Amber'in Anlatımıyla
Jiro, açtığımız sayfayı yüksek sesle okumaya başladı.
"Kayıp İkizler...
Dustin ve Dina çift yumurta ikiziydi. Soylu bir kraliyet ailesinden gelen Dustin ve Dina kardeşler, çevrelerinde de oldukça popülerlerdi.
Garderemia Akademisi'nde 2-1 sınıfının öğrencilerinden olan kardeşler, 1983 yılında..."
Jiro'nun sesini kesen Terrance'a döndüm. Gözleri uykulu bakıyordu, sanırım yeni uyanmıştı.
"2-1 sınıfı mı, ne olmuş bizim sınıfa?"
Gözlerimi devirdim,
"Uyanık kalırsan ne olduğunu anlarsın. Şimdi sus, ya uyu ya da dinle."
Terrance bir şey demeden kafasını masaya koyup uyumaya devam etti. Jiro'da okumaya devam etti.
"...2-1 sınıfının öğrencilerinden olan kardeşler, 1983 yılında kayboldu. Yaklaşık 15 sene boyunca arandı fakat bir sonuca varılamadı. Bu vaka hala gizemini koruyor."
15 Sene mi? TAM 15 SENE! May aklımdan geçenleri okumuş gibi konuşmaya başladı.
"15 sene çok fazla, normalde davaların üzerinde bu kadar durmazlar. Çocukların soylu bir kraliyet ailesinden gelmesinden kaynaklı olmalı. Hangi kraliyet ailesi acaba, nasıl duymadık hiç? Daha da önemlisi o kadar sene araştırma yapıp, nasıl sonuca varamamışlar?"
Austin, ona döndü ve konuşmaya başladı.
"King ailesi olmalı, nesiller boyunca hep ikiz çocukları olan bir kraliyet ailesi. Evet, bu biraz tuhaf, en azından bir şeyler bulunması lazımdı."
May biraz düşündü ve konuşmaya başladı.
"King ailesi mi, nereden biliyorsun ki onu?"
"Ondan başka ikiz çocukları olan bir kraliyet yok çünkü. Ayrıca ben her şeyi bilirim havuç kafa."
May, gözlerini devirdi, tam konuşmak için ağzını açmışken bir anda yukarıdan sesler gelmeye başladı. Jiro aceleyle konuştu.
"Yukarıda bir şeyler oluyor, buradan çıkmalıyız. Çıkış yukarıda. May, yardımın gerek, bizim görünüşümüzü ve kendini değiştireceksin, bu okulda olmayan bir insan ama. Ben de bizi uçurup çıkmamızı sağlayacağım."
"Tamam Jiro, hemen. Ama Terrance'ı uyandırmamız gerek."
Austin, sinsi bir şekilde sırıtarak,
"Sen o işi bana bırak"
dedi ve Terrance'ın dibine girip bağırıverdi. Gözlerimi devirdiğimde ise Terrance, bir küfür savurdu, Austin'e bakarak konuşmaya başladı, biraz sinirliydi, ama Austin bundan zevk alıyormuş gibi görünüyordu.
"TANRIM, AUSTİN! BENİ NEDEN UYANDIRDIN?"
"Neden mi? Çünkü çıkmalıyız, uyanman gerekiyordu."
Bu sefer ben konuşmaya başladım.
"Gevezeliği bırakın hızlı olmalıyız. May, haydi önce kendinden başla."
May kafasını salladı ve değişmesi 5 saniyesini bile almadı, bu konuda çok başarılıydı. Ardından sırasıyla beni, Jiro'yu, Austin'i ve Terrance'ı değiştirdi. Hepimiz çok farklı görünüyorduk. May çantasına bulduğumuz kitabı koyarken, Austin de aynamı almış kendisine bakıyordu.
"Neyse, hala yakışıklıyım. Gerçi şu anki halim bir ben olamaz ama."
"Şu anlık elimde bu vardı, hem çok abartıyorsun."
Terrance konuştu bu sefer de.
"Evet Austin, gerçekten abartıyorsun. Ben çok daha yakışıklıyım çünkü."
May gözlerini devirdi fakat bir şey demedi. Onun yerine Jiro'ya dönerek,
"Haydi"
dedi. Jiro'da ellerini kaldırdı, bir anda uçmaya başladık, çok güzeldi. Hala sesler geliyordu. Etrafta kimse yoktu hızlıca çıktık. May bizi eski halimize döndürdükten sonra yürümeye başladık. Yolda, Axel'i gördük. Austin ona seslendi.
"AXEL!"
Axel arkasını dönüp bizim yanımıza gelince, merhaba bile demeden devam etti.
"Neler oluyor?"
"2-3 sınıfından Charles, dünden beri yokmuş, aramalarına cevap vermiyormuş. Ortalık fazlasıyla karışık, öğretmenler saklamaya çalışıyordu ama bilirsiniz, kötü haber tez yayılır."
Jiro merakla sordu.
"Eldon'ın arkadaşı Charles mı?"
Axel başıyla onayladıktan sonra May'e döndü.
"Helena seni arıyordu, Liss ile oldukça endişeliler."
"Ahh, evet beni tam 155 kez aramış. 130 tane de mesaj atmış, her ikisi de. Onları bulmalıyım, görüşürüz."
May, hızlıca gitti, umursamıyormuş gibiydi ama oldukça endişeliydi. Tanrı aşkına okulumuzda bir çocuk kaybolmuştu!
Evet, bu bölümde böyleydi. Umarım beğenirsiniz. Sizce bir sonraki bölümde neler olacak? Yorumlarınızı bekliyorum, Beğenilerinizi de eksik etmeyin lütfen. :))