İçeriğe geç

EVLİ.ASKER ( Düzenleniyor)

Bölüm 24 · 9 dk okuma

EVLİ.ASKER ( Düzenleniyor)

Bölüm 24

Bir kaç fotoğraf

Merhabalar diğer bölüm başlığını fark edenler olmuştur random . Aslında random atmayacaktım. Bölümün başlığı vardı fakat çizgi aşırı kasıyor ve ne yazsak o şekilde kalıyor bunu random attıktan sonra fark ettim. Kusura bakmayın. İyi okumalarr

Oy ve yorumlarınızı bekliyorum canlarımm 。⁠◕⁠‿⁠◕⁠。

************

Yüzüme değen ıslak dudaklarla uyanırken. Burnuma dolan erkeksi kokusuyla mest olmuştum.

İlk gördüğüm kara gözler minik oğlum olunca gülümsedim bezli poposu üzerinde oturuyordu daha doğrusu oturmaya çalışıyordu . Etrafında ki yastıklar olmasa çoktan uzanma pozisyonuna geçmişti.

Karnımda, kalçamda olan eller olduğu yeri okşadığında kulak altıma ıslak tutkulu bir öpücük bırakmıştı. Gülümserken kuruyan dudaklarımı ıslatıp araladım. Sanırım bu hayatımdaki en güzel sabahtı.

" Günaydın."

" Günaydın Cennet bahçem , parçam."

Kıkırdarken üzerime çıktı. Bedenlerimiz birleşince kalbim hızla atmaya başladı.

Ellerimi kaslı kollarına koyunca gözlerime aşkla baktı. yaklaşınca midem heyecandan kasılıyordu. Dudakları dudaklarımı bulunca üst dudağını emdim Yaman çoktan alt dudağımı talan ettiğinde dişlerimi geçirdim. İnleme sesiyle geri çekildiğinde gözlerim yamacı buldu.

Her şeyden habersiz uslu uslu etrafa bakıyordu sanırım yeni uyanmıştı çünkü henüz ağlamdı..

" Şu an seni bitirmek istiyorum kana kana içmek, yemek istiyorum."

Gözlerim sözleriyle onu bulunca koluna vurdum. Utanmıştım ama çok hoşuma gidiyordu.

" Neler diyorsun ."

" İçimdeki yangını görsen kendin söndürmek istesin . " Dediğinde dudakları boynumu buldu emdiğinde erekte olan aleti kadınlığıma baskı uyguladı. O an kasıldım.

Yutkunurken buna hazır olmadığımı biliyorum. Yaman kasılan bedenimi hissedince kara gözleri gözlerimi buldu.

Kendini hemen yan tarafıma atınca solukalmaya başladı. " Bir şey mi oldu?"

Bir şey olmamıştı her şey çok güzel huzurlu ilerliyordu. Sadece cinsel anlamda bir ilişkiye hazır değilim şu an ona garip gelebilirdi ama bedenim hazır değildi..

" Henüz kendimi cinsel bir ilişkiye hazır hissetmiyorum."

Gözleri gözlerimi bulduğunda yutkundum. Üstüme gelip şakağımdan öpünce yumuşak sesi kulaklarımı doldurdu.

" Seni asla zorlamam istesen hiç girmeyiz sen yanımdasımya herşeye bedel."

Cümlesinden sonra gülümsedim üstümüze gelmeye çalışan ama beceremeyen oğlumu alıp karnımın üzerine oturttuğumda . Kendince bir şey ler söylüyordu.

" Beni çok sevdin sanırım kopyamı doğurmuşsun bebeğim."

Dediğine güldüm gerçektende kopyasıydı.

" ya ya nedemessin huyu suyu hepsi benzer oldu bı durumu çok kıskanıyorum."

Uzanıp yamacı aldığında yanaklarından öpüp kollarını minik bedene sardı şimdi oğlumu göremiyorum ama onun keyfi yerindeydi.

" İsmimizde benziyor ya ölüyorum. "

Tebessüm ederken yan döndüm. Yaman'ın Yamaçla oynaması onun karnını gıdıklayıpta kahkahalara boğulması çok güzel di.

Ama sorun şu ki yamaç acıkmıştı ve kahkahasını mızmızlamara bıraktığında dudağını büzdü.

" Acıktımı benim oğlum." Kucağıma aldığımda emizdirdim.

" Oğlumum ne için ağladığını bilmiyorum neyi sevdiğini ağlarken ne yapılmasını bilmiyorum Zeynep bu canımı çok yakıyor."

