Genç kadın karanlık gecede pencereden sızan ay ışığıyla dışarıya bakarken oğlunun ağlama sesiyle irkilip yanına yatağa gitti.
Oğluna bakarken iç çekti ona dokunduğunda bir zamanlar içinde taşındığı geldi aklına tek oda değil biricik oğlunu canından sevdiği birisini daha taşıyor du..
Bir isim fısıldadı dudaklarından. Ciğerini yakan bir isim. İkinci kez kaybetme korkusunu canını acıta acıta yaşadığı korku..
" Yağız"
Yaşasaydı oda burda olacaktı yanında Sarıp sarmalayacaktı. Ne ruhu nede yüreği kaldırmıyordu olanları .. bir canını oğlunu kaybetmişti ikincisini kaybetmeye gücü yoktu .
Gözünden iki damla göz yaşı aktı boynuna..
Sarpın teklifini kabul edecekti yoksa oğlunu son görüşü olacaktı..
4 saat önce
Kamyon gelmiş maddeler ele geçirilmişti. Sarpın dudakları kıvrıldı iki yana Serkan ise bitcek olan sigarasından son yudumlarını alıp izledi olanları.
Tırın arka kapıları açılınca bir iki adım geri çekildiler karanlık tıra fenerle ışık tutarken. Sarp sakinlikle bekliyor du. Serkan sigarasını ayak ucuna atıp ezdi ayakkabısıyla.
" İyice bakın eksik varmı"
Sarpın yönlendirmesiyle adamlar arabanın içerisine girip baktılar her şey istedikleri gibiydi..
"Serkan telefonunu çıkarıp üstlere haber vereceği sırada siren sesleri duydu sarpla göz göze gelince yutkundu..
" Noluyor"
" Bilmiyorum abi ama polisler birazdan burda olurlar"
" Sarp iki adım geri çekilip bir tıra birde siren seslerinin geldiği yöne baktı iki adım daha derken çoktan Serkanla arabaya geçmişlerdi.
" Bu nasıl olur kimse yerimizi bilmiyor"
" Nasıl kimse bilmiyor Serkan! Biri biliyor ki baskına uğradık "
Sarpın sinirle söylediği küfürlerle oradan uzaklaştılar Serkan arayıp üstlere haber verdiğinde isimleri gizli tutulacaktı bu onlar için iyiydi ama Zeynep ve Tamer için aynı şeyleri söylemek zordu..
Tamer yerlerini söylediğinde Sarpın ve Serkanı isimlerinin geçmesini diledi..
Zeynep ise gerginlikle bekliyorum ara ara stres ten başı dönsede güçlü durmaya çalıştı..
Yüzbaşı Zeynep ile tanıştığı şehirden çıkıp Antalya'ya gelmişti Zeynebi görme umuduyla yanıp tutuşurken öfkeyle doğruluyor du yerinden Sarpı araştırıp açığını bulma derdindeydi.
Sarp serkanla depoya geldiğinde sinirle ayağını önündeki konteynere vurdu.
" Nasıl olur lan her şey gizliydi"
" Bilmiyoruz sarp "
" Adamlar güvenilirmiydi gözünüze batan biri var mıydı "
" Yok abi yoktu güvendiğimiz adamlar"
" Neyse ne bizlik bir şey yok artık diğerleri düşünsün ben eve gidiyorum"
" Bir toplantı yapalım lan öyle gidersin ."
" Ne toplantısı lan olan olmuş biten bitmiş olanlar umrumda değil "
Son sözündem sonra kapıyı çekip çıkmasıyla büyük gürültü koptu kapı sesinden Serkan derin nefes aldıp oturdu yere.
Sarp arabaya binip eve geldiğinde Zeynep bu saatte kadar gelmediği için sevinip Tameri aradı.
" Alo Zeynep"
" Sarp gelmedi hayla yakalandılarmı"
Tamer kadının heycanlı sesini duyunca derince yutkunup dudaklarını araladı..
