Bölüm 9

O gece, Yusuf ve Fadime’nin evinde garip bir enerji dolaşmaya başladı. Perdeler, kapalı olmasına rağmen dalgalanıyor, lambalar bir anda sönüp yanıyordu. Fadime, mutfakta çay demlemeye çalışırken ocaktan çıkan alev bir anda göğe sıçradı, Fadime bir çığlık attı. Yusuf hemen mutfağa koştu, ama ateş bir anda kendiliğinden sönmüştü. Fadime, Yusuf’a döndü: “Yusuf... Bize bir şey oluyor...” dedi, sesi titriyordu. Yusuf’un içi sıkıştı, o an gözü kapıya kaydı ve birden salonda asılı duran ayna kendiliğinden çatladı. --- Kadir ve Kübra’nın Baran ve Nehir’le Yakınlaşmaları Ertesi gün... Kadir ve Kübra, Nehir ve Baran’la parka gitmişlerdi. Yusuf ve Fadime de o sırada dışarı çıkmış, bir şeyler almak için markete uğramışlardı. Dönerken parkın yanından geçerken gördükleri sahne, Yusuf ve Fadime’nin dünyasını alt üst etti. Kadir, Nehir’in saçlarını okşuyordu, Nehir hafifçe Kadir’in koluna yaslanmış, bir şeyler fısıldıyordu. Kadir’in yüzünde bir tebessüm vardı ama gözleri... bomboş. Kübra da Baran’ın yanında, kahkahalar atıyordu. Baran, Kübra’nın yanağından bir tutam saçı yüzünün kenarına almış, samimi bir şekilde gözlerine bakıyordu. Kübra ise hafifçe gülümsemiş, ama bir an için gözleri Yusuf’unkilerle buluştu. Yusuf’un içi parçalanmıştı. Elleri yumruk olmuştu. Fadime de donup kaldı, Kadir’e baktığında, sanki Kadir bir yabancıydı artık. Fadime kısık bir sesle, neredeyse mırıldanarak dedi ki: “Demek... her şey bu kadar basitmiş...” Yusuf, Kübra’ya bakıp dişlerini sıktı, ama bir şey diyemedi. --- Fadime’nin Evinin İçindeki Korkunç Olaylar O gece Fadime, yatağında uyuyamamıştı. Birden odasının duvarına gölge gibi bir şey yansıdı. Karanlık bir siluet... “Fadime... yaklaşma onlara...” diyen bir fısıltı yankılandı odada. Fadime yataktan fırladı, ışığı açtı ama kimse yoktu. Nefes nefese Yusuf’un odasına koştu. Yusuf da aynı şekilde odasında garip bir uğultu duymuştu. Kübra ve Kadir’in bulunduğu evin penceresinde ise Nehir ve Baran, kahkahalar atarak pencereden dışarı bakıyordu. Yusuf ve Fadime’nin acısını izler gibiydiler. Kadir ve Kübra, içten içe acı çekiyorlardı. Çünkü biliyorlardı... bu olanlar onların kontrolünde değildi. Ama geri adım atmak da imkansızdı. --- Kübra ve Kadir’in Kendi Dünyasından Gelen Tehlikeli Yakınlaşmalar Nehir ve Baran, kendi güçlerini artırmak için Kadir ve Kübra’ya daha fazla yaklaşmaya başladılar. Baran, Kübra’yı bir gece kollarının arasına aldı, yüzüne doğru eğilip kulağına fısıldadı: “Sen, onların arasında olamazsın... Bizimle kal...” Kübra, istemediği halde, içinden bir güçsüzlük hissetti. Yusuf’un yüzü bir an aklında canlandı ama hemen kayboldu. Kadir de aynı şekilde Nehir’in yanında, bir an Fadime’nin gözlerini düşündü, ama Nehir’in dokunuşu ona bir uyuşukluk hissi veriyor, gözlerini kapatmasına neden oluyordu. --- Yusuf ve Fadime’nin Karar Anı Ertesi sabah... Yusuf, aynaya bakıp kendi kendine konuştu: “Bir şeyler dönüyor... Onları geri alacağım.” Fadime ise yatağında sessizce dua ediyordu: “Allah’ım... bana bir yol göster... Bu his... doğru değil.” Yusuf ve Fadime, birlikte araştırmaya başlamaya karar verdiler. Çünkü biliyorlardı, Kadir ve Kübra bir sır saklıyordu. Ve bu sır... sadece kalplerini değil, hayatlarını da tehlikeye atıyordu. ---