İçeriğe geç

Eyfel Kulesi

Bölüm 5 · 1 dk okuma

Eyfel Kulesi

Bölüm 5

Çok yorulduğum için kafamı yastığa koyar koymaz uyumuşum. Saat sabahın 11:00 olmuş genellikle bu saate kadar uyumadığım için açıkçası biraz şaşırdım. Dün kızları aramıştım ama sorularına cevap vermediğim için sabaha kadar beni aramış ve mesaj yazmışlar şimdi arasam bana telefonuna hiç mi bakmıyorsun diye onca laf ederler diye onları tekrar arayacak cesareti kendimde bulamıyordum açıkçası.

Bükmez kendimden bile beklemediğim şeyi yapıp Rüzgarı aradım , ilk çalmada açıldı telefon "günaydın sarı civciv"diyen sesini duydum "günaydın yalnız kurt" söylediğim de telefondan gülme sesleri geldi senin yanında birilerim mi var" diye utançtan sordum. "Evet arkadaşlarla geziyorduk da" " benim yalnız kurt dememe mi güldüler peki" derken bile yerin 7 kat aşağısına girmek istedim resmen."Biraz öyle oldu sanırım? Hem sesin utanmışsın gibi çıktı biraz ..." "kimin benim mi yok be sen yanlış duymuş sun" diyince kıkırdadığını duydum. "Neyse ben kapatayım sen arkadaşlarınla gez" diyince tam kapatma tuşuna basacaktım ki hemen "kapatma hüsüsü sen utandın diye onların yanlarından ayrıldım" diyince hemen oturduğum yerden hızlıca ayağa kalktım."Cidimisim yoksa dalgamı geçiyorsun" diye sorunca "evet gerçekten ama sen benle konuşmak istemiyorsan anlarım" derdemez "yooo isterim aslında seninle konuşmak "diyince arama sebebimi sordu ben de eyfel kulesine çıkacaktım diye doğuyu söyledim oda arkadaşlarımda gelse sorun olur mu hem seninle tanışmak istiyorlar dedi bende bunu pek düşünmeden kabul ettim.

Bölüm sonu

5 yorum