Keyifli okumalar :)
___________________________________________
Bazı insanlar hayata erkenden başlarlar. Daha küçük bir çocukken, ilk adımlarını atmayı öğrenen bir bebekken...
Ben Gece, hayatım boyunca hiç hayata erkenden başlayanlardan olamadım. 7 yaşındayken okula geç başladım, şimdi 18 yaşındayım ve tahmin edeceğiniz üzere şu an dünyanın en erteleyen insanıyım. Sürekli bir şeyleri erteliyorum ve ertelediğim şeyler genelde ikinci şansı olmayan şeyler. Unutmayın hayat bir şeyleri ertelemek için çok kısa. Bu yüzden ne yapacaksanız yapın hemen şimdi yapın, tam zamanında yapın o işi. Benden size tavsiye bu hayata ne çok geç ne çok erken başlayın tam zamanı dediğiniz o anda hayatın içinde olun. Hayatınızın ortasında hep kendinizi tutun. Çünkü unutmayın ki bu hayatta kimse sizden daha değerli olamaz. Herkes gitse bile siz her zaman varsınızdır...
Tekrardan söylüyorum ben Gece, her ne kadar sizlere bu öğütleri versemde maalesef bu kurallar benim hayatım için geçerli değil. Günlerden pazar ve yarın üniversitenin ilk günü olmasına rağmen hâlâ telefonumu kurcalıyorum. Biliyorum ki yarın yeni hayatımın ilk günü. Yeni arkadaşlar, yeni dostluklar, yeni aşklar... Bunların hepsini anca kafası boş şeylere çalışanlar düşünebilir. Çünkü ben 18 yıllık hayatımda asla okula heyecanla gitmedim. İçimde bir yerlerde hep günümün kötü geçeceği hissi vardı. Hep mutsuzdum, hep hevessizdim.
Bugün mesela, yaşıtlarım heyecanla alışveriş yaparken, yeni okulunu düşünürken ben yine kitap okuyorum. Bu hayatın bana verdiği en güzel şey kitaplar. Kimin yazdığı fark etmeksizin önüme gelen herşeyi okuyorum. Çünkü okumak öyle birşey ki tüm dertlerinize çare oluyor. Benden size tavsiye hiçbir şey yapamıyorsanız bile sadece kitap okuyun. Size ne kadar iyi geldiğini göreceksiniz. Hangi kitap olursa olsun sadece bir kitap okuyun, bu size yetecektir. Her zamanki gibi gözlerimi kapatmış kitaplarımdaki hayalî evrenleri düşünürken günün sekizinci uykusuna dalmak üzereydim ki annem içeri girdi.
"Gece, kızım ben kaç yıllık hayatımda senin kadar hevessiz bir insan görmedim. Nermin Hanım'ın kızı harıl harıl alışveriş yapıyor. Kalk biraz gezelim tozalım tüm gün evde yatmaktan ne çıkar. Yeni kalemler, defterler ne istiyorsan alacağım yeter ki çık şu depresif halinden. Anne kız biraz vakit geçirelim zaten artık seni haftada iki defa görebileceğim. Yatılı kalmasan ne olurdu sanki." Annem söylene söylene odamdan çıktı.
Duydunuz işte ben hevessiz bir insanım. Bu hayatta beni mutlu eden tek şey kitaplar. Gezmek, tozmak hiç benlik şeyler değil. Ayrıca yatılı kalmak bence güzel olacak. En azından biraz kafamı dinleyeceğim. Annemin yüzüme karşı ettiği sitemden sonra tekrar gözlerimi yumdum ve hayal kurmaya başladım.
Bu hayatta sevdiğim ikinci şey ise hayal kurmak, olamayacak şeyleri hayal etmek. Kitaplar beni bu dünyadan uzaklaştırırken, hayallerim beni adeta bulutlara çıkarıyor. Hayal kurdukça sanki yükseliyorum.
Bu hayatta üçüncü en sevdiğim şey ise adım gibi geceler...
Çoğu insan gündüz insanıdır güneşi sever. Ben ise gece insanıyım ayı, yıldızları seviyorum. Geceleri uyanık kalıp kitap okuyorum, hayal kuruyorum. Bende böyleyim işte. Sanki birisi diğer insanlara gündüzü yaşatıyor da bana hergün gece. Hadi o zaman sizi tekrar kendimle tanıştırayım. Ben Gece Yıldız adım gibi gecelerin insanıyım ve hayat tarafından yıldızların bana adandığını düşünüyorum. Çünkü ben geceye mahkumum...
Yaşamımızda iyi geçen günlerimizde olacak, kötü geçen günlerimizde.
Mesela benim şuana kadar birçok kötü geçen günüm oldu. İyi olmadığım halde nasılsın diye soran herkese iyiyim dediğim de oldu. Hayatımızda elbette ki iyi geçen ve kötü geçen günlerimiz olacak ama biz bu günlere rağmen ayakta durmayı öğrenmeliyiz.
Şimdi kendimi tekrardan tanıtıyorum.
Merhaba, ben Gece Yıldız. Yaşadığı tüm zorluklara rağmen yaşama sevincini kaybetmemiş ve dimdik ayakta durmuş olan Gece Yıldız...
___________________________________________
Selammm ben Badee, yani kitabımızın yazarı :)
Bu bölüm baya kısa oldu biliyorum ama merak etmeyin bu daha başlangıç yani sizlere daha çoookk bölüm ya
zacağım^^
Beklemede kalınn 🤍