*Eylül'ün Ağzından*
Bazen gittiğiniz ülkeye insanlardan kaçacağınızı bilerek gidersiniz. Benim durumum biraz farklı sizden... Ben düşüncelerimden ve arkamda bıraktığım karmaşadan kaçmak için gidiyorum. Eylül ben bu arada şu an tüm zorbalarımı geride bırakıp ayrılmak zorunda bırakıldığım eski sevgilimin anılarıyla uçuyorum bu uçakta. Gidecek yerim var mı da gidiyorum dimi... Yok sanırım, aslında gidecek bir evim var ama bana
'Yanındayım'
diyecek, kalbimi ısıtacak bir çift göz? Nerdeler? Gördüğüm tek şey kalabalığın içindeki boşluk. O boşluğu sadece açan kişi doldurur. Neyse hiç birinin önemi yok artık.
-Alo, geliyorum teyze, evde misiniz?
-Evdeyiz Eylül gel sen.
Bu da teyzem Eftalya. Anneannemler okudukları bi' kitapta görüp koymuşlar, aslında küçükken ben de teyzemin ismini söyleyemiyomuşum ama
"Ben büyüyünce çocuğumun adı Eftalya olucak."
dermişim. Annemler o zamanların acısını imdi çıkartıyorlar, dalga geçiyorlar sürekli.
...
-Bak Birsol yeğenim geldi, koş koş.
-Ooooo, hoşgeldiniz küçük hanım.
-Hoşbuldum enişte, nasılsınız?
-Boşver şimdi nasılız falan anlat seni buralara kim attı?
-Uçak.
-Ahahahah ilahi Eylül!
-Şaka yapıyorum teyze ya, ziyarete geldim seni ama biraz uzun sureli, sorun olur mu?
Ona evdeki kasayı patlatıp çaldığımı söyleyemezdim. Annem ve teyzem kavgalılar yaklaşık 5 senedir, teyzem beni çok sever o yüzden fazla sesini çıkarmaz yaptığım şeylere ama eğer bunu duyarsa anneme burda olduğumu söyleme ihtimali çok fazla.
-O nasıl söz, bilirsin seni annenden bile daha çok severim. İstediğin kadar kal burası senin de evin.
Demiştim.
-Aç mısın?
-Yok teyze gelirken yedim.
-O zaman sen biraz dışarı çık dolaş Paris sokaklarını bakalım ama çok uzaklaşma, seni bulamazsak ilk günden polise gitmem kalırsın bu akşam sokakta, ahahahah.
-Tabii ki, kesinlikle teyzen senin için Fransa'nın altını üstüne getirmez.
-Ya Birsol!
-Koş kız koş yoksa dövücek teyzen beni.
-KAÇTIM!
Gerçekten kaçtım... Buradan da... Sokaklar çok sessizdi. Keşke beynimde öyle olsa. Aklımda geride bıraktığım anılarım vardı. Sadece anılarım değil bıraktığım duygularım.. Bir daha sevmeyi, sevilmeyi bulabilir miyim bilmiyorum...