Yumuşak ve rahat bir yerde uyandım. Sağ bileğimde bir serum vardı ve boynum aşırı derecede ağrıyordu. Biraz daha göz gezdirdikten sonra buranın bizim okulumuzun revir katı olduğunu anladım. Burayı hiç bu kadar detaylı görmemiştim.
Sonrasında her şey başıma dank etti. Ben nasıl buradaydım? Benim o ormanda olmam lazımdı. Her şey çok saçma. Bir günlük bulmuştum. Bir öğretmen ile alakalı bilgiler yazıyordu. O öğretmenin yüzü aklımdaki bir kilitli kutudaydı. Onu görsem çok rahat tanırdım.
Derken.. Odama bir hemşire girdi. Çok güzel biriydi bence. Kızıl saçları vardı. Ve mavi gözleri. Yanaklarında az miktarda çil de vardı. Keşke bende onun kadar güzel olsaydım. Dedim içimden. Şu siyah saçlarımı da seviyorum ama kızıl saçlara her zaman bir zaafım vardı. Bazen saçımı boyatmayı bile düşünmüştüm ama daha sonra ani bir kararla vazgeçtim.
— Merhaba Amaris. Güzel olduğunu duymuştum ama bu kadarını beklemiyordum.
Ben içimden sessiz bir şekilde kıkırdadım. Onunda beni aynı şekilde karşılaması hoşuma gitmişti.
— Teşekkür ederim. Tanıştığımıza memnun oldum ..
— Gloria
İsmi çok güzeldi. Çok hoşuma gitmişti. Tabii ki ben kendi adımı da çok seviyorum ama o ayrı konu.
— Siz de çok güzelsiniz. Hatta içeri girdiğinizde ben de böyle düşünmüştüm. Her zaman kızıl saçlarım olsun istemiştim ama hiç boyatamadım. Siyah saçlar da güzel ama kızıl bir ayrı.
— Bence de siyah saçlar çok güzel. Bende siyah saçlarım olsun isterdim.
— Söylemesi ayıp ama siz kesinlikle diğer hemşirelerden daha genç gösteriyorsunuz. Aranıza en az yedi yaş var gibi.
Daha sonra Gloria kıkırdadı ve
— Evet. Doğru bildin. Buraya geleli daha sekiz ay oldu ve buradaki benden en genç hemşire ile aramızda sekiz yaş var.
Şaşırmıştım. Ama şaşrmamam gerekiyordu.
— Burda neden çok az doktor var da daha çok hemşire var?
— Ben de bunu çok bilmiyorum ama en son sorduğumda bana buradaki hemşirelerin profesyonel olduklarının söylemişlerdi.
— Anladım.
— Ben buraya geliş amacımı tamamen unuttum. Senin son kontrollerini yapmaya geldim. Ve serumunu da çıkaracağım.
Başımı tamam anlamında salladım ve sağ kolumu uzattım. Ve Gloria tek seferde çıkarttı. Gerçekten çok havalıydı. Kendi düşünceme güldüm.
— Ben biradan geleceğim. Biraz bekleyeceksin ama sonra özgürsün.
— Tamam ben bekliyorum.
dedim ve dememle beraber Gloria odamdan çıktı.
Ve aklıma Adel geldi. Acaba şuna ne yapıyordur? En iyisi aramaktı. Sağ cebimden telefonumu çıkardım. Ve telefon şeklindeki uygulamaya tıkladım. Son kişilerdeki -Adelimm- yazana tıkladım. Telefon çalmaya başladı.
— Aloo Amaris orda mısın?
sesiyle kendime geldim.
— Adel buradayıımmm. Ne yapıyorsun? İyi misin? Neredesin? Adell!
— Amaris sakin ol. Buradayım, yurtta. Asıl sen nerdesin?
—Ben revir katındayım.
— Amaris sana noldu?
— Sakin ol ama çok değişik şeyler yaşadım. Bunları telefonda anlatmak ne kadar doğru bilmiyorum ama ben yinede sana buluşunca anlatayım.
— Tamam ama sen ne zaman çıkıyorsun ki?
— En fazla yarım saatimi alır.
— Tamam ben bekliyorum. Bu arada bizim derslerimiz iki gün daha ertelenmiş.
— Ohoo daha çok varmış. Neyse bizim alışmamıza yardımcı olur.
— Evet neyse Amaris. Yarım saat sona görüşürüz.
— Görüşürüz!
