Kayla ve diğerleri kapıdaki polisleri ve ailelerini görünce biraz rahatlamıştılar. Ama hırsızlar için aynısı söylenemezdi.
“Allah kahretsin ne yapacağız şimdi?”
“Kapa çeneni düşünüyorum.”
Adam sonra Nesim ve Kayla’ya döndü. İkisinide öyle bir süzdü ki sanki kendine kurbanlık koyun bakıyormuş gibi bie hali vardı. En son üstlerine doğru yürüdü ve Nesim’i iki kolundan tutup dışarı doğru sürüklemeye başladı.
“Ne yapıyorsun sen? Teslim fermanımızımı vereceksin ha?”
“Sana kapa çeneni dedim fikrim var.” Dedi.
Adam bir kolunu Nesim’in boynuna doladı kafasınıda silah dayadı ve dışarıya çıkardı. İşte o an Kumru hanım kıyameti kopardı.
“Şerefsiz bırak oğlumu! Nesim!!”
Adamın üstüne doğru yürümeye kalkıştı ama Metin bey zorda olsa onu tuttu ve adama sinirli bir şekilde bakmaya başladı ama konuşma tarzını bozmadı. “ Oğlumu ,oradaki çocukları ve insanları bırak hemen.” Adam bilmiş bir şekilde sırıttı. ve arkasına döndü. Suç ortağa arkasını dönüp sırıtınca ne demek istediğini anlamış gibiydi. Hemen o da Kayla’yı alıp dışarı çıkarttı. Bu seferde Mircan hanım duygularını hakim olamamıştı.
“Kayla!” Diye bağırdı. Kayla ise içinden “Anne” diye geçirdi. Keşke burada olmasıydı , Ailesini , sevdiklerini bu durumda görmeseydi. Ama en azından Soner burda yoktu o yüzden içi bir nebze olsada rahat idi.
“Sayın müdürüm bakın kızınızda burda sapasağlam ama başkanım oğlunuz için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Onu biraz hırpaladık.” Diyerek Nesim’e vurdukları yeri gösterdiler pişkince. Orasının şişmiş ve kızarmış olması Kumru hanımın adeta delirmesine neden olmuştu. “Adi köpek! Seni buraya gömerim!! Hassasiyetsiz kanı bozuk!”
Kumru hanımın bu dediği ağrını gitmiş olucak ki Nesim’i boğucak şekilde iyice kolunu sardı. “Yalnız oğlunuzun canı bana emanet hanımefendi. Hatırlatırım.” Diye Kumru hanımı tehdit etti. Araya artık Fuat bey girdi.
“ Bana bak hemen teslim olmazsınız başınızı daha çok yakarsınız. Suç dosyanızda baya kabarık müebbet hapisle kalmaz cezanız.” Dedi.
Adamlarla artık nasıl bir cesaret varsa Koskoca emniyet müdürüyle bile dalga geçiyorlardı.
“Aaa müdürüm ama sizin kızınız çıkardı bu kadar olayı öyle değil mi?” Dedi ve Kayla’ya dönerek onunlada dalga geçti. “Ne oldu? Dilinimi yuttun?” Sonra diğer adam silahı Kayla’nın kafasında dolaştırmaya başladı.
“Gerçekten ne oldu? Herkesi gaza getirip yaygara kopartırken iyidi.” Diye devam ettiler ama Kayla hiç oralı olmadı sadece bunların hemen bitmesi için içinden Allah’a dua ediyordu.
O SIRADA BANKA’NIN İÇİ
Kayla ve Nesim’in zorla dışarı çıkartılması üstüne Belediye başkanı Metin bey ve İstanbul emniyet müdürlüğününde işe dahil olması adamlarına çok ciddi suçlular olduklarının kanıtıydı. Mert ve Caner’de arkadaşlarının dışarı zorla çıkartıldığı için birde babalarını orda görünce gerilim üstüne gerilim yaşıyorlardı. Hatta öyle bir gerilim yaşamışlardı ki arkadan insanları ve banka çalışanlarını gizlice çıkartan Necip ile Rıza’yı fark etmemişlerdi. Necip onların omuzlarını hızlıca dokundu.
Mert kafası karışık, Caner’de panikle arkasını döndü. Kahraman edasıyla takılan Rıza’ya ve ondan utanç duyan Necip’e bakınca rahatladılar ve şok oldular. Mert sessizce “Necip? Rıza?” Diyerek şaşkınlığını belli etti. Necip hemen Mert’i susturdu ama.
“Sus duyucaklar.” Dedi Necip. Olayın şokunda olan Caner ise “ Diğer insanlar nerde? Siz nasıl içeriye girdiniz?” Dedi, bunuda Rıza cevap verdi.
“Başkan bunu planladı ama şu an açıklayamam. Sizi burdan çıkartalım öyle.”
Dördü sessiz ve dikkatli adımlarla bankadan çıktı.
DIŞARISI
Adamların Kayla ile uğraşması Sinan’nın öfkelendirmişti.
“Senin gibi basit bir hırsız parçası nasıl kardeşimle acınası bir şekilde konuşma cesareti buluyor?”
“Bana ba-“
“Polis burdayken silah çekicek kadar aptalsın gerçekten.”
Sinan doğru söylüyordu polisin yanında silah kullanırsa işler iyice zıvanadan çıkardı ve kimse için iyi bir son olmazdı. Adamlardan Nesim’i tutan bir konuşma yaptı.
“Demek ki iki tane rehin yetmiyor. O zaman bizde daha fazla rehin alırız efendim. Hem ne kadar rehin o kadar para öyle değil mi delikanlı?” Diyerek Nesim’e baktı. Nesim şu an o adamı dayak atarak ağzını gözünü dağıtmak istiyor , bu durumun içindende bir an önce çıkmak istiyordu.
