İstanbul, milyonlarca insanın aynı anda nefes aldığı, aynı anda koşuşturduğu devasa bir labirent gibiydi. Her sokakta başka bir hikâye, her köşede başka bir kader gizlenirdi. Benim hikâyem de o kalabalığın içinde, sıradan görünen bir günün sabahında başlamıştı.
O dönem hayatımın en zor zamanlarından birini yaşıyordum. Kiralar yükselmiş, faturalar üst üste yığılmış, cebimdeki para ise günler geçtikçe eriyip gitmişti. İnsan bazen hayatta kalabilmek için normalde dönüp bakmayacağı kapılara yöneliyordu. Ben de tam olarak böyle bir dönemin içindeydim.
Para kazanmak için çeşitli işlerle uğraşıyor, internet üzerinden karşıma çıkan fırsatları değerlendiriyordum. Günlerden bir gün, daha önce hiç duymadığım bir uygulamayla karşılaştım. Başlangıçta sıradan bir platform gibi görünüyordu. İnsanlar sohbet ediyor, tanışıyor ve farklı hayat hikâyelerini paylaşıyordu.
Bir süre sonra uygulamanın yöneticileriyle konuşmaya başladım. İlk başta yalnızca kullanıcıydım. Ardından güven kazandım. Sonra bana bir teklif geldi.
Adminlik.
İlk başta şaşırmıştım. Böyle bir teklif beklemiyordum. Ancak düzenli gelir sağlayacağı düşüncesi aklımı çelmişti. Teklifi kabul ettim ve kısa süre içerisinde platformun içinde daha fazla insan tanımaya başladım.
İşte her şey o zaman değişti.
Bir akşam sisteme yeni katılan bir çift dikkatimi çekti.
Diğer insanlardan farklılardı.
Konuşma tarzları, birbirlerine karşı davranışları ve özellikle de kurdukları cümleler alışılmışın dışındaydı.
İlk görüşmemiz bir saatten fazla sürdü.
Sohbet ilerledikçe bana karşı olan ilgilerinin sıradan olmadığını fark ettim.
Başlangıçta bunun bir şaka olduğunu düşündüm.
Sonra ciddi olduklarını anladım.
Adam kaportacıydı.
Yıllardır kendi işini yapıyordu.
Konuşurken özgüvenli görünüyordu ancak satır aralarında farklı bir karakter gizliydi. İnsanların çoğu dışarıda başka, kapalı kapılar ardında bambaşka biri olabiliyordu.
Kadın ise yirmili yaşlarının sonlarındaydı.
Konuşurken sakin, ölçülü ve dikkat çekici bir tavrı vardı. İnsanları dinlemeyi biliyor, konuştuğunda karşısındaki kişinin dikkatini üzerinde toplamayı başarıyordu.
Sohbet ilerledikçe bana sıra dışı bir teklif sundular.
O günlerde içinde bulunduğum maddi sıkıntılar nedeniyle uzun süre düşünemedim.
Kabul ettim.
Birkaç gün sonra adreslerini gönderdiler.
O akşam İstanbul'un trafiği her zamankinden daha yoğundu.
Otobüs camından dışarıyı izlerken içimde garip bir his vardı.
Merak.
Tedirginlik.
Heyecan.
Belki de hepsi bir aradaydı.
Adresin bulunduğu sokağa ulaştığımda hava kararmıştı.
Apartmanın önünde birkaç dakika bekledim.
Yukarı baktım.
Yanlış bir karar mı veriyordum?
Yoksa hayatımın en ilginç deneyimlerinden birine mi yürüyordum?
Bunu bilmiyordum.
Zile bastım.
Kapının açılmasını beklerken kalbimin atışlarını duyabiliyordum.
Ve birkaç saniye sonra kapı açıldı.
Karşımda daha önce yalnızca ekranda gördüğüm adam duruyordu.
Yüzünde garip bir tebessüm vardı.
“Hoş geldin,” dedi.
İçeri adım attığım anda, sıradan bir günün çoktan geride kaldığını hissettim.
Ve hikâyenin asıl başladığı yer tam da burasıydı...