İçeriğe geç

Fırtınanın kalbi

Bölüm 7 · 2 dk okuma

Fırtınanın kalbi

Bölüm 7

7. Bölüm: Sensizlik Kalbimi Parçalar

Gözlerimi açtığımda nerede olduğumu anlayamıyordum,taki kolumdaki serumu görene kadar....

Hızla yataktan dogrulmaya çalıştım ama hareket dahi edemedim kolumdaki serum hareketlerimi kısıtlıyordu.

"Kuzey nerde! Ben neden burdayım! Kuzey'im nerde!"dedim

Fakat boğazım ağrıyordu ne kadar bağırmıştım . Ne oluyor neden kimse bir şey söylemiyor bana .

Turan'a döndüm

"Neden buradayım "

"Kuzey nerde "

"Kahretsin Kuzey'e bir şey mi oldu!"

Dedim , Turan yüzüme bakarken

"Ben kan verdikten sonra akşam ....."dedi ve sustu

Kafayı yiyeceğim ne olmuştu yada ben neyi kaçırmıştım

"Ne oldu akşam?"dedim

Turan derin bir nefes aldı ve

"Afra ameliyet esnasında Kuzey'in kalbi durdu ..."

Turan'ın sesi neden titriyordu . Aklımdan geçen şey olmasın...... hayır buna hazır değilim bunu kaldıramam. Korkarak dudaklarımı araladım ve

"Ne oldu!"dedim

"Kuzey'ime bir şey olmadı de, ona bir şey olmadugini söyle!"dedim

Hayır şu an böyle bir şeye hazır değildim . Son Cümlesi Afra'm beni affet olamaz , olmamalı. Hayır... hayır .

Neden kimse bir şey demiyor. Bana açıklama yapmalılar kahretsin Kuzey şimdi ne haldedir

Yataktan kalkmaya çalıştım

"NE OLUYOR!"

"Söyleyin ona bir şey mi oldu , açıklama yapın artık başınızı kaldırın,neden susuyorsunuz . "

Göz yaşlarım korku ile yanaklarımdan akıyordu, hayır olmamalıydı benim Kuzey'im... Kuzey'im.

Yataktan dogrulmaya çalıştım . Matteo'ya baktım ve

"SÖYLE! Ne oldu söyle!"diye bağırdım boğazıma kan tadı geliyordu

Hayır bu kan değildi bu saf acıydı.

Saf acıydı...

Matteo bana hüzünlü gözlerle baktı ve gözünden akan bir damla yaş ile başını eğdi.

Bu olamazdı değil mi . Göz yaşı kayıplar içindir,kaybettiklerimiz içindir gerçek hayatta olmasada bu camiada böyledir.

Ben ateştim , Kuzey ise yanmamı sağlayan mum , mumun ateşi en son mumu yakar derler.

Ben ateştim Kuzey ise mum . Olmazdı,olamazdı,olmamalıydı.

Ben Kuzey'in sonu olmamalıydım,olmamıştı değil mi?

Matteo'ya baktım.

"Ölmedi de " dedim sesimi ben bile zor duyarken

Matteo başını eğdi yağmur ise hemen yanındaydı

"Başımız sağolsun "dedi

Nefes alamıyordum , gerçek değildi değil mi?

~Bölüm sonu~

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.