Lise: Yine her zaman ki gibi Çınar Park'a gelmiştik. Okul hafta sonu tatiline girmişti. Önümüzde ki çarşamba proje ödevlerimizi teslim etmemiz gerekiyordu. Bizde buraya toplandık ve nasıl yapacağımız hakkında düşünmeye başladık. Ben Cihan'la, Ahsen Elvin'le, Ferhat Yazgı ile, Merih ise sınıfımıza yeni gelen kız Özge ile projede eşleşmişti. Herkes arkadaş grubundandı ama Özge değildi. O sınıfa yeni gelmişti ve arkadaş grubumuza almayı hiç düşünmemiştik. Sonra proje eşleştirmelerinde öğretmenimiz Özge'yi Merih'le eşleştirmişti ve şimdi buradaydı.
"Elvin poğaça yaptın mı?" dedi Merih.
"Yaptım ama sana yok. Çünkü hiçbir şey yapmıyorsun. İçecek al diyoruz gidemem diyorsun. Yere örtüyü ser diyoruz kolum koptu diyorsun her şeyi bizden bekliyorsun aaa olmaz ki canım böyle." Elvin tüm bunları sinirli bir şekilde söylerken ben şaşırmış bir halde ona bakıyordum. Böyle bir çıkış beklemiyordum Elvin'den.
"Elvin alındım gücendim neden böyle diyorsun kalbim kırıldı."Merih'in dedikleri üzerine Elvin sessiz kalmayı seçti. Ben de ortamı şenlendirmek için yaptığım muffinleri kutusuyla çantamdan çıkardım. Bunları gören Cihan elimdeki kutuya uzanmaya çalıştı. Kutuyu uzaklaştırdım.
"Simayyy! Versene yahu onlar yemek için neden vermiyorsun." dedi Cihan kızgın bir surat ifadesiyle.
"Olmaz ilk önce bunları hak etmen gerekiyor. Daha projeye başlayamadık bile."
"İyi tamam öyle olsun başlayalım bakalım." dedikten sonra projeye başladık 1,5 saatim sonunda proje genel hatlarıyla bitmişti. Konuyu araştırmıştık, notlar almıştık, nasıl yapacağımızı belirlemiştik. Son aşama kalmıştı, birleştirme. Biraz mola verdik diğerleride aynı şekilde bitirmişti. Biraz sohbet edip getirdiğimiz atıştırmalıklardan yedik. Sonra devam ettik. Toplam 3,5 saattir bu parkta çimenlerin üzerinde oturmuş proje yapıyorduk ve sonunda bitmişti.
"Bizimki bitti. Yazgı siz bitirdinizmi ?" dedi Ahsen. Bizimki de onlarınkiyle aynı anda bitmişti.
"Bitmek üzere. Ferhat'ın soruları olmasa daha hızlı biterdi." dedi sinirle Yazgı.
Herkese karşı dobra olan Ferhat, Yazgı'nın yanında adeta bir kedi oluyordu. "Neden öyle diyorsun Yazgı. Altı üstü dedim ki senin adını işte yazalım." bunu söyledikten sonra Yazgı daha da sinirlendi.
"Sadece bunumu söyledin Ferhat? Neleri sevdiğimi, neler yapmaktan hoşlandığımı, nerelere gitmek istediğim gibi saçma sapan sorular sordun durdun. Projemizle alakası yok tüm bu dediklerinin." Yazgı biliyordu Ferhat'ın ona aşık olduğunu ama aşk diye nitelendirmek istemiyordu. Onu arkadaş olarak görüyordu. Tüm bunları anlatmıştı Ahsen'e, Elvin'e, bana. Ben de onların arasında ki ilişkiye karışmak istemiyordum.
"Siz hep böylemisiniz ya? Sizi uzaktan gören çok iyi anlaştığınızı düşünür." dedi Özge alayla.
"Sen sussana ya hangi hakla bize bunları diyebilirsin! Sen gruba bizim isteğimizle gelmedin zorunluluk sadece tamamen şans. Zaten proje bittikten sonra bir daha görüşmeyiz." bunları diyen Ahsen'di. Özge'yi hiç sevmemişti.
"Pişman olacaksın böyle dediğine çünkü ben sizin ilerideki halinizi görebiliyorum. Birbirinizin yüzüne yalanlar söyleyeceksiniz. Siz arkadaş değilsiniz sadece birbirinizi kullanıyorsunuz." bunları söylerken o kadar emin konuştu ki bir an grubun dağılacağını paramparça olacağını düşündüm hemen bu düşünceyi aklımdan uzaklaştırdım. Özge kalkmış gidiyordu eşyaları burada kalmıştı. Ben de eşyaları toplayıp hızlı adımlarla ona yetişmeye çalıştım.
"Özge eşyalarını bıraktın." diyip elimdekileri ona uzattım. Bana döndüğünde gözlerinin dolu olduğunu farkettim.
"Teşekkür ederim Simay. Sen onların arasında çok masum kalıyorsun. Oysa ki senin arkandan neler yapıyorlar bir bilsen."
"Ne demek istiyorsun? Onlar benim arkadaşlarım dediklerine dikkat et."
"Bir gün ne demek istediğimi anlayacaksın. Umarım çok geç olmadan bunu sana söylerler. Ben söyleyemedim özür dilerim." dedi ve gitti. Ne saklıyorlardı benden ve Özge bunu nereden biliyordu? Ona inanmıyordum, o sadece arkadaşlığımızı kıskandığı için böyle demişti.
