0528**:Görüldü atmışsın. Ayıp ettin beni kaybettin(11:50)
0528**: Ayyyy bak ne buldumm(12:10)
0528**:
0538**: Daha doğrusu o beni buldu. Yaa çok tatlı değil miiii¿¿??
0528**:Hemen ekmek ve su verdim. Çok susamış. Acaba annesi var mı?
0528**: Nerden geldi anlamadım. Fındık topluyordum, ayağıma bir şey değdi baktım kediiii.
0528**:Cevap versene krdşm. Yoksa sen hâlâ uyuyor musun?
0528**: Gezme seni çok yormuş demek.
0528**: Neysee ben bu yavruyu eve götüreceğim. Ben kaçarrrr
Elime yavru kediyi aldım ve "anneee bu bizim olsun muuu? Çok tatlıııı" dedim. Annem "Olsun ama tam(ahır) da bakabilirsin ama evin içine getirmek yok." Dedi
Annemi başımla onayladım ve yokuş olan fındık bahçemizden aşağıda olan evimize geldim.
"Çok şükür bugünde yuvarlanmadan indik"
"Evet iç ses çok şükür"
Yavru kediyi yere bıraktım ve eve gidip süt, dondurma kabı ve ekmek aldım. Yavru kedinin yanına gelip dondurma kabını dik tuttum ve içine süt ve ekmeği koydum. Birkaç dakika sonra kedi yemeğini bitirdi ve bacağımda kucağıma tırmandı.
"Ayy ne yapıyorsun kedicik." Dedim ve kediyi sevmeye başladım. Arada tırnaklarını ellerine batırıp ağzına sokmaya çalıştı.
"Heeeyyy oyun oynuyorsun diye bir şey demiyorum ama tırnaklarsan bozuşuruz kedicik."
Kucağımdan yere indirdim ve küçük dal parçasıyla kediyi oynattım.
"Sana bir isim bulmamız lazım. Hep kedicik demek olmaz. Yaramaz mı olsun? Baksana her yerimi ısırdın, bana tırmandın bi yerinde durmadın. Ya da Afacan olsun. Evet evet Afacan. Artık senin ismin Afacan."
Afacan'la oynarken telefondan bildirim sesi geldi. Afacan'dan elimi zorla kurtardım ve cevap yazdım.
Bulucam Olum Seni:Evet çok tatlıymış
Bulucam Olum Seni: Yeni uyandım. Dediğin gibi gezmek yormuş beni
Bulucam Olum Seni: Kediye isim koydun mu?
0528**: Afacan koydum.
0528**: Her yerimi, oyun oynayacağım diye tırmaladı ama küçük olduğu için acıtmadı.
0528**:Şimdi onu bırakıp fındık toplamaya geri gideceğim😢
0528**:
0538**: Ben gidiyorum görüşürüz
Bulucam Olum Seni: Görüşürüz
"Ayyyhh yorgunluktan bayılacağım" dedi yerde yatan Recep. Elini başına koydu ve yalandan bayılma numarası yaptı. Ayağımın kenarıyla onu dürttüm ve "Kalk Feriha bi gören olucak." Dedim
Gözünü açtı ve birlikte kahkahalarla güldük. "Bırakın goygoyu. Davetiyeye geç kalmadan gidelim haydeee" dedi babam. Üflememize durdurduk ve Recep ayağı kalktı.
"Benim şurdan şuraya adım atacak halim kalmadı." Dedim ve aniden Recep'in sırtına atladım. "Reco sen beni taşırsın di mi?" Dedim ve gözlerimi kırpıştırdım.
Recep, ani bir şekilde atladığım için dengesini sağlayamadı ve fındık dalına tutundu. "Kızım niye ani hareket ediyorsun. Dal olmasaydı yuvarlanarak aşağı evin yanına inerdik haa." Dedi.
Recep'i hiç umursamadım ve ellerini boynuna sıkı sıkı sardım.
"Sırtımdan iner misin Zeyno? Benim kendime yararım yok seni nasıl taşıyayım?"
Oflayarak sırtından indim ve fındık sepetimi alıp evin yolunu tutum. Eve gelince hızlıca duş aldım ve yemek yedik.
Giyinmek için odalarımıza çekildik. Yazlık, mavi renkli ,üzerinde beyaz çiçekleri olan, dizimin bi karış aşağısında biten elbisemi giydim ve uzun siyah saçlarımı iki yandan balık sırtı yaptım. Önde olan kaküllerimi de tarayıp arabanın yanına gittim.
Kısa bir süre sonra herkes geldi ve babam arabayı çalıştırdı. Restaurantın önüne gelince indik ve içeri girdik. İçerisi kalabalıktı ve birçok masa vardı. Boş bulduğumuz masaya oturduk.
Bir süre sonra Yiğit bey, ön tarafta olan sahneye çıktı. Kısa bir konuşma yaptı ve yanında bir kadınla bizim masamıza geldi.
"Hoşgeldiniz, bu eşim Eda. Boş masa bulamadık sakıncası yoksa sizin masanıza oturabilir miyiz?" Dedi. Babam hemen kabul etti ve masaya oturdular.
Annemle Eda hanım, babam ve abimlerle de Yiğit bey sohbet etmeye başladı.
~Bölüm sonu~