Efe'nin yüzündeki bütün renk çekildi Nefesi düzensizleşti Gözleri hâlâ panodaki imzaya kilitlenmişti.
Hayır...
Bu mümkün değildi O isim yıllar önce ortadan kaybolmuştu Kimse ondan haber alamamıştı Peki şimdi nasıl geri dönmüştü? Lucas amcasının kolunu hafifçe çekiştirdi
Lucas: Amca?
Efe cevap vermedi Lucas kaşlarını çattı.
Lucas: İyi misin?
Efe irkilerek kendine geldi Bakışlarını panodan ayırıp Lucas'a çevirdi Yüzüne zoraki bir gülümseme yerleştirdi.
Efe: İyiyim.
Ama sesi hiç de iyi olduğunu göstermiyordu Lucas şüpheyle ona baktı.
Lucas: Yalan söylüyorsun.
Efe derin bir nefes