Bu sefer murat abim söze başladı.“sayeye zarar vermek için” ne bana zarar vermek için mi? İyi de neden ben ona ne yapmıştım ne kötülük etmiştim ki?
“ne neden? ” diye sordum kenan abim bana baktı ve derin bir nefes aldı. “bilmiyorum”dedi ve yanıma gelip bana sıkıca sarıldı. Hala ne kadar da şokta olursam olıyım sarılmasına karşılık verdim.
***
Eve geldiğimizde direk odama çıkmıştım. Kafam karman çoman olmuştu ve bu nasıl düzelecekti hiç bir fikrim yoktu. Banyoya girmeye karar verdim ve bornozumu alıp banyoya girdim. Yaklaşık yarım saat sonra banyodan çıktım ve üstümü değiştirip saçlarımı taramaya başladım. Azda olsa kafamda ki düşünceler uzaklaşmıştı.
Odamda kitap okurken kapı tıklandı ve açmaya gittiğimde barışla karşılaştım. Onu görünce içimi bir heycan bastı. “merhaba”dedi ve gülünsedi. Çok güzel gülümsüyordu ve gülümsemek ona çok yakışıyordu. O gülümseyince bende gülümsedim. “merhaba”dedim.
“aşa da filim izliyoruz istersen sende gel”dedi. Gidip gitmemek arasında kala kalmıştım. En son gittmeye karsr verdim ve beraber aşa indik. Korku filimi seçmişlerdi ve hep beraber izlemeye başladık. Bir anda korku sahnesi çıkınca kutay abime sarıldım ve o sıra kutay abim kahkaha attı. “korkma be abicim biz varken sana hiç bir şey olmaz” dedi ve saçımdan öptü.
Filim biraz beni korkutuğu için ara da bir bakıyordum. Barışı izliyordum ve gerçekten yavaş yavaş ona aşık olmaya başladığımı his ettmiştim. İlk defa bir erkeğe kapılıyor aşık oluyordum ve bence bu çok güzel bir hissti. Daha önce aşk ne bilmiyordum. Hala da bildiğim sayılmazdı ama bunu barış sayesinde öğrene bilirdim.
Barış bir anda kafasını çevirip bana baktı ve göz göze geldik. İkimizde gözümüzü kaçırmadık ve barış sırıtmaya başladı. O sırıtınca nedense istemsizce gözlerimi kaçırdım.
Onun gözlerine bakınca sanki cenneteymişim gibi his ediyordum...
Tekrar barışa baktığımda koltuğa yaslanmıl beni izlediğini gördüm. Bende koltuğa yaslayıp onu izlemeye başladım. Yaklaşık 3 dakika sonra abimlerin sesi ile bakışmayı kestik. “evet filim bitti şimdi ne yapalım” diye sordu murat abim. Aslında ben barışı izleye bilirim abicim demek isterdim ama demedim.
“hep beraber yemek yapalım”diyerek öne atladı acar abim. Hepsi bir anda acar abime bakarak hayır anlamında kafalarını sağladılar. “saye ne derse o”dedi bir anda acar abim. Konu ne ara bana gelmişti hiç bir fikrim yoktu ama onlarla eğlenmek için onlara yemek bile yaptırırdım. “hep beraber yemek yapalım”dedim bende.
Hepsi bir anda mırıldanarak küfür etmeye başladılar. Mutfağa geldik. Ne yapıcağımızı bilmiyorduk bu yüzden düşünmeye karar verdik. En sonda karar vermiştik. Pasta ve yağlı sarma yapacaktık yanına da patates salatası.
Ben ve barış yağlı sarmayı sarıyorduk. Murat ve kenan abimde patates salatasını yapıyordu. Kutay ve acar abimde pasta yapıyorlardı.
Sarmaları ince bir şekikde sarmaya başladık. Sararken arada sohbet ediyorduk. İkimizde aslında çekiniyorduk ama beli etmemeye çalışıyorduk. Murat abim haşlanmış patatesi yanlışlıkla yere düşürünce istemsizce hepimiz gülmeye başladık. “ben size dedim ben yemek yapmayım diye”dedi mızmızlanarak. “mızmızlanma abi”dedim gülerek. Bana baktı ve güldü.
Bir anda kutay abim acar abimin yüzüne bir avuç un attı ve hepimiz şaşkınlıkla onlara baktık. “o o şekilde olmaz diyorum”dedi kutay abim. Acar abim derin bir nefes alıp ensesine bir tane yapıştırdı. “yüzüme un atma sebebin ne oğlum”dedi ve ensesini sıktı. Ben gülerek onları izliyordum. “bırak ensemi”dedi ve acar abim bir tane daha vurup bıraktı” tekrar sarmaya döndüğümde bir anda barışın yüzüne un gelince gülmemek için kendimi zar zor tutum. “anladın işte acar abi orda işte uçak olmadan uçtum” kutay abim bilmemezliye yatıyordu ama bu onu daha çok batırıyordu.
“kutay kaçman için tamı tamına 3 saniyen var”dedi barış. Oturduğu yerden kalktı ve kutay abimin önüne geçti ve eline bir avuç un alıp bir anda kutay abimin yüzüne attı. Acar abimde bir avuç un alıp yüzüne attı. Şuan da hepsinin yüzü beyazdı ve gece görsem kesinlikle korkudan bayılırdım. Çok komiklerdi ve gülmemek elde değildi.
Bir anda annemin sesini duyunca hepimiz kapıya baktım. Babam ve annem şaşkınlıkla bize bakıyorlardı. “oğlum sizin bu halleriniz ne”dedi annem. Barış, kutay ve acar abim birbirine baktılar ve gene ben gülmeye başladım çünkü çok komiklerdi. “sende gülme abine”dedi acar abi ve yüzüme un atacağı sıra barış önüme geçti. “daha yeni banyodan çıktı tekrar girmesin”dedi. Bu hareketine hepimiz şaşırdık ve ne olduğunu anlayamadık. “vay vay vay barış bey”dedi acar abim ve barışın yüzüne un attı.
Şuan o kadar çok komiklerdi ki gülmemek elde değildi. Tabi annem için aynı şey söylenemezdi. “orayı toplamanız için tamı tamına 3 dakikanız var döndüğümde burası bu halde olmasın” dedi annem ve babamla odalarına doğru yürüdüler.