Adam yanındaki arkadaşına seslendi. “Git içerden bir kaç rehin daha getir mümkünse o yanlarındaki salak arkadaşlarından olsunda biraz daha drama izleriz.”
Ama bunu söylediğine bin pişman olucaktı. Çünkü diğer adam Kayla’yı alıp içerinin kapısını açarken küplere bindi.
“Burda kimse yok! Kafayı yiyeceğim kimse yok! Çıkartmışlar! Biz bu iki veledi kapıyı çıkardığımızda kaçtılar kesin!”
Diğer adama göre arkadaşı daha sakindi sadece elindeki silahı sıkıca sıktı ve Nesimide sıktı. Psikopat bir gülüş attı herkese ve Kayla ile dışarı çıkmakta olan suç ortağına döndü.
“Madem elimizdekiler gitti. Bizde elimizdeki değerli şeyleri kullanırız. Diye Kayla ve Nesim’i kastederek ikisinide yere yatırdılar ve ikisininde kafasını silaha dayadılar. Gözleri o kadar dönmüştü ki bu iki daha on sekiz yaşında olmayan gençleri vurmaya kalktılar ama arkalarından gelen dört polisi fark etmediler.
“Bırakın çocukları !”
Polisler soyguncuları yakaladı. Mircan hanım ve Kumru hanım koşarak çocuklarının yanına gittiler.
“Kayla anneciğim nasılsın? Bir yerine bir şey yaptılar mı?” Diyerek Mircan hanım kızına sarıldı ve öptü ama Kumru hanımın sevinci ve mutluluğu biraz daha coşkulu oldu.
“OĞLUUUMMM!! annem sana vurdukları elleri kırılsın inşallah oyyy”
“Anne tamam dur! Aghhh!”
Kumru hanım direkt oğlunu kucağını alıp kutlamıştı bu da Nesim’i yerin dibine soktu. Arkadaşları ise koşarak yanlarına gitmişti.
“Nesim! Kayla! Nasılsınız korktunuz mu? Nesim nasılsın adamlar sana vurmuş.” Dedi Sanem araya girerek ama Kayla ve Nesim’in gözü Mert ile Caner’de idi. “Oğlum siz ile diğer insanları kim çıkarttı?”
Buna ise sanki tüm dünyayı kurtarmış bir şekilde Rıza açıkladı. “ Biz Nesim. Sayın başkanımız olan babanın planıydı. O soyguncuların sizi dışarı çıkartıp tehdit ederken gözlerini karartıcaklarını biliyordu o yüzden Necip ile bizi gönderdi herkesi kurtaralım diye.”
Nesim orda kim var kim yok umursamadı babasının boynuna çocuk gibi atladı.
“Aslan babam be! Seni başkan yapan bu halk sana kurban olsun babam!”
Metin bey oğlunun bu tepkisini sırtını sıvazladı ve güldü.
Kayla’da metin bey gibi güldü ve omzunda bil el hissetti.
“Kayla iyi misin?”
Kayla cevap vermeden İlkay elini kızkardeşinin yüzünü koydu sonra Sinan geldi o da nerdeyse annesinide arkaya alıcak şekilde sarıldı. “Abiciğim orda hırsıza inat gıcıklık olsun diye öyle dedim ama araya niye giriyorsun? Kayla dudağını büktü.
“Şöyle düşün abi ben bunu yapmasaydım şu an Nesim , Mert veya diğer insanlar hayatta olmazdı.”
Nesim’in fal görmüş tavşan gibi gözleri açıldı.
“O nasıl söz Kayla ya? Ben adamın üstüne atladım birde dayak yedim.”
Bu seferde Caner araya girdi. “Bunda ne var? Ben adamı dövdüm.” Sonra polis arabasının içindeki hırsıza döndü.
“Terbiyesiz!”
Hilal ilk önce Kayla’nın yanına gitti ve ona nasıl olduğunu sordu. Olumlu bir cevap alıp Kayla’nın ailesinden geçmiş olsun dedikten sonra (her ne kadar utanarak da olsa) Nesim’in yanına gitti.
Ve utancından kıpkırmızı oldu sonra Kerem onu fark edip kendini rezil etmemek için onun yanına gitti.
“Sayın başkanım ve Kumru hanım Hilal ile yanınıza geldik geçmiş olsuna.”
Uçkan ailesi eve gitti. Soner merdivenlerden koşarak ablasının yanına gitti. “Abla! Abla! Abla iyi misin?” Diyerek ablasına sarıldı Kayla’da “Evet ama bir günde bir yıllık aksiyon dozumu aldım sanırım.” Mircan hanım ne kadar ısrar etsede hastaneye gitmediler ama evdeki herkes Kayla’nın üzerine titriyordu ve Fuat bey kızına bundan sonra daha korumacı olucağını açıkça belli etmişti.
“Bundan sonra her sabah okula Sinan ile gidiceksin ve okuldan çıkınca annene ev telefonundan haber vericeksin.”
İşte Kayla bu yüzden hiçbir şeyi babasına söylemiyordu çok belli etmesede kızı için endişeleniyordu ve çok bunaltıcı oluyordu.
Gece zamanı Kayla yatmadan önce bugün olan olayı ve ona yazmasada gizli numarayı düşünüyordu. Babasının bu korumacı kuralından sonra düşündü. Eğer sadece bir rehin alınma olayında Fuat bey böyleyse gizli numarayı öğrenseler ne yapacaklardı?
Şu an tek düşündüğü şey bu durumlardan bir an önce çıkıp unutmaktı.