Beril, telefon ekranındaki cümleye uzun süre baktı.
"Elif'in mezarı boş."
Parmakları istemsizce titredi.
"Bu mümkün değil..." dedi.
Yaşlı adam gözlerini yere indirdi.
"Kasaba yıllardır onun öldüğünü sandı."
Beril ona döndü.
"Ama siz az önce onu beklediğinizi söylediniz."
Adam sessiz kaldı.
Yaşlı kadın ise ağır bir sesle konuştu:
"Çünkü bazı insanlar kaybolmaz. Sadece saklanır."
Üçü birlikte kasabanın eski mezarlığına doğru yola çıktı.
Akşam karanlığı çökmeye başlamıştı. Mezarlığın demir kapısı paslanmıştı ve rüzgâr her estiğinde kapıdan ince bir ses geliyordu.
Beril elindeki günlüğü sıkıca tutuyordu.
"İlk anahtar burada ne olabilir?"
Yaşlı kadın cevap verdi:
"Elif gerçeği saklamış olabilir. Ama bir şeyi mutlaka geride bırakmıştır."
Elif'in mezarını bulmaları zor olmadı.
Çünkü mezar taşı diğerlerinden farklıydı.
Üzerinde sadece adı yazıyordu:
Elif Yılmaz
Ama altında tarih yoktu.
Beril şaşkınlıkla eğildi.
"Bir mezar taşında ölüm tarihi olmaz mı?"
Yaşlı adam fısıldadı:
"Çünkü kimse onun ne zaman öldüğünü bilmiyor."
Beril mezarın önündeki toprağa baktı.
Bir şey fark etti.
Toprak diğer yerlerden daha yeniydi.
"Burada biri yakın zamanda kazı yapmış."
Üçü de sustu.
Beril yavaşça toprağın kenarındaki küçük metal kutuyu gördü.
Kutunun üzerinde aynı sembol vardı.
Gelinlikteki sembol...
Kutuyu açtığında içinde eski bir anahtar ve küçük bir not çıktı.
Notta tek bir cümle vardı:
"Gerçeği bulmak istiyorsan, düğünün yapıldığı yere dön."
Beril anahtarı eline aldı.
"Ama düğün nerede yapılmıştı?"
Yaşlı adam gözlerini kaldırdı.
"Eski konakta."
Beril'in yüzü değişti.
Kasabanın dışındaki terk edilmiş konak...
Çocukluğundan beri herkesin uzak durduğu yer.
Söylentilere göre yıllardır kapıları açılmamıştı.
Tam mezarlıktan ayrılacakları sırada Beril arkasından bir ses duydu.
"Beril..."
Yavaşça döndü.
Mezarın yanında kimse yoktu.
Ama Elif'in mezar taşının üzerinde yeni bir yazı belirmişti.
"Bana güvenme."
Beril'in yüzü soldu.
"Elif bunu neden yazsın ki?"
Yaşlı kadın mezar taşına baktı.
Ve ilk kez korkmuş görünüyordu.
"Çünkü belki de..."
Bir an durdu.
"Belki de konuştuğun kişi Elif değildi."