Oturuyordum. Televizyona bakiyordum. Ben mira. Kaderin mahkumu mira. Telefonum çaldı. Ayağa kalktım ve telefona, arayan numaraya baktım.
Bilinmeyen numara.
Çocuklar rastgele numara çeviriyordur diyerek umursamadım.
Bir müddet televizyon izledikten sonra yatağa yattım. Düşüncelere dalmış olmalıydım ki, saat dörtte telefonumun çalan sesiyle uyandım. Bu saatte kim olabilirdi ki?
Merakıma yenik düştüm.
- alo, kimsiniz?
Karşımdaki ses zar zor şöyle dedi,
- yardım ett. Polis çağırma ama.
- tanımadığım birine nasıl yardım edeyim? Ayrıca neden polis çağırmayım?
- lütfen yardım et. Polis çağırma çünki çok kalabalıklar öldürürler beni. Nolur...
- tamam, tamam.. adres verin lütfen.
- adresim, evinin çatı katı.
Telefon bunu demesiyle kapandı.
Çatı katımı yıllardır kullanmıyorum. Orada eski şeyler vardı. Oyuncak bebekler, eski masallar..
Tanrım, ne oluyordu?
