Selamlar
İyi okumalar 😘😘
Yazardan
Bazen elimizden kayıp gidenlere sessizce boyun eğeriz ..ne kadar kırılırsak kırılalım hep bir tarafımız farklı olmasını isterdi..
Kalp ne zaman kırılırsa o zaman yavaşlamaya başlarmış yorgun kalplerin ömrü kısadır ne zaman hızlanmaya başlarsa uzar ömür..
İkisininde kalbi yorgun ruhları kırıktı belkide birleşince ömürlerine ömür katıyorlardır... biri arkada kalan diğeri ise arkasına bakmadan gitmek zorunda kalan..
Yamanın gözlerindeki öfke kalbini de ele geçirecek yavaş yavaş..
Sarp sevdiği kadının canını acıta acıta çekip götürürken birşey yapamamıştı .. elinden ne gelir diki o istemişti gitmeyi .
Halbuki gelip söylese adama kurtar beni diye gözünü kırpmadan canını verirdi onun için ama ne söylüyor du nede belli ediyor du...
Belkide mutludur diyor yoluna devam etmek istiyor ama hemen sonra peşine takılıyordu ..
Gitmişti buralardan genç adam uzaklara girebileceği en tehlikeli görevlere ama bir umutla dönmüştü.
Aslında Yaman bilse Zeynebin neler çektiğini geri çekilirdi yada kim bilir belki oda atlardı bu yangına biliriz ki sonu ne olursa olsun Yaman sevdiği kadın için savaşırdı..
Sarpın azarlarından bıkan Zeynep derin bir iç çekerek yeşil gözlerini indirdi yere..
Şaşırmıştı Sarpın onu bu kadar kısa sürede sadece azarla bırakdığına .. ama sonra aklına Yamana bir şey gelmesi kalbini daraltırken yanındaki bebeğine daha çok sokuldu..
Yaman ise her zamanki gibi bir fotoğrafa bakarak geçiriyordu gününü.. onlar gittikten sorna evine gelmişti tekrar.. aklında bir şey vardı fakat ne yapacağı belli değildi..ve geriye kalan bir çift kafa göz..
Yamaç .. babasız doğmuş yavrucak her şey onun içindi aslında nerden bile bilirki annesi sırf o yaşasın diye aylarca bir piskopatla yaşamak istediğini onun için evlendiğini...
* Saatler sonra*
Zeynep'ten
Güneş yavaşca batarken gözlerimi kırpıştırdım.. şimdi yavaş yavaş yıldızlar gökyüzüne çıkacaktı ay kendini en güzel şekilde belli edecekti onun ışığı ile aydınlanacaktı oda.. aynı gökyüzü altında binlerce hayat daha fazlası bile.. hepsi farklı hikâye iyisiyle kötüsüyle hayattaydık.. nefes alabiliyorduk onca yaşananlara rağmen..
Derin bir nefes aldığımda parmaklarım koynumda uyuyan küçük bebeğimin yanağında gezindi.. ömrümü verirdim oğluma..iyi olsunda..
Onu yavaşça yatağa bırakıp üzerini örttüğümde yerimden doğrulup ayaklandım. Odanın kapısını kitlerken yastığımın altında olan telefonu çıkarıp tuşlara basmıştım.. bu hayatta tek kurtuluşum olan inandığım ve bunca zaman bitmesi için bana yardım eden adamı aradım..
" Efendim." Yorgun çıkan sesi ile gülümsedim..Tamer benim geriye dönüp baktığımda yanımda olan tek kişiydi yeri bende çok ayrıydı abim kardeşimdi onun sesini duymak iyi gelmişti şimdi..
" Nasılsın.." Fısıldadığım sıra boğazın temizlemişti. Ona olanları kısaca anlatırken korkumuda belirttim..
" Sence bir şey yaparmı." Dediğimde sesini duymuştum." Sanmam o bir yüzbaşı Sarp onu karşısına almak istemez o yüzden sessiz kalacaktır hem sana güzel haberim var o işten bir kaç kişiye yakalama kararı çıktı ipin ucu yavaş yavaş açılıyor Zeynep.."
O kadar bıkmıştım ki gülümseyemedim sadece dört gözle buradan gideceğim günü bekliyorum.. " Güzel umarım en kısa şekilde her şey iyi olur.." dediğimde bir kaç sözden sonra kapadım telefonu.. Tamer doğru söylüyordu Yüzbaşıya zarar veremezdi.. derin bir nefes alıp dolabın yanına ilerledim bir kaç kıyafet alıp banyoya ilerlediğimde bedenim sıcak suyun altında rahatlamıştı..
**
Sabah yüzme değen minik ellerle uyandım. Gözlerimi araladığımda kara gözleri yüzbaşı gibi olan uzun kirpikleri ile bana en güzel gülüşünü sunan bebeğimi kollarım arasına alıp göğsüme bastırdım.
" Günaydın bebeğim benim."
