Seul'deki prestijli Haneul Lisesi dışarıdan bakıldığında sıradan bir okuldu. Başarılı öğrenciler, sıkı kurallar ve kusursuz görünen bir düzen...
Ama geceleri işler değişiyordu.
Tae, yeni eğitim yılı için okula transfer olduğunda ilk dikkatini çeken şey öğrencilerin fısıltıları oldu.
"Gece zilini duydun mu?"
"Üçüncü kattaki boş koridora gitme."
"Gece yarısından sonra gelen mesajları açma."
Kimse açık konuşmuyordu.
Bir akşam etüt çıkışında Tae telefonuna bilinmeyen bir numaradan mesaj aldı.
"Gerçeği öğrenmek istiyorsan saat 23.59'da üçüncü kata gel."
Kalbi hızlandı.
Mesajın kimden geldiği belli değildi.
Merakına yenildi.
Saat tam 23.59'da üçüncü kata çıktığında koridor tamamen boştu. Sadece pencereden içeri giren ay ışığı vardı.
Derken arkasından bir ses duydu.
"Gelmemeliydin."
Tae hızla döndü.
Karşısında Jungkook duruyordu.
Siyah okul ceketiyle duvara yaslanmıştı. Sanki onu bekliyormuş gibiydi.
"Mesajı sen mi attın?" diye sordu Tae.
Jungkook başını iki yana salladı.
"Hayır. Ama sana da geldiyse işler düşündüğümden daha kötü."
Tam o sırada okulun her tarafında yankılanan eski bir zil sesi duyuldu.
Dınnn...
Dınnn...
Dınnn...
İkisi de donup kaldı.
Çünkü okulun zili yıllardır gece çalışmıyordu.
Ve o an koridorun sonundaki kilitli kapı kendi kendine açıldı...
İçeriden ise bir kızın ağlama sesi geliyordu.