Normalde her gün bölüm atmaya çalışacağımm.olaylar biraz yavaş ilerlediği için uzun bir kitap olacak şimdiden söylüyorummm.fikir vermek isteyen olursa söylebilirrr. Şarkı dinleyerek okuyun duyguları daha iyi hissedersiniz canlarımm (annem/Candan Erçetin)
Yorum yapmayı unutmayınn
Başlıyoruzzzzz askolarrr 🤭
Bahçede esin hanım için papatya karar vermiştim umarım mutlu olur. Evin en sevdiğim yeri galiba bu bahçe oldu resmen cennetten bir parça gibiydi.
Bir ara buraya esin hanıma anne demek istiyordum bunu çok fazla hak ettiği düşünüyorum geldiğimden beri beni mutlu etmek için elinden gelen herşeyi yapmıştı.
Elimdeki çiçeklerle oturma odasında oturan abilerime ve babama baktım ama annem yoktu. Biraz üzülmüştüm babamın yanına gidip annemi sorduğum zaman mutfakta olduğunu söyledi.
Mutfağa girdim zaman bulaşıkları makineye dizen anneme baktım. Varlığı bile bana mutluluk ve güven veriyordu.
Onu için herşeyi yapardım hatta konuşurdum bile ama korkuyordum uzun zamandır konuşmuyordu üvey babam yüzünden beni dilsiz zannediyorlar ama ben sadece konuşmaya korkuyordum. Bir anda annemin bana sevgi ile bakan gözlerini görmem ile içime bir konuşma cesareti doğdu ,ben 5 yıl sonra konuşacaktım ve ilk kelimem anne olacaktı.
" Kızım ne zaman geldin bir şey mi oldu annecim?"
Sanki konuşmaya yeni başlamış bir bebek gibi kelimeler zor çıktı ağzımdan.
Titreyen ellerimle topladığım çiçekleri ona uzattım. Ağlıyordum ama heyecandan mutluluktan...
" Bun-bunları sa-sana to-topladım annem."
Konuşurken sadece anne kelimesi düzgün çıkmıştı. O da benim gibi ağlamaya başladı.
Elimdeki çiçekleri alarak bana sarıldı.17 yıldır çektiği acıyı sanki unutmuştu.
"Kızım sen konuştun bana anne dedin ilk kelimen anne oldu seni çok seviyorum sana söz veriyorum ayrı kaldığımız her günün acısını sana unutturacak annen."
Titreyen sesimle tekrar konuştum.
"Bende seni seviyorum anne!"
"Karıcım burda ne oluyor."
Babamın gelmesiyle sarılmayı bırakmıştık ikimizinden ağlamaktan kızarmıştı. Esin hanım konuşmaya başladı.
"Metin kızım konuştu anne dedi bana bak çiçek toplamış bana seni seviyorum anne dedi bana kızım konuştu."
Elindeki çiçekleri babama gösterdi.
Babamın gözleri dolmuştu. Arkada abimler vardı ne olduğunu anlamaya çalışıyorlardı galiba birden Buğra abim annemle bana koşup sıkıca sarıldı.
--------------------------------------------------------------
Şuan odam da oturmuş müzik dinliyordum.
Telefonuma gelen bildirime baktım.
KARAHANLILARRR
055******* sizi gruba aldı.
Profil resmine baktığım gibi tarık abim olduğunu anlayıp kaybettim diğerlerini de aynı şekilde yaptım.
Birden aklıma yarın okula gideceğim geldi ve benim hiç birşeyin yoktu alışveriş yapmam lazımdı.
Hemen aşağı koştum son iki basamağı atladım.
Salonda kimse yoktu aynı şekilde mutfaktan da herkes nereye gitmişti.
Telefonumu alıp anneme mesaj attım.
SİZ:anne yarın okul var ama benim hiç birşeyim yok alışveriş yapmam lazım evde hiç kimse yok.
10 dk sonra hemen cevap geldi.
ANNEM💞: ay kızım ben onu unuttum biz babanla misafirliğe gittik abinler nerede bilmiyorum. Senden önce rüzgar abin aradı eve geliyormuş onunla gidebilirsin yada kapıdaki korumalardan rica edersen seni istediğin yere götürürler anneciğimm.
SİZ:tamam anne ben tek giderim rüzgar abim yorgundur.
Gelen mesaja bakmadan direkt hazırlanmaya başladım.
Üstüme rahat bir şeyler giyindim hemen
Aynada son kez kendime bakıp evden çıktım.
Kapıda ki korumaların yanından geçerken adının Tuğrul olduğunu hatırladığım adam konuşmaya başladı
"Burcu hanım nereye ben size yardımcı olayım istersin?"
Başımı gerek yok anlamında salladım ve hızlı adımlarla yürümeye başladım.
Burası çok güzeldi. Keşke burada büyüme şansım olsaydı herşey çok farklı olurdu abilerim beni severdi belki de...
Gördüğüm ilk kırtasiyeye girdim burası çok büyüktü.
Kendime bir kaç defter ve kalem aldım. Kasaya ödeme yapmak için giderken rafta bir anahtarlık ilgimi çekti.
