
İçim hiç rahat değildi. Kendimi kötü his etmeye başlamıştım bile. Odadan çıkarken acar ve kenan da benimle geldiler. Odadan çıkınca murat ve kutay da yanımıza geldiler.
“buldunuz mu?”diye sordum çünkü onlar aramaya çıkmıştı. Murat başını olumsuz anlamda sağladı. Nereye gitmişti bu kız.
Cebimden telefonumu çıkartıp onu aradım. Bir süre bekledikten sonra açıldı. Sesi hoparlöre aldım.
“güzelim neredesin sen?”dedim. Ama cevap gelmiyordu. Canı yanıyormuş gibi bir ses çıkartıyordu. “noluyor oğlum bişey mi geldi başına”dedi acar.
Umarım ona bir şey olmamıştır aksi taktirde hiç iyi şeyler olmazdı. Bir kaç kez daha seslenmeme ramen hiç ses yoktu cevap vermiyordu hata bir süre sonra su sesinde ve rüzgar sesinden başka hiç bir ses gelmiyordu.
“saye abicim cevap ver orada mısın?”dedi murat ama cevap veren yoktu. Gittikçe kendimi daha kötü his etmeye başladım. Tam telefonu kapatacaken telefondan gelen ses ile vazgeçtim.
“alo merhaba, siz kimsiniz?”bu bir erkek sesiydi. Sayenin başka erkeklerle ne işi vardı bu çocuk kimdi?
“asıl sen kimsin kardeşim sevgilimin yanında ne işin var? Sevgilim nerede?”dedim sert ve kalın sesimle. Adam derin bir nefes alıp bana cevap verdi. “ben kızı tanımıyorum yerde kanlar içinde yatıyor ambulans çağırdım havuz başına gelin”
Duyduklarımız karşısında başımızdan aşa kaynar sular döküldü. Ne demek yerde kanlar içinde yatıyordu ve ambulans çağırdım. Gözlerim ilk defa biri için dolmaya başlamıştı ve bu uğuruna canımı bile vereceğim sevgilimdi.
Bir süre dediklerini idrak etmeyi bekledik ve ilk koşan kutay oldu. Kutay koşunca bizde kendimize geldik ve koşmaya başladık.
Ona ne olmuştu neden yerde kanlar içindeydi? Biri ona bir şey mi yapmıştı?
Eğer biri ona zarar verdiyse o kişiyi kendi ellerim ile öldürmeden bana rahat yoktu.
Hızlıca merdivenlerden iniyorduk herkes bize bakıyordu ve dışarıda bağırış çağırış sesleri vardı. Bir kaç kişi ambulans çağırın diye bağırıyordu. Daha fazla hızlı koşmaya başladım ve kutayları arkamda bıraktım.
Havuzun başına geldiğimde kalabalığın aradına girip sayeme uğlaştım. Gördüğüm manzara ilk başta beni şok etti. Yerde kanlar içinde yatıyordu.
Ağlamak istiyordum ama bunu yapamazdım, yapar mıydım? Yapa bilir miydim?
Hemen sayenin baş ucuna oturdum ve kafasını bacağkma koyup saçlarını okşamaya başladım. “saye güzelim hadi aç gözlerini nolur güzelim hadi bitanem”
Sağ gözümden bir damla yaş düşmüştü ve ben ilk defa biri için yaş dökmüştüm. Kutay ve muratlarda gelince hemen yanıma geldiler.
Kenan çok sinirlenmiş ve enişeliydi diğerleride aynı şekilde ama kenan daha fazla sinirliydi. Acaba yusuf amcalar neredeydi? Acar ağlıyordu ama bunu belli etmemeye çalışsada yapamıyordu.
☆☆☆
Hastaneye gelmiştik ve sayeyi ameliyata almışlardı. Umarım ona bir şey olmazdı ona bir şey olursa onu kaybedersem bu hayatın bi anlamı kalmaz benim için.
Ceyda teyze yerde oturmuş ağlıyordu acarda yanındaydı. Acarı ilk defa bu şekilde görüyordum. O asla kimse için ağlamazdı ama o da ilk defa biri için ağlıyordu. Kız kardeşi için...
Saye ne kadar kısa sürede hayatımıza girmiş olsada o hepimizi kendisine bağlamıştı. Onun olmadığı bir yerde durmak dahi istemiyordum. Onsuz hayatın bi anlamı yoktu.
Yusuf amca bi oraya bi buraya dolanıyordu bense sinirden yere odaklanmıştım. Ona bunu kim yapmıştı?
Kim onu bıçaklamıştı. Kim ona neden zarar vermeye çalışsın ki kimseye bir zararı bile olmamıştı.