" Özür dilerim Zeynep olmadı"
Zeynep telefonun diğer ucundaki adamın sözlerinden sonra hayal kırıklığına uğramıştı gözleri doldu. Kaderi bumuydu yani Sarp la ömür geçirmekmiydi..
Zeynep sessizliğini korurken Tamer tekrar seslenmişti
" Zeynep ses ver"
" Sonra konuşalım Tamer"
" Tamam ama üzme kendini "
Lafını bitirmeden kapattı telefonu. Sağ gözünden ıslaklık aktığında anladı yeşil gözlerinin asla kurumayacağını..
Aşağıdan büyük bir gürültü koptuğunda irkilip kalktı yerinden uyuyan bebeğinin yanına gelip kıvrıldı, gözleri açıktı hayla ayak sesleri geliyordu daha yakından geldiğinde gözlerini kapattı..
Kapı sertçe açıldığında Sarp bir hışımla içerisinde girmişti..
" Zeynep"
İsmini duyduğu anda yeşil harelerini açan Zeynep bir şey söyleyemedi. Sarp ikinci seslenmesiyle doğruldu yerinde.
" Zeynep!"
" Noldu"
Sarpa baktı nefretle her akıttığı göz yaşı onun yüzünden di..
Sarp yanına geldiginde Zeynep yataktan kalkıp durdu karşısında
" Ne istiyorsun sarp "
Anlam verememişti aslında baskının acısını kendinden çıkaracak diye tahmin ediyordu fakat Sarpın söylediği şeyle kaşları çatıldı.
' Benimle yaşamanı "
" Sarp sen iyimisin ben zaten seninle yaşıyorum malesef ki "
Tıslar gibi konuşması sarpı sinirlendirmedi bile .
" Burda yaşıyorsun benimle evet ama orada yaşayacaksın benimle!"
Zeynep bir şeylerin olacağını tahmin ediliyordu fakat bu olmamalıydı.
" Ne diyorsun anlamıyorum"
Sarp elini Zeynebin siyah saçlarına götürüp okşadı Zeynep boğazındaki yumruğu yutup sabır diledi.
" Sevgili karım artık Türkiye'de yaşamayacağız "
Derince yutkundu kadın...
Herkesten herşeyden uzaktı zaten hayatı geleceği yoktu çok görülmüştü ona..ama bu da Zeynep için fazlaydı. İnsan yaşayamayacağı yeride kendi seçemezse ölüm ona artık farz olurdu ..
" Ne diyorsun saçmalama"
Kollarını birbirine bağlayıp iki adım geri gitti .
" Hazırlansan iyi olur eşyalarını falan al şu çocuğunkinide al başa bela zaten kimden yaptığın belli değil"
" Çocuğum hakkında doğru konuş "
Zeynep söylememişti hiç bir zaman Yamacın babasının kim olduğunu Yamaç büyüse bile tanımayacaktı babasını.
" Ve ben gelmiyorum biz burada kalıyoruz"
Odadaki gerilim katlanırken Sarpın sert sesi herşeyi daha kötü yapıyordu..
" Paşa paşa geleceksin lan ben istiyorsam geleceksin "
" Neden sarp niye bana bunu çok görüyosun söyle her istediğini yapıyorum yoruldum "
" Bende yoruldum canım karım bende şimdi ise sessiz ve eğlenceli hayata atılacağız "
Zeynep Sarpa iki adım yaklaşıp göz yaşları içinde söyledi söyleyeceğini .
" Sarp istemiyorum seni istemiyorum senden nefret ediyorum seninle geleceğime ölürüm daha iyi "
" Kes o sesini bana dilini koparttırma sen kimsin de benden nefret ediyorsun lan! Geleceksin yoksa uyuyan piçi deşerim !"
Genç kadının nefesi kesildiğinde son duyduklarından sonra hayattan bir darbe daha aldı.
" Yamacın sonu yağız gibi olmasın dikkat et "
Oy ve yorumlarınızı bekliyorum canlarımm 🙈 🤍
