Biraz vakit geçtikten sonra pat diye yanıma gelince korktum korktuğumu anlayınca "kız benim korkma!" diyince içime sular serpildi resmen. "Niye öcü gibi gelirsin ki insan bi korkmayım diye ses çıkarır ama nerde!!! İnsanlık ölmüş resmen " dediğimde bu söylediklerimi ne ara nasıl söylediğime bile şaşırdım Rüzgar haylaha gülmeye devam edince bende dayanamayıp bende gülmeye başladım." Telefon numaranı alayım mı istersen her buraya gelince ararsın bende gelirim hem birlikte vakit geçirmişte oluruz" diyince ona "tamam olur" diyip telefon numaramı verdim oda bana verdi haliyle. Ondan sonrada hemen vakit kaybetmeden kardeşinin isminin Nisa olduğunu öğrendikten sonra selamlaşıp gittiler.Bende Eyfel Kulesinin tepesinde öylece aşağıyı izlemeye devam ettim.
Saatin ne kadar çabuk 9:00 olduğunu anlamadım vakit o kadar hızlı geçmişti ki oysa benim daha yapacak çok işim vardı hepsini ne zaman yapacam şimdi ya offfff.
İlk iş bizimkileri aramak oldu ve bugün yaşadıklarımın hepsini teker teker anlattım tabikide her zaman ki haleri gibi tanıştırırsın artık bizide eniştemizle deilersede daha çocukla aramda tam tamına öyle birşey olmadığı için çenemi kapatmak zorun da kaldım.