Bunları söylediğinde gözleri yamaçdaydı. Boşta olan elimi yanağına koyduğumda okşadım.

" Kendini suçlama, bende daha bilmiyorum çoğu zaman çok zorlanıyorum."

Derken haklıydım bazen ağladığında bende ağlıyordum. Hep yanımda annemin olmasını isterdim. Ama yoktu tek büyük korkum bebeğimi iyi güvenilir içim rahat bir şekilde büyütememem . Kötü bir anne olmaktan delisiye kokuyorum.

" Sence ben iyi bir bana olacakmıyım."

Bunu beklemiyordum ama ona karşı için rahattı. Yamaça bakarken şevkat le bakıyordu gözünde korkuda vardı zarar vermektem korkuyordu.

" Bu konuda sana inançım tam en iyi baba olacaksın."

" Nasıl olayım daha hamileliğini bile görmedim."

Hamileliğim büyük sınavımdı..

" Hiç fotoğrafın var mı merak ediyorum seni şişmiş karnını." Derken omzuma dudaklarını bastırdı.

Bir sürü çıkardığım fotoğraf vardı. Onlarında çantaya koymuştum.

" Çantanın arka cebinde fotoğraflar olucak orada."

Kalkıp getirdiğinde gülümsüyordu. Doğrulurken zarfın içerisindeki fotoğrafları çıkardı.

Parmaklarını şişmiş karnımın üzerine bıraktığında araladı dudaklarını.

" Çok güzel muhteşem."

" Zeynep bunlar olan üstü."

En altta Tamer ve yamacın olduğu bir kareye denk geldik.

" Bu kim."

Sesi kinayeli çıkmıştı.

"Bu yamaç." Dediğimde gözlerime baktı.

" onu kastetmediğimi sende biliyorsun."

Tabikide biliyorum ama safa yatmak iyiydi.

" Bu adam benim kuzenim sarp pisliğinin elinden kurtaracak tek insandı benim için gerisini sonra anlatırım."

Hımladığında emizdirdiğim yamacı kaldırıp aramıza koydum.

" Birlikte misiniz burada ."

Aynı şekilde bende hıhım dediğimde yüzünü bana çevirdi.

" Yaman kuzenim diyorum ya hem ben sana ben yokken naptın kiminleydin diye soruyormuyum."

Hakikatten kiminleydi benden sonra birisi oldumu? Aklıma kurdu soktum galiba kuşkuyla baktığımda .

" Sonra konuşalım."

" peki."

Sesi benimkinden biraz tehtitkâr çıkmıştı. Ama deli gibi merak ediyorum şu an. Fotoğrafların daha yarısına gelmeden ikinci baktığımız gri elbiseli fotoğrafa getirdi elini.

" Kalçaların daha dolgunlaşmış. " Dediğinde yüzüm kızardı bunu sırasımıydı şimdi.

" Göğüslerinin dolgunluğu saymıyorum bile , dün gece baktımda avcumu taşıyor."

" Sana inanmıyorum edepsizsin."

Yanaklarımın kızardığını hissettim eskiden yanaklarım hiç kızarmazdı utanç duygusu bile yoktu bende ama ne olduysa bu sözlere hemen kızarıyordum.

" Çok özledim diyorum da inanmıyorsun yavrum. " Yaklaşıp dudaklarıma dudaklarını bastırdığında..

***********

" Hazır mısın yavrum."

" Hazırız."

Yamacı kucağımdan alırken evden çıktık.

Bugün sahile gitme kararı almıştık, belki bir kaç şeyi daha sakin ve huzurlu şekilde konuşmak için. Yamanın içini yediğini fark ediyorum.

Havalar ısınıyor yaz geliyordu. üstüme siyah pantolon ve siyah crop giymiştim aynısını Yaman ve yamaçta giymişti tabi onlar gömlek ve tişört giymişti.

Elimi tuttuğunda gülümsedim. Heycanlıyım onun yanında çocuk gibi.

Binadan çıktığımızda sessizce dört beş sokak ilerideki sahile yürüdük. Aslında araba vardı ama böylesi daha iyiydi.

" Seni anlamıyorum oğlum." Yaman yamaçla konuştuğunda güldüm.

" İlk kelimesi sence ne olur."

" Bence baba olur. Değil mi paşam."

Küçük oğlumun keyfi yerindeydi minik parmağını ağzına koyduğunda kendince konuşuyordu.. tam yemelikti.

