Sevda asla evde ağlamazdı, öyle bir lüksü yoktu bu yüzden her fırsat bulduğunda içinde ne varsa günlüğüne yazardı ve göz yaşlarını o ana saklardı.Ertesi günü ilk dersin zili çalmadan kızlar tuvaletinde günlüğüne yaşananları yazıyordu Selimi, ailesini ve en önemliside Selimle o anlık yaşadıkları bakışmayı. Zil çaldı ve apar topar elini yüzünü yıkadı, günlüğün yere düştüğünden habersiz bir haber sınıfa koştu. O günlüğü ele geçiren kişi Pınardan başkası değildi.
-Dün yaşananları unut. Hiçbir şey görmedin, duymadın ve bilmiyorsun.
-Merak etme Selim yaşananlardan bende memnun değilim, ayrıca bu tür bir olayı başkalarına anlatacak kadar kötü biride değilim!
Aralarında yaşanan çok saçma bir tartışmaydı. Ne dedikleri duyulmamıştı ama dünden sonra kenarda fısıldaşan Sevda ve Selimi görmek bayağı dikkat çekmişti. Sınıfa en son Pınar girmişti girerken Sevdaya el salladı ve yüzünde çok mutlu bir ifade vardı. Bu hiç Pınarlık bir hareket değildi. Bu çok tuhafına gitmişti, tenefüs başladığında neler olup bittiğini Selmaya soracaktı. Tenefüs başlar başlamaz Selmaya koştu.
-Neler olup bittiğini bende bilmiyorum, sabah okula ilk geldiğinde her zaman olduğu gibiydi. Gel gidip soralım.
-Pınar nasılsın? Çok mutlu görünüyorsun anlatsana neler oluyor?
Selma en az Sevda kadar merak içindeydi
-Hiç, sadece aklıma komik bir şey geldi.
-Peki bize de söy-
Zil çaldı, herkes sıralarına döndü Sevda yerine otururken Selimin ona baktığını fark etti, hemen kafasını çevirdi ve önüne döndü ama Pınar tabii ki bu manzaraya da şahit olmuştu.
Sevda ve Selim dün yaşanan olay ile ilgili bir durumdan dolayı müdürü odasına çağırıldılar. Okulda yaşananların dedikodu malzemesi olmaması için bu konu hakkında sessiz olmaları konusunda uyarı aldılar.
Sınıfa döndüler tüm sınıf tek bir yerde toplanmış fısıldaşıyorlardı. Selim "noluyor?" dedi. Tüm sınıf ilk Selime sonra da Sevdaya baktı.İkisi şaşıp kalmıştı en son göz göze geldiler ve başlarının belada olduğunu anladılar.