İpek gibi olan saçlarına öpücük kondurup yerinden doğrulduğum sıra başıma küçük bir ağrı saplanmıştı dün akşam ıslak saçla uyumanın verdiği sevimsizlikti..
Banyoya geçip elimi yüzümü yıkadığım sıra Yamaça banyo yapmak istemiştim.. ama sadece istedim ellerim arasında sanki arkasından köpekle kovalıyorcasına bağırıp çırpındığından banyoya benzer bir şey yapmıştı.. odaya geçip üzerini giydirdiğimde bugün hakkında bir kaç teori düşündüm ne bekliyordu bizi acaba.. kurutma makinesi ile yamacın fazla gür olmayan ama benim kurutmaktan keyif aldığım saçlarını kuruttuğum sıra onun neşeli hâli benide güldürmüştü..battaniyelere sarıp kucağıma alırken karnını doyurup odadan çıkmıştık..
" Günaydın Zeynep bende size bakıyordum." Merdivenlerin başındaki Sevda ablaya gülümsediğimde dudaklarımı araladım.
" Günaydın.." Birlikte aşağıya indiğimizde Yamacı almak istemişti onu almak isteyişindende bende mutfakta beni bekleyen biri olduğunu anlamıştım.. sıkıca yanaklarından öperken kokusunu içime çektim.. son kez ellerinden sıkıca öptüğümde Sevda abla ile ayrılmışlardı.. derince yutkunup mutfağa ilerledim..korkunun ecele faydası yoktu..
İçeri geçtiğimda balkona dönük olan yüzü ile derin bir nefes aldım..
" Geç otur kahvaltı yapalım." Dediğinde sandaliyeyi çektim." Ama önce çay da oldurmalısın.. bana döndüğü sıra kafamı olumlu anlamda saklanmıştım.. bardakları hazırlayıp çaydanlığı kaldırdığım sıra ensemde hissettiğim nefes iliklerime kadar tedirgin ettirmişti beni..saniye geçmeden belime dolanan kollar çaydanlığı dökmemi sağlamıştı..
. Tedirginlik bedenimi sardığında belime dolanan kollar çaydanlığı dökerek ocağa bırakmamı sağlamıştı. İğrenç elleri bedenimdeydi içimde olan öfke ile ona doğru dönerken boynuma değen dudakları ile onu kendimden uzaklaştırmaya çalıştım göğsünden ittirdiğim sıra pis sırtışını göstermişti..
"Ne yapıyorSun sen."!" Derince yutkunurken sesi kulaklarımı doldurmuştu..
" Karıma dokunuyorum '
" Saçmalama sarp böyle bir şeye hakkın yok "
Asla asla ona kendimi dokundurtmazdım . Yanıma dahada yaklaştığı sırada yan tarafa atıldım ama kolları çoktan beni bulmuş ve sıkıştırıyordu kulağıma değen nefes midemi bulandırırken gözlerim dolmuştu.
" Sen benim karımsın ve şu an ben sana dokunmak istiyorum"
" Ben istemiyorum sarp defol git '
Elleri belime dahada baskı yaparken elimi kaldırıp yüzüne tokat inderecegim sırada belindeki eller bu sefer iki el bileğinde ezercesine sıkıyor du .
" Asla asla birdaha o el yüzüme deymeyecek "
" Bırak beni "
Dudakları boynuma gelince çığlık atıyor dum ama olmuyor du sağ dizimi kasıklarına sertçe deydirdiğimde iki üç adım geriye gitti .
O sırada gözlerim tezgah takı salatalık ların yanındaki bıçağa deydi hızla alıp parmaklarım arasında ona doğrulturken salladım.
" Bir daha sakın sakın bana dokunmaya kalkma ." Geri geri gidip mutfaktan çıktığımda hızlı adımlar ile yukarı kata çıktım odama girmek göz yaşlarımın alıp gitmesine sebep olmuştu..titreyen ellerimle arkamda olduğunu hissetmiştim.. ona doğru dönerken kapının dışında olduğundan hızlıca kapıyı kapatmaya çalıştım fakat o benden daha güçlüydü..
Bir kaç adım sendelediğim sıra üzerime atılmıştı...ondan sonra zaten belliydi ona hiç bir şey olmamıştı olan her zamanki gibi bana olmuştu..sanşsızlığımmı bilinmez ama zararlı ben çıkmıştım.. karnıma giren ağrı ile dudaklarım aralanırken kala kaldım..
Bedenim alev almıştı.. canım yanıyordu öyle ki dakikalar sonra dudaklarımdan hayal edemediğim bir cümle döküldü..
" Yar.dım et.." yanağıma düzen yaşla dizlerimin üzerine çöktüm. Yavaşça sırtın sert zemini bulurken boğazıma oturan yumru hiç bir zaman canımı bu kadar acıtmadı.. Allah'ım..burada bitmesini istemiyorum..oğlumun babasıyla mutlu olduğunu görmeden can vermek istemiyorum..
