Emily kapının önünde donup kalmıştı.Telefonunun ekranında hâlâ aynı mesaj duruyordu:"Sakın açma."Ama dışarıdan gelen ses...O kendi sesiydi."Emily... Çabuk ol. Vaktimiz yok."Kalbi deli gibi atıyordu.Kapıya birkaç adım yaklaştı.Tam kapı koluna uzanacakken eski telefon titredi.Ekranda yeni bir mesaj belirdi:"Eğer kapıyı açarsan her şey başlayacak."Emily elini geri çekti.Dışarıdaki ses bir anda sinirlendi."Aç şu kapıyı!"Bu kez ses aynıydı ama içinde garip bir öfke vardı.Sanki konuşan şey gerçekten Emily değildi.Bir süre sonra ses kesildi.Kapı zili sustu.Ev yeniden sessizliğe gömüldü.Emily pencereye koştu.Sokağa baktı.Kimse yoktu.Kapının önündeki kişi kaybolmuştu.Tam rahatlayacakken telefonuna yeni bir fotoğraf geldi.Fotoğraf birkaç saniye önce çekilmiş gibiydi.Emily'nin evini gösteriyordu.Ama bir ayrıntı vardı.Üst kattaki odasının penceresinde bir siluet görünüyordu.Emily korkuyla başını kaldırıp kendi odasının penceresine baktı.Sonra fotoğrafa tekrar baktı.Siluet ona benzemiyordu.Daha uzundu.Ve yüzü tamamen karanlıktı.
Ertesi gün okul çıkışında Emily eve dönmek yerine kütüphaneye gitti.Eski telefonun içindeki dosyaları incelemeye devam etti.Dosyaların arasında "0317_KAYITLARI" adlı bir klasör buldu.İçinde onlarca ses kaydı vardı.En sonuncusunu açtı.Bu kez gelecekteki Emily konuşuyordu.Sesi çok yorgun geliyordu."Eğer bu kaydı bulduysan demek ki kapıyı açmadın."Emily derin bir nefes aldı."Bu iyi haber."dedi."Ama o hâlâ peşinde.Çünkü o bir insan değil."Kayıt birkaç saniye sessiz kaldı.Sonra fısıltıyla devam etti:"O, insanların korkularıyla güçleniyor.Ve seni seçti."Emily'nin tüyleri diken diken oldu."Ama onu durdurmanın bir yolu var..."Tam o anda kayıt kesildi.Dosya bozulmuştu.Devamı yoktu.O gece saat 03.17'de telefon çalmadı.Bu daha da korkutucuydu.Çünkü ilk kez sessizlik vardı.Emily yatağında otururken odasının köşesinden hafif bir ses geldi.Yavaşça başını çevirdi.Dolabının aynasında bir yazı belirmişti.Daha önce orada yoktu.Sanki biri içeriden yazmıştı.Titreyen harflerle şu cümle yazıyordu:"Artık telefona ihtiyacım yok."Ve aynanın içindeki yansıması...Bir saniyeliğine göz kırptı.Emily ise göz kırpmamıştı.