Arkamda bu rüzgârı estiren şeyi gördüm.Bir portal.Tamam, hiç sakin değildim.Yakindan geçen bir kadına sordum. “Madam, şuradaki şeyi görüyor musunuz?”Kadın çığlık attı.Bu içimi rahatlatmıştı ki kadın patladı: “Ah, bu kuduz köpekler sokakta ne arıyor? Sağol kızım.” Dedi ve tüm umudumu yerle bir etti.Kuduz köpekler mi?Her neyse, dedim kiii portala girmeye karar verdim.Yavaşça yaklaştım ve tam adım atmak üzereyken biri beni itti.Yere yuvarlandım…
Zorlukla ayağa kalktım.Neredeydim?Buraya nasıl gelmiştim?Ailem neredeydi?Hiç bir şey bilmiyordum.Ben sadece resim çizmek istemiştim!Bir omzun bana çarpmasıyla geri savruldum.Sonra birden çok omuz bana çarptı ve arkamı dönmemi sağladı.Kalabalığın içinden “NİNJALAR!” sesleri yukseliyordu. İçlerinden siyah giyimli birini görmemle kalbim durmuş gibi oldu.ABİM!Bağırarak ve insanları iterek ilerlemeye başladım.Bi’ ara koşarken ellerime gözüm takıldı.ELLERİM!Çizimlerdi!Etrafıma baktım.İnsanlar çizimdi!Bir kadının aynasından kendime baktım.Ben de çizimdim!
+-%+-%+-%+-%+-%+-%+-%HER ŞEY KARARDI!+-%+-%+-%+-%+-%+-%+-%+-%+-%