" Belki anne diyecek." Annenin mi babanınmı söylemi daha kolaydı . Acaba Yaman'ın ilk kelimesi neydi.

" Senin ilk kelimen ne acaba."

Elimi bıraktığında gözlerimi gözlerine çevirdim. İri kolunu boynuma doladığında sesini duydum.

" Benim ilk kelimem Zeynep idi." Kahkaha attığımda saçlarımın üzerine dudaklarını bastırdı.

" Neyseki oğlumun ilk kelimesi anne olucak."

" Allahalla göreceğiz ."

Denizi görünce yamaça yöneldim yüz halini çok merak ediyorum.

" Yamaç bak su seni suya atalım mı?"

İsmini duyunca baktı ama su kelimesiyle başını başka tarafa çevirdi babasının saçlarıyla oynayan oğlum beni hiç tamamdı.

" Şimdiden papucum dama atıldı."

Alt dudağımı söylediklerimden sonra ısırdığımda . Yaman'ın gözleri bendeydi.

" Oğlum en az benim kadar sana bağlı bebeğim. "

Söylediği kelime çok hoşuma gidiyordu onun bana olan ilgisi gibi. Kalbim hızlanırken elinden tutup karşımızda ki banka yürüdüm.

Oturduğumuz da yamaç kafasını babasının omzusuna koymuştu. Gülümsediğimde bende kafamı omzuna koydum. Kolu belimi sararken boynuna dudaklarımı bastırdım..

" Bugün her şeyi öğrenip kapatmak istiyorum .'

" Buraya Şanlıurfaya geldiğimde senle tanıştım o günler çok güzeldi rüya gibi ama rüya kâbusa döndü . Zaten sorguda üstü kapalı anlattım sarp yokluğumu fark ettiğinde annemi öldürücegini kafaya koymuştu Tamer bana ulaştı bir şekilde avmdeyken bir adam geldi yanıma sarpın öğrendiğini falan söyledi çok korktum geri dönme kararı aldım ama sen vardın .."

" Neden bana söylemedin."

" Söyleyemedim affet babamın gidişinden sonra annemin gidişi beni bitirirdi . Annem bana iyi davranmadı ama ben ona kıyamadım. Anla lütfen. Burada birlikte olduk sen benim ilkimdim yaman ."

Bedeni kasılınca kafamı omzundan kaldırdım gözlerine baktığımda. Anlamdıramadığım bakışlarıyla araladı dudaklarını.

" Senden benim ilkimsim Zeynep sen gittikten sonra bittim ben çok kırıldım kızdım hayatıma hiç girmemeni diledim. Ama seni sevdim haylâda her şeye rağmen."

Ellerimi sakallarına koyduğum da devam ettim.

" Antalya'ya döndüğümde hamile olduğumu bilmiyordum günler geçti üzerinden mide bulantıları baş dönmesi sürekli uyuma hissi beni korkutuyor dur

Regl dönemiminde geçtiğini fark ediyorum, günler geçti karnım büyüdü artık kestirmiş tim hamile olduğumu korktum başta, bazen tekme atardı bazen hiç atmadı o zaman kaybettim diye çok ağlardım. "

*

" Zeynep."

" sözümü kesme Yaman."

"Sarp o zamanlar uyuşturucu verirdi . Artık dolup taşmıştım anneme söyledim. Sarp herkes öğrendi. Hastaneye götürdüler . 7. aylıkmış . Aylar sonra yedi ay olduğunu öğrendim ama bir şey daha öğrendim, sana söylemedim ama bizim.... Bizim ikiz bebeklerimiz vardı. İki oğlumuz vardı... "

Yüzüne baktığımda şok olmuştu derince yutkunduğumda gözlerim doldu. Yamaça baktığımda ilk kez geldiği bu yere bakıyordu dikkatle.

" Gerçekten iki bebeğimizmi vardı." Durgun sesine karşı kafamı salladım evet anlamında kara gözleri karnıma indi gözleri doldu.

" Her şey o adam yüzünden oldu bana dokumaya kalktı çırpındım vurdu... Defalarca.. çok korktum o zaman karnıma vurduğunda kanamam oldu. Doğum yaptım. "

Kolu bedenimi o kadar sıkı tutuyorduki sanki korumak ister gibi. Kafamı omzuna yasladım bir damla yaşım aktı. Devam ettim.