Anahtarlığı da alıp kasaya gittim ödeme yapıp eve yürümeye başladım.
Tarıkla yakın olmak istiyorum aramizda en az yaş farkı olan o abiden daha çok arkadaş gibi olmak istiyordum o yüzden bu anahtarlıkları aldım umarım kabul eder.
Konağın kapısına geldiğim zaman abinlerin arabalarını geldiğini görünce sevindim koşa koşa içeri girdim galiba annemler daha gelmemişti arabaları yoktu çünkü.
Tam kapıyı çalacağım zaman biri kapıyı açtı bu tarıkdı.
Heyecanla yüzüne baktım ama benim suratıma bakmadan yanımdan geçip gitti galiba acil bir işi vardı.
Hemen içeri girdim karnım açtı ama tek başıma onların yanına gitmek istemiyordum daha erken gibi geliyordu.
Sessizce merdivenleri çıkarken biri bana seslendi. Rüzgar abimdi
" Neden beni beklemedin annem dedi. Aldın mı ihtiyaçlarını?"
Biraz düşündükten sonra elime telefonumu alıp numarasına mesaj attım.
" Yorgun olduğunu düşündüğüm için beklemedim. Aldım sorduğun için sağ ol."
Rüzgar abi eline telefonunu alırken ben hızlıca odama gidip bir duş aldım.
Üstüme rahat bir pijama takımı giyinip aşağı indim.
Ama hala tarık yoktu. Nereye gitti acaba belkide annemlerin yanına gitti. Salona geldiğimde boş olan L koltuğa oturdum. Televizyon izlemeye başladım. Gözlerim kapanmak için resmen yalvarıyorlar ama benim tarığı beklenen lazımdı.
Ama daha fazla dayanamadım. Başımı birinin omzuna düştüğünü hatırlıyorum en son.
-Devran Karahanlı-
İlk defa eve gelirken bu kadar heyecanlıydım. Burcunun varlığından mı bilmiyorum ama gülümsemesi bana ilaç gibi geliyor insanın ömrünü uzatıyor.
Bu gün konuştuğunu öğrendik. Dilsiz değilmiş kardeşim hoş dilsiz olsa bile benim için hiç birşey değişmezdi. Ona karşı önyargılarım hala var. Ama anne dediği gibi ilk abi desin istiyorum ilk önce bana desin hem ona kötü davranmadım ki. Onlar davrandı sonuçta
Eve geldiğim zaman yoktu nereye gitti ki bütün evde onu aradım. Bir süre sonra rüzgar abim geldiği zaman kırtasiye alışverişine gittiğini söylemişti. Rahatlamıştım.
Eve geldiği zaman hemen odasına kaçmıştı acaba aç mıydı sabah da bir şey yemedi ama sormaya çok utandım.
1 saat sonra yanımıza gelmişti. Çok yorulmuş galiba gözleri sürekli kapanıyordu. Bir ara uyuya kaldı o kadar tatlı duruyordu ki ısırasım geliyordu yanaklarını ama çok inatçı uyumuyordu birini beklediği çok açık ona fark ettirmeden hemen yanına kondum.
Beraber film izliyorduk birden omuzumda hissettiğim ağırlık ile ona döndüm uyumuştu benim omzumda o kadar güzel ki bakmaya kıyamıyorum ona bu gece kesinlikle benimle uyumalıydı. Saçlarını öptüm çok güzel kokuyordu aynı şey gibi...ne olduğunu anlamıyordu ama kokusunu aldıkça karnı tuhaf oluyordu.
Burcuyu uyandırmadan kucağıma aldım. Onu odama götürüp yatağıma yatırdım.
Aynı bebek gibiydi üstümü değiştirip onu rahatız etmeyecek şekilde sarılıp uyudum. Bir süre sonra ya rahatsız olur düşüncesiyle kalktım. Son kez ona bakarken uyandı. Ne diyeceğimi bilmiyordum.
" Şey sen koltukta uyuya kaldın şey sonra işte boynun tutulmasın diye getirdim buraya rahatız olacağını düşünmedim."
Başını olumsuz anlamda salladı. Benden rahatız olmamıştı hatta belki de beni seviyordu umarım beni severdi.
" Şey seninle uyuyabilir miyim?" diye sordum bu seferde küçük bir bebek gibi heyecanla başını olumlu anlamda salladı.
Hemen geri yattım birden bana sarılıp başını boyun girintime gömdü. Saçları çok güzel güneş gibi aynı annem gibi...
Ne olduğunu anlayamadan ikimizde uyuduk. Hissediyordum ilk defa huzurla uyuyacağım. Kardeşim sayesinde küçük güneşim parçam sayesinde ona karşı duvarlarım bu gece birbirimize sarılarak uyurken kırıldı. Onu herkesten hatta kendimden bile korumam lazımdı. İçimde bir dürtü sürekli kendime saklamamı söylüyordu.
Evett sorular geliyorr
*Sizce burcu abilerine bu kadar çabuk bağlanmakla hata mı yapıyor?
*En çok hangi karakteri sevdiniz?
*Üvey babası burcuya ne yaptı?
* İlk bölümde üvey annesiyle tartışma nedeni olan adam size ne yaptı?
