Bölüm 14 — “Yalanların Kızı”
“Bu adam... Ece’nin öz babası olabilir.”
Oda bir anda sessizliğe gömüldü.
Ece şaşkınlıkla ayağa kalktı.
“Ne saçmalıyorsun sen?!”
Atlas gözlerini ekrandan ayırmadı.
“Yüz hatları benziyor.”
“Kes sesini!” diye bağırdı Ece.
Ama Atlas geri adım atmadı.
Karan videoyu tekrar açtı.
Adamın görüntüsü birkaç kez yakınlaştırıldı.
Yüz hâlâ net değildi ama bazı detaylar seçiliyordu.
Kuzey’in yüzü sertleşti.
Çünkü Atlas haklı olabilirdi.
Ece nefes almakta zorlanıyordu.
“Hayır...”
Gözleri Selin Hanım’a döndü.
“Anne, buna inanmayacaksın değil mi?”
Selin Hanım’ın gözleri doldu.
“Ece...”
Ama devamını getiremedi.
İlk kez Ece kendini yalnız hissetti.
—
O gece malikânede kimse uyuyamadı.
Derin odasına çekilmişti.
Aklı karmakarışıktı.
Ece’ye üzülüyor muydu?
Evet.
Çünkü ne olursa olsun, o kız da yıllarca bir yalanın içinde yaşamıştı.
Tam yatağına uzanmıştı ki kapısı çaldı.
Kapıyı açtığında karşısında Kuzey vardı.
Bu kez yüzünde her zamanki sert ifade yoktu.
“Elinde biraz zaman var mı?”
Derin şaşkınlıkla başını salladı.
Kuzey ilk kez onun odasına girdi.
Bir süre sessiz kaldı.
Sonra cebinden eski bir fotoğraf çıkardı.
“Bunu bugün buldum.”
Derin fotoğrafı aldı.
Fotoğrafta küçük bir çocuk vardı.
Yanında ise küçük bir kız.
Derin dikkatlice baktı.
Kızın yüzü ona çok benziyordu.
“Bu kim?”
Kuzey derin bir nefes verdi.
“Bu benim kardeşim.”
Derin şaşırdı.
“Ben mi?”
Kuzey gözlerini kaçırdı.
“Evet.”
Derin’in boğazı düğümlendi.
Çünkü fotoğrafın tarihi tam 19 yıl öncesine aitti.
Yani ailesi onu hiç unutmamıştı.
Kuzey hafifçe gülümsedi.
“Bu fotoğrafı yıllarca sakladım.”
“Beni tanımıyordun bile.”
“Biliyorum.”
Sessizlik oldu.
Sonra Kuzey ilk kez açıkça söyledi:
«“Ama artık seni kardeşim olarak görmek istiyorum.”»
Derin’in gözleri doldu.
Hayatı boyunca duymayı beklediği cümle buydu.
Tam o sırada aşağıdan bir çığlık duyuldu.
İkisi de irkildi.
Koridora fırladılar.
Herkes aşağı koşuyordu.
Çığlık Ece’nin odasından gelmişti.
Kapı açıldığında oda darmadağındı.
Pencere açıktı.
Ve yatağın üzerinde tek bir not vardı:
«“Sıra gerçek kıza geldi.”»