" iki bebeğimden birini kaybettim , Yağızı kaybettim . Çok canım acıdı. İki gün sonra yamacın doğumu yağızın ise hayatımdan gittiği gün '

Gözleri şaşkınlıkla bakarken kalbim acıdı, bütün acılarımı bir sandığa koyup bir geminin en diplerine yerleştirip uzak diyarlara göndermek istiyorum. Herşeye hiç birşey olmamış gibi yaşamak ne güzel olurdu herşeyi unutmak..

" Benim bir oğlum dahamı vardı."

Zoraki söyleyişine yeşillerim dolarken dudağımı sarkıtıp kafa salladım.

Her ne kadar kokusunu içime çekip hissetmesemde bir oğlum daha oluşu heleki haytta olmayışı ruhumu zedeliyordu.. Kendimi suçluyordum ki öylede ben daha fazla korusaydım haytta olurdu..

"Yanımda kalsaydın bunların hiç biri olmazdı.! Arkanı dönüp gittin herşeyi bitirdin hem kendini hem hayatını.! Sen naptın Zeynep.!!"

Yüzüne baktığımda sinirliydi gözlerim kalkan eline değince gözlerimin önünde sarp geldi hızla yüzümü kapatıp ağlayışlarım içerisinde konuştum.

" Benim suçum... Ben.. ben özür dilerim."

Damlalarım su olup aktı, bir süre geçti sadece karaya vuran denizin dalgaları martı, ve kedi sesinden başka hiç bir ses yoktu. Konuşmadım konuşmadı. Yamaç bile sesini çıkartmadı.

Burnumu çekip gözlerimi kırpıştırdım, Az önce bana vuracağını sandım ama onun değil bir an gözlerimin önüne Sarp geldi . Sanırım her ne kadar hiçbir şey olmamış gibi yada unuttum desemde geçmiş ensemdeydi..

Yaman'ın yanımdan kalktığını hissedince dizlerimin üzerine bıraktığım dirseklerimi çektim. Ayağa kalkıp dizlerimin önüne çöktü. Ağladığımda hep dizlerimin önüne oturuyor..

" Sen az önce sana vuracağımı sandın yüzünü kapattın Zeynebim.. Ben sana vuramamki gücüm yetmez aklımdan asla öyle bir şey geçirmedim. Sadece aşık olduğum yüzünü okşamak istedim yemin ederim.."

Onun bana el kaldıramayacağını biliyorum ama ruhsal olarak iyi olmadığımdan öyle hissettim..

Gözlerimi gözlerine çeviridiğimde ilk günkü gibi şefkat ve aşkla bakıyordu.

Küçük oğlum uyuklmaya başlamıştı bile. Elini dizime koyduğunda yutkundum.

Esintiden uçuşan saçlarıma dudaklarını deydirdiğinde kokusunu soludum..

" Sırf seni sevdiğim için beni sevme.. yanımda güvende hissetmiyorsan özür dilerim. ....Eğer ki yeni bir hayat... kurmak istersen kendine ben hep yanındayım Zeynebim."

Bu kadar emin konuşması beni meraka düşürürken gözlerine baktım gözlerindeki parıltı zaten bana güven veriyordu.. ben onu sırf beni seviyor diye sevmiyorum ki. Duruşunu karakterini sevgisini herşeyiyle seviyorum..

Ellerimi kaldırıp yüzüne koydum. Kalbim hızla atarken yavaşça dudaklarımı araladım.

" Yaman ben seni beni seviyorsun bana kolkanat geldiğin için değil kalbini ruhunu seviyorum. Sana nasıl söylerim bilmiyorum ama ben seni çok seviyorum. Her şeyden çok ta sana güveniyorum çünkü benim senden başka kimsem yok.insan ailesi gördüğü kişiye güvenir değil mi."

Dudaklarımı dudaklarına bastırınca nefes aldığımı hissettim kolun sırtımı bulduğu yeri okşadığında alt dolgun dudağını emdim yavaşça, sevgiyle son kez dudaklarıma küçük bir buse kondurduğunda geri çekildik.

.

"Sana kurban olurum cennet bahçem." Yanıma oturduğunda beni kolunun altına aldı çoktan uykuya dalan bebeğimin yanaklarına öpücüklerimi bıraktığımda. Kucağıma aldım.Yeniden sesini duydum.

" Bundan sonra hayat yeniden en baştan bizim için başlıyor , her başlangıçında bir simgesi olmalı. "

Doğrulduhun

Bölüm sonu

7 yorum