Bölüm 1

Küçük kız minicik bacaklarıyla koşuyor,ecelinden kaçmaya çalışıyordu.Gece yarısı ormanda babasının sesi yankılanıyor,korumalar babasının emriyle onu arıyordu.Küçük kız nefesi kesilene kadar koşup durdu.En sonunda dayanamayıp geniş bir ağacın gövdesine yaslanıp dinlenmeye başladı.Evden epey uzaklaşmıştı.Kolları ve bacakları ağaç dalları ve çallılar yüzünden çizilmişti..Üstünde sadece minik beyaz bir gecelik vardı.Hava çok soğuktu.Babasının ve korumaların sesleri kesilmişti,ormanda esen sert rüzgardan başka ses çıkmıyordu.Küçük kız hala çok korkuyor ayaklarını kendine çekip olabildiğince ufalmak, bulunmamak istiyordu.Aklına birden annesi gelmişti.O nasıldı?Babası onu yine ilaç verip uyutuyor olmalıydı.Annesi hastamıydı?Babası hep aynı yalanı söylüyordu.Babasına inanmıyordu.Adım sesleri yeniden yaklaşmaya başlamıştı.Kaçması gerekiyordu ama adım atacak hali yoktu .Ağaca sanki mümkünmüş gibi biraz daha sokuldu minik elleriyle ağzını kapattıp dua etmeye başladı.Karşısında korumalarla göz göze gelince çığlık attıp koşmaya çalıştı ama ne yapsada ellerinden kurtulamamış korumalara yakalanmıştı.Korumalar onu adeta sürükleyerek ağaçların biraz daha az olduğu eve yakın düz bir alana getirmişti.Babası tam karşısında durup sırıtarak onu inceliyordu fakat gözleri aksi şekide öfke kusuyordu.Korumalar onu babasının önüne ittip yere düşmesini sağadılar.Babasıda kızına doğru eğilip"kızım hala babandan kaçamayacağını öğrenemedinmi?"diye sordu sonra sırıtmayı kesip bağırmaya başladı"Cevap Ver!"kız titreyerek"sen bana zarar veriyorsun,beni sevmiyorsun."dedi babası sırıtarak"küçük kızım hepsini senin büyüyünce güçlü olman için yapıyorum,ben yapmazsam başkaları yapıcaktı."yine yalan söylüyordu.Küçük kız yinede devam etti"annemle beni görüştürmüyor,konuşturmuyorsun.Annemi istiyorum" diyince adam sırıtmayı kesti.Birden"Annen hasta.Onun gibi biri olmanı istemiyorum.Sen benim kızımsın.Benim gibi olucaksın.Onunla görüşmen yasak!"diye gürledi.Kız güçlükle ayağa kalkıp"ASLA SENİN GİBİ OLMIYCAM,OLMAM"dedi.Babası gururla kızına bakıp oda ayağa kalkıp kızının karşısına geçti.Saatler geçtikçe hava daha soğuyordu.Binlerce koruma ormanın içinde küçük kızla babasını izliyordu.Babası"Çok geç güzel kızım. hergün biraz daha bana benziyceksin ve bu hiç değişmiycek."dedi ve kızının kolunu kavrayarak ona yaklaşmasını sağladı."Bu günü unutma güzel kızım.ben unutmuycam ve sanada unuturmıycam"dedi ve bu son sözü oldu gecenin sesizliği içinde birden şiddetli bir patlama duyuldu ve tek görünen ilerideki evin yanmaya başlaması ve ormana yayılan küllerden başka bir şey değidi...