Fısıltılar
8. Bölüm — Son Fısıltı
Bodrumdaki bütün fısıltılar bir anda sustu.
Lina annesine baktı.
— Yarın gece ne olacak?
Annesi eski kayıt cihazını eline aldı.
— Bu evde yıllardır aynı şey tekrarlanıyor. O kız kaybolmadı, Lina.
— Ne demek istiyorsun?
Annesi gözlerini kapattı.
— O, evin sırrını çözmeye çalışırken eski tünelde mahsur kaldı. Onu kurtaramadık.
Lina duvarlara baktı.
— Peki fısıltılar?
Annesi defteri gösterdi.
— Defterde yazan son cümleyi oku.
Lina sayfayı çevirdi.
"Beni bulmak için korkma. Sadece gerçeği söyle."
Lina bir anda anladı.
— Fısıltılar bizi korkutmak istemiyor...
Annesi başını salladı.
— Bize ulaşmaya çalışıyor.
Lina duvarın önüne geçti.
— Lina... Eğer beni duyuyorsan, seni bulacağım.
Duvarın içinden son kez bir fısıltı geldi:
— Teşekkür ederim.
Duvarın bir bölümü yavaşça açıldı.
İçeride eski bir kutu vardı.
Kutunun içinde küçük bir fotoğraf ve yıllar önce kaybolan kızın kolyesi duruyordu.
Lina kolyeyi eline aldı.
O anda evin bütün ışıkları yandı.
Fısıltılar tamamen sustu.
Annesi kızına sarıldı.
— Artık bitti.
Lina gözlerini kapattı.
— Gerçekten mi?
Annesi gülümsedi.
— Evet.
Lina son kez duvara baktı.
Hiçbir ses gelmiyordu.
Ertesi sabah ev ilk kez sessizdi.
Lina bahçeye çıktı ve kolyeyi eski ağacın altına bıraktı.
— Artık özgürsün, dedi.
Rüzgâr hafifçe esti.
Lina arkasını dönüp eve yürüdü.
Tam kapıyı kapatacakken çok hafif bir ses duydu.
— Hoşça kal, Lina.
Lina gülümsedi.
Ve kapıyı kapattı.
SON