# Bölüm 3: Uzak Dur
Sabah yaşanan olaydan sonra okulun koridorlarında yürüyordum.
Eskiden olsa Pusat'ı görmemek için yolumu değiştirirdim.
Şimdi umurumda bile değildi.
Dolabıma doğru ilerlerken yanımda duran gölgeyi fark ettim.
Pusat.
"Konuşabilir miyiz?"
Gözlerimi devirdim.
"Hayır."
"Hayal, abartıyorsun."
Dolabımı açarken ona baktım.
"Abartan ben miyim?"
"İki gündür beni görmezden geliyorsun."
İstemsizce güldüm.
Kısa, alaycı bir gülüştü.
"İki yıl boyunca yaptığın şeyin özeti bu aslında."
Pusat'ın yüzü gerildi.
"Yine mi aynı konu?"
"Senin için aynı konu olabilir."
Dolabı kapattım.
"Benim için değil."
Bir adım bana yaklaştı.
"Tamam, hata yaptım."
"Yaptın."
"Telafi etmeye çalışıyorum."
"İstemiyorum."
Bu kez gerçekten sustu.
İlk kez verecek cevabı bulamamış gibiydi.
Derin bir nefes aldım.
"Pusat, beni iyi dinle."
Bakışlarını gözlerime çevirdi.
"Hayatımdan uzak dur."
Kaşları çatıldı.
"Hayal..."
"Sözümü kesme."
Sesim ilk kez bu kadar net çıkıyordu.
"İki yıl boyunca ne zaman iyileşmeye çalışsam geri geldin."
"Ben öyle—"
"Ve ne zaman sana inansam tekrar gittin."
Koridordaki sesler sanki uzaklaşmıştı.
"Pusat, artık bunu yapmana izin vermeyeceğim."
Yüzündeki ifade değişti.
Şaşkınlık mıydı?
Yoksa öfke mi?
Anlayamadım.
"Ben seni beklemiyorum artık."
Son kez ona baktım.
"Bu yüzden uzak dur."
Yanından geçip gittim.
Arkamdan seslenmedi.
Pusat
Hayal'in uzaklaşan arkasına bakarken olduğum yerde kaldım.
Bir tuhaflık vardı.
Eskiden olsa çoktan ağlamaya başlamıştı.
Eskiden olsa beni kaybetmekten korkardı.
Şimdi ise gözünü bile kırpmadan çekip gidiyordu.
"Olum."
Yanıma gelen sesle döndüm.
Arkadaşlarım sırıtıyordu.
"Ne oldu sana?"
"Bir şey olmadı."
"Belli."
İçlerinden biri omzuma vurdu.
"Hayal seni fena tersledi."
"Abartmayın."
Başka biri güldü.
"Yok artık, bütün koridor izledi."
Dişlerimi sıktım.
"Biraz sinirli sadece."
"Biraz mı?"
Kahkahalar yükseldi.
Sonra arkadaşlarımdan biri daha ciddi bir ifadeyle bana baktı.
"Pusat."
"Ne var?"
"Bu kız cidden değişmiş."
İstemeden koridorun sonuna baktım.
Hayal çoktan gözden kaybolmuştu.
"Geçer."
Dedim kendimden emin görünmeye çalışarak.
"Birkaç güne düzelir."
Ama bu kez söylediğim şeye kendim bile tam inanamamıştım.