Bölüm 2

“Kahvaltını almayı unutmaaaaaa!” dedi abim.Yan gözle ona bakıp resim kursuna gideceğimi, bir saatten uzun kalmayacağımı, bu yüzden yemeğe ihtiyacım olmadığını uzun uzun anlattım.Kısa kirpiklerinin arasından bana baktı. “Hadi bilge kız, kursa geç kalacaksın.” Gülümsedi. “Ve kahvaltını a- her neyse.” Onun ‘her neyse’ demesine sebep olan şey kaşları mı çatmamdı.Çantamı alıp yola koyuldum.Yol kenarındaki papatyalar ve gelincikler, caddeye neşe üflüyordu.Black Boy’u gördüm.Benim köpeğimdir o.Tamam, evde beslemiyorum.Orası doğru.En azından Kangal köpeğimin hakkını veriyorum.Kai’ı gördüm.Selam verip geçtim.Rüzgar o kadar şiddetli esiyordu ki, yandaki ağaç yere uzandı.Rüzgarin estiği yere baktım.O- o da…