Neredeyse iki günü tamamliyacaktım ama hala abim ortalıklarda yoktu, normalde beni öldürmelerini beklerdim çünkü iki gün oluyordu, Yarenin dediğine göre iki gün ve iki günün fazlasını geçirenlerin canlarını alıyorlarmış ve malesef Yarenin bu gün üçüncü günüymüş, son kez gülüştük eğlendik, ardından vedalaştık ve Yarenle birlikte birkaç kişiyi alıp götürdüler, bana asla üzülmememi söylemişti ama kendimi çok yalnız ve güçsüz hisediyordum o an gözlerimden yanağıma ulaşan sıcak göz yaşlarımı fark ettim kendimi toparladım çünkü yarın bende aynı durumda olacaktım, babam ile Yarene kavuşacaktım içimi hem korku,hemde mutluluk doldu.
Karşımdaki masada oturan Savaş, bilgisayar başında dikkat ile birşeylere bakıyordu, bir an durdu ve bi bana birde bilgisayara baktı birşeyler mırıldanıyordu, dudakları aralandı ve bana bakıp "senin babanın adı Tuncer mi! " bir an dondum kaldım bunu nerden öğrenmişti ama Savaşın gözlerini bir korku kaplamıştı bende zorla " evet " diyebildim o an Savaşım gözleri fal taşı gibi açılmıştı ve adamlarına sert bir emirle
" ÇÖZÜN ONU " dedi.
Dediği gibi yaptılar ve beni kolumdan hafifçe tutup yukarı götürdü.
Ne olduğuna anlam veremiyordum benden ve ailemden ne istiyordu, anlamıyordum
Güneş(ben):"Ne oluyor, benden ve ailemden ne istiyorsun".
Savaş:"Normalde seni öldürüp kurda kuşa yem ederdim ama baban bizim için önemli bir yere sahip bu yüzden sana zarar vermiyecem,o yüzden şimdi bu odada uslu uslu benim gelmemi bekle".
Güneş(ben):"İyi bakalım tamam,amaa ne olduğu bana tek tek ve net bir şekilde anlatıcaksınız yoksa, ya da boşversene".
Beni umursamıyodu bile, daha sonra beni üst katta bir odaya çıkardıktan sonra Savaş odadan çıktı dediklerimi yine duymazdan gelmemiştir umarım.Oda biraz dikkatimi çekmişti çünkü aşağıda yani benim biraz önce durduğum yere göre daha temiz ve lüksdü. Çok zaman geçmeden Savaş geldi elinde bir tepsii yemekile içeri girdi ve "Bunları ye sonra sana açıklayacaklarımı dikkatlice dinle ankadın mı şimdi çabuk ol hızlıca ye şunları".
Güneş(ben):"Hızlı ol derken boğulmamı mı istiyosun yiyorum ya".
Savaş:"Aynen hanımefendi boğulmanı istiyorum tövbe tövbe ye işte".
Bende açlıktan karşılık verecek halim kalmadığından sustum ve yemeğimi yemeğe başladım karşımda beni dik izlerken çok utanıyorum önüne dönmesi için kafamla işaret ettim,acaba bana neler anlatıcaktı çok merak ediyorum peki babam babam ne alaka, niye onlar için çok önemli aklım almıyo, demek babamında bizden sakladıkları varmış diye düşünürken.