İnstagram hesabım 250 olunca yüzümün de olduğu şarkı söylediğim bir video atıcam. Kendim yazdığım minik bir şarkı. Şu an 229 du galiba. Ya da başka bir şarkı belli olmaz .
Kendimi de hikayeye dahil ettim birazcık
🤏🏻 şu kadarcık
Çok uzattım bölme geçelim.
İyi okumalar fıstık 🪐
Bilinmeyen Numara: Ne kadar iyi oynadığını söylersen söyle
Bilinmeyen Numara: Murat senden iyi oynuyor
Yağız: Git Murat'a yaz o zaman bana ne diye yazıyon?
Bilinmeyen Numara: Bilmem
Bilinmeyen Numara: Seni seçmiştim pikaçu
Yağız: Ona da dadan istersen
Yağız: Numarasını verebilirim
Bilinmeyen Numara: Yok canım ben almıyım
Bilinmeyen Numara: Senle uğraşmak daha eğlenceli
Yağız: Öyleyse
Yağız: Engellemek daha eğlenceli olucak benim için
Bilinmeyen Numara: Dur dur dur (Bir mesaj gönderilemedi)
Bilinmeyen Numara: Hay lanet (Bir mesaj gönderilemedi)
Kafamı telefondan kaldırdığımda sinirle ofladım.
Dilini eşek arıları soksun Nehir!
İç sesimi başımla onayladım ve mutfaktan çıktım. Odama doğru giderken babamı gördüm. Maç izliyordu. Koşarak yanına gittim Galatasaray ve Fenerbahçe maçıydı.
Ben Galatasaraylıydım ve kazanacaklarına emindim. Babam fenerliydi ve boşuna bağırınıyordu. Yanına gittiğimde hainmişim gibi bana bakıyordu.
"Yine mi kaybediyorsunuz baba? " dediğimde sinirle bana döndü. O bakıştan sonra zaten konuşamazdım.
Babam ağır bir fener fanatiğiydi. Annem de takım tutmuyordu. Diğer akrabalarımızda da hiçbir kişi Galatasaraylı değildi.
Yağız da beşiktaşlıydı.
Ben ben bunca şeyin içinde nasıl Galatasaraylıyım?
Ha bi'de abim Galatasaraylıydı.
Gol gelince ben sevinç nidaları atıyordum, babamsa sinirle bağırıyordu. Maçın ilerleyen dakikalarında babam hakemin gereksiz yere sarı kart çıkardığını düşünerek sinirlenmişti bu sefer.
Son 5 dakikada durum 3-0 ' ve öndeydik. Son dakikada gol atmışlardı ve durum 3-1 olmuştu. Sinirle ofladım. Babam mutlulukla bağırmıştı.
Bu adamın ses tellerinde ne var da hiç sesi kısılmıyor?
Bilmem.
İç sesime hak vermiştim. Odama gidecekken babamın seslenmesiyle ona döndüm. "Nereye golden sonra bi bozuldun? " dediğinde göz devirmemek için kendimi tuttum.
"Yine de öndeyiz ama! " dedim ve odadan çıktım. Kendi odama doğru ilerlerken telefonum çalınca gelen aramayı açtım.
"Nehir! " diye bağıran sesin abim olduğunu anlamıştım. Kesin maç hakkında konuşacaktı.
"Babam ne durumda? " dediğinde kıkırdadım. Ben babamla o kadar uğraşmasam da abim 10 gün konuşurdu.
"Şu an iyi ama gelirsen kötü olacak. " dediğimde o gülmüştü. Herkes Murat'larda toplanmışlardı. Arada beşiktaşlılar da vardı ama onları da zorluyorlardı.
"Tamam ben Murat'lardayım bu gece. " dediğinde görmeyecek olsa da başımla onayladım.
"Tamam." dedim sonra da. Kapattıktan sonra odama girdim. Kendimi direkt yatağa bıraktım. Yarın ilk işim bir hat almak olacaktı.
°°°°°°°°°°
Gözlerimi abimin yüzüme yastık atmasıyla açtım. "Abi!" diye çığlık attım sinirle.
"Efendim balım? " dedi hiçbir şey yapmamıştır gibi. Babam kesin kızmıştı ve uğraşacak insan arıyordu. Benden başka uğraşacak insan var mı peki evde?
Yok!
İç sesimi onayladım. Bana attığı yastığı yüzüne attığımda gözlerini kısmış bana bakıyordu. "Demek ben yokken kafan rahat ha? " dediğinde sadece yutkundum.
Bir daha sana bir şey söylersem ben de Nehir değilim Alara!
"Alara Allah senin belanı versin. " diye mırıldandım abimin duyamayacağını umduğum bir sesle.
"Sevgilime bela okuma lan! " diyerek yastığı aldı ve yüzüme tekrar fırlattı.
Sizin yastığınıza tüküreyim!
Ne yastıkmış yazarım şunu bir düzelt!
Haklısın iç ses.
İç sesim bazen gerçekten de çok haklı oluyordu. Yastığı bir kenara atıp yatağımın hemen aşağısındaki annemden dızladığım terliği elime aldım.
Gözlerinin şaşkınlıkla açılmasını izlerken elimdeki terliğinsıkı sıkı tutum. Yüzüme onun şaşkınlığı yüzünden gelen gülümseme sabah sabah kaybolan enerjimi geri getirmişti.
"Şimdi kaç kaçabilirsen Çağrı! " diyerek ayaklanırken çoktan odamdan çıkmıştı.
"Abi diyeceksin abi! " diye bağırmıştı kaçarken.
Senden korkmuyor. Sadece seninle eğleniyor.
Kapa çeneni iç ses!
Biraz haklı ama
Yazarım sen yapma bari.
Terliği yatağa fırlatıp lavaboya gittim. İşlerimi halledip odama döndüm. Gardrobumdan okul formamı çıkartıp hazırlandım.
Çantamı toparlayıp mutfağa gittim herkes toplanmıştı. Hemen ayaküstü bir şeyler atıştırdım annemin kızgın bakışlarının ardında.
Ayakkabılarımı giyip hızlıca çıktım evden. Hızlı adımlarla telefoncuya gittim. Adamın şüpheci bakışlarına rağmen kendime yeni bir numara aldım ve okulun yolunu tuttum.
Okulun merdivenlerinden hızlı adımlarla çıkarken son dönüşte sert bir şekilde yere düştüm.
O kimdi lan?
Acıyla bağırırken üzerimdeki kişinin kim olduğunu görmeye çalıştım.
Yağız?
•
Kskskssksksk
Nasıl da yaptım klişeyi
Hehe
Neyse baybay balım
