İyi Okumalar 🦋
______________
Omega Jisung ve Köleleri
Minho
Çok merak ediyorum
Bu sefer derse yetişememe nedenin ne Hyunjin
Jisung
Kesin yine oturmuş bir yerde
Overthinkistana gitmiş
Hyunjin
Saklanıyorum
Minho
Kimden amk
Seni gören herkes korkudan senden saklanıyor
Sen kimden saklanıyorsun
Jisung
Ben dedim para toplayıp şu çocuğu terapiye gönderelim diye
Üç senedir söylüyorum.
Dinleyen mi var?
Hyunjin
Felix'ten saklanıyorum
Jisung
Al işte halüsinasyon da görmeye başlamış
Kaybettik bu yüzyılın deltasını
Kısmet gelecek yüzyıla
Minho
Hyunjin?
Hyunjin
Felix burada
Bizim fakültede
Dakikalar önce sadece birkaç adım uzağımdaydı
Sadece birkaç adım..
Minho
Nasıl yani
Ne yapıyordu
Sen nereden buldun onu
Jisung
Oğlum sapık gibi şu çocuğun peşinde dolanmayı bırak
Koskoca adam oldun git çık karşısına
Seni özledim de
Sarıl
Hyunjin
Yapamam
Sanırım artık bizim fakültemizde okuyacak
Ve beni arıyor
Minho
Çocuk senelerdir seni arıyor zaten
Sen ondan saklanıyorsun
Helal olsun buldu seni
Özür dilerim Hyunjin ama ben Felix'i destekliyorum
Jisung
Ben de
Artık saklanmana izin vermem
Gider Hyunjin burada derim
Hyunjin
Hepinizi döverim
Bırakın çocuk hayatını yaşasın
Zaten çocukluğunu mahvettim
Benim yüzümden hiç arkadaşı olmadı
Hep onu üzdüler
Lütfen ben onun mutlu olmasını istiyorum
Minho
Oğlum senin beynin tek hücreli mi
Çocuk seni arıyor
Seni bulmak için gelmiş buraya kadar
Sence sensiz mutlu olabilir mi
Hyunjin
Olacak işte
Karışmayın bana
Jisung
Sen nereden buldun
Ne zaman gördün de burada olduğunu öğrendin
Hyunjin
Kurdum hissetti
Onu bu kadar yakında hissedince de delirdi
Kokusunu takip ettim
İyi ki de etmişim
Üniversitenin ilk günü gidip en şerefsiz kişiyi bulmuş
Niki ile bahçedelerdi
Sanırım ona beni sormuş
Niki de kandırıp bahçeye çıkarmış piç
Bakışlarımı gördüğü an kaçtı zaten
Minho
Amk çok korkunçsun Hyunjin
Madem dibine kadar gitmişsin git al çocuğu ya
Bak biz sizin eski halinizi bilmiyoruz
Ama anlattığın şeyler bizi bile etkiledi Hyunjin
Siz birbirinizi unutamazsınız
Niye ikinize de işkence ediyorsun
Jisung
Tüm yaşadığın zorluklar geçmişte kaldı Hyunjin
Artık büyüdün
Kendini de, Felix'i de koruyacak kadar büyüdün
Hem Felix'in istediği şey senin yanında olmak
Madem onun mutlu olmasını istiyordun
Git sen kendin onu mutlu et
Hyunjin
Anlamıyorsunuz
Ben ona sadece zarar veririm
Minho
Bunların hepsi üzerinde kalan çocukluk travması Hyunjin
Felix'ten kaçarak bir yere varamayacağını anladığın bir yaşta olduğuna eminim
Hyunjin
Kaçmıyorum
Daha iyi bir hayat yaşayabilmesi için
Ondan uzak duruyorum
Jisung
Aynen
O yüzden şu an saklandığın için derse gelemedin
Koskoca delta, omegadan saklanıyor
Ben Felix'i tanımadan çok sevdim
Hyunjin
Ben ondan uzak durmaya devam edeceğim
Eninde sonunda bıkacaktır
Beni bulsa bile tanımıyormuş gibi yapacağım
Bence onu unuttuğumu gördüğünde bırakacaktır
Minho
Ben artık bir şey demiyorum sana Hyunjin
Kendi bildiğini yap
Ama dediğim gibi bu taraf tutabileceğimiz bir şeyse eğer ben Felix'i destekleyeceğim dostum
Jisung
İşte alfam
İşte aşkın arkasında duran alfam
Hoca bakmadan hemen öpsem seni
Minho
İstersen dersten çıkalım bolca öpeyim seni
Hyunjin
Tamam cıvamayın hemen
Madem ikiniz de Felix'i destekliyorsunuz
O zaman Jisung senden bir şey rica edeceğim
Felix'i bul ve onunla arkadaş ol
Zaten herkesle arkadaş olmaya açık birisi
Hemen arkadaş olacaktır
Onun bu üniversitede aptal alfalara yem olmasına izin verme
Jisung
Tek bir şartla yaparım
Seni gördüğünde
Sen onu unutmuş gibi yaptığında
Hala senden vazgeçmezse
Çocuğu üzmeyi bırakacaksın
Yoksa tüm bu ss aldığım mesajları kendim ona gösteririm
Minho
Küçük omegam
Çok tehlikeli ⚠️
Yanaklarından "dikkat tehlike var" tabelası asacağım
Hyunjin
Tamam öyle olsun
Ama unuttuğumu gördüğü an peşimi bırakacaktır bence
Jisung
Aptal bu çocuk
Neyse aptal insanlarla uğraşmayı seviyorum
Günün sonunda kazanan ben olacağım
Minho
Felix senin peşini bırakırsa bir ay Jisung'u öpmem. O kadar eminim yani
Bu çocuk LinkedIN hesabının biografisine bile
seni aradığını yazmış
Jisung
O kadar eminim ki
Minhonun beni bir ay öpmemesi hiç korkunç gelmedi
Hyunjin
Siz bana bırakın
Ben ona inandıracağım onu unuttuğumu
...
