Eve girdiğim an Baran abim bana bağırmaya başladı.
-KİMDİ LAN O ÇOCUK. BİZ SANA SORDUK DEĞİLMİ SEVGİLİN VARMI YOKMU DİYE. NİYE YALAN SÖYLEDİN LAN. NEYİMİZDEN KORKTUN DA YALAN SÖYLEDİN. ELALEM BİDE FOTOĞRAF ATIYOR BİR BAKIYORUZ KARDEŞİMİZ SAHİL KENARLARINDA BİRİLERİYLE EL ELE TUTUŞMUŞ.
-b-bağırma bana
Gözlerim dolmuştu. Barlas abime baktım. O biliyordu bağırılmasından korktuğumu ama o da bana kırgınlıkla bakıyordu.
-n ne fotoğrafı?
-bak çocuğun biriyle el elesin yalan de lan. Shop mu diye baktırdım ben bu fotoğrafa değilmiş.
-evet değil. Herşey aş önce oldu hatta. Kim bu çocuk biliyor musunuz. Siz yokken benim yanımda olan beni üvey babamdan koruyan öldürmek koruyan çocuk. Aramızda hiç birşey yok. S-siz dinlemeden yargıladınız.
Ağlıyordum artık. Baran dediklerinden pişman olmuş gibi gelip özür dilemeye başladı. Bense kimseyi dinlemeden evi terk ettim.
Yanımda sadece cüzdanım telefonum ve kulaklığım vardı. Mert lerin evine gitmeye karar verdim.
...
Kapılarınk çaldım ve açmalarını bekledim. Kapıyı mertin abisi taha açtığında ne diyeceğimi bilemedim.
-hoşgeldin ama mert yok güzelim.
Hep bana güzelim derdi. Ama bu sefer harklı bir şekilde demişti.
-ş şey gelsem o olur mu?
-tabiki sorman hata
Ayakkabımı çıkarıp içeri girdim. Koltuğa oturdun ve tahayı beklemeye başladım.
-ne oldu güzelim neden bu saatte dışardasın sen
-bişey olmadı. Size gelmek istedim o kadar.
Dediğime inanmamış gibiydi.
-gelmen iyi oldu aslında. Sana söylemem gereken bir şey vardı.
Heyecanlanmıştım. Acaba ne söyleyecekti.
Yanıma yaklaştı ve beni tek hamdeden kucapına aldı. Kendisi de koltuğa oturdu. -n napıyorsun taha abi?
-abini sikerim lan ne abisi. Seviyorum kızım seni seviyorum. Benimle çıkar mısın?
Dediği şeyler karşısında şok olmuştum. Ne diyeceğimi bilemedim.
-olurr.
-güzel kızım benim. Bir tanem hayatta bırakmam artık seni.
Tam dudağıma yaklaşmışken kapı çaldı.
-mert gelmiştir istersen aç.
Kapıyı açmaya gittim
Açtığımda gördüğüm kişilerle şok oldum.