~hyunjin~
Telefonumu cebime atarak oturduğum çardaktan kalktım. Önce etrafıma baktım kimse olmadığına emin olmak için. Sonra ise yürümeye başladım.
Felix'i sosyal medayalardan gizlice takip ediyordum. İyi olduğunu görmek için. Ne kadar büyüdüğünü fotoğraflarda görmüştüm.
Ama onu ilk defa canlı görmek beni yıllar öncesine götürmüştü sanki. O kadar büyümüş, o kadar güzelleşmişti ki omegam.. o güzel çilleri hala aynıydı.
Felix benimle tanıştığı günden beri benim yüzümden herkesten uzaklaşmıştı. Kimse onunla arkadaş olmak istemiyordu benim yüzümden.
Benim yüzümden onu üzmüş ve daha bilmediğim kim bilir neler demişlerdi. Felix hayatıma güneş gibi parlamış, o kötü çocukluk günlerime renk katmıştı.
Onun sayesinde ben sevginin ne olduğunu ilk kez tatmıştım.. ama o geceden sonra ondan uzak duracağıma karar vermiştim. O geceden sonra hayatım tamamen değişmişti.
Anne ve babamı kaybetmiştim. Kimsesiz bir şekilde yıllarca yurtta kalmıştım. Omegamdan uzak kalmak ilk zamanlar zordu. Ama onun iyi olduğunu bildikten sonra kendimi ondan uzak tutmayı başarmıştım.
Felix hayatımdaki tek güzel noktaydı ve ben onu da kötülüğün içine çekmek istemiyordum. Belki arkadaşlarım haklıydı.
Artık kendi ayaklarımın üzerinde durmuş birisiydim. Artık eski Hyunjin değildim ama yine de Felix'e zarar vereceğime emindim.
Etrafımda beni sevmeyen çok fazla kişi vardı ve beni hedef alan herkesin Felix'i üzeceğine de emindim. Onu koruyabilirdim ama bu tehlikenin içine atamazdım.
Küçükken Felix'in babasına söz vermiştim. Daha 9 yaşındayken kendi babam gibi sevdiğim adama oğlunu üzmeyeceğime, ona zarar gelmesine izin vermeyeceğime söz vermiştim.
Omegamı gördükten sonra ondan uzak durmak tekrar zorlaşacaktı. Ama başarmalıydım. Onu kendimden uzaklaştırabileceğime emindim.
Tüm geçmişte yaşananları unutmuş, onu tanımıyor gibi davranırsam eğer bence artık pes edeceğine emindim.
Ömrümün sonuna kadar Felix'i sevecektim. O benim ilk ve son aşkım olacaktı...
Fakülteye girdiğimde koridorda bakışlarımı gezindirdim. Beni gerçekten yıllarca pes etmeden aramış ve sonunda bulmayı başarmıştı.
Bilerek sosyal medya hesplarımı ve kendimi gizlememe rağmen küçük civcivim beni bulmayı başarmıştı yine de.
Onunla karşılaştığımda onu nasıl tanımıyormuş gibi davranacağımı bilmiyordum. Çillerine kadar ezberlemiştim. Evde kim bilir kaç tane portresini çizmiştim.
Tüm yüz hatları beynime kazınmış gibiydi. Onunla olan anılarımızdan tek birini bile unutmamıştım.
Ama bunu yapmaya mecburdum. Onu kendimden uzak tutmalıydım. Günün sonunda ben gerçekten tehlikeli ve kontrolsüz birisydim.
Sadece başkaları değil kendim de ona zarar verebilirdim. İşte o zaman kendimi asla affedemezdim.
Koridorda kimse olmadığına emin olduğumda ellerimi ceplerime sokarak dersimin çoktan başladığı sınıfa doğru adımladım.
Derse zaten geç kalmıştım ama hocaların benim bu geç kalışlarıma alıştıklarına emindim. Artık sorun etmiyorlardı bile.
C bloğuna taraf döndüğümde ilk kapı bizim sınıftı. Lakin kapının önünde gördüğüm bedenle duraksadım.
Kaçmaya çalıştığım gerçek beni bulmuştu. O güzel dudakları, narin yüz hatları, sarı saçları, iri gözleriyle karşımda dikiliyordu.
Dönüp kaçmak istedim. Beni görmeden oradan üzaklaşmak istedim ama çoktan güzel gözleri beni bulmuştu bile.
Gözgöze geldiğimiz an dolu gözlerini gördüğümde tüm gardımı indirmekten korktum. O ağlamasın diye ona sarılmak üzereydim ama bunu yapamazdım. Ondan uzak durmalıydım.
Küçücük boyuyla önümde dikildiğinde bakışlarımı gözlerinden kaçırdım. Çünkü ona aşkla baktığıma emindim.
F: "Hyunjin"
_______________________
Hadi be huncin piçlik yapma da sarıl şu çocuğa. Özleminden bayılacak yoksa 😭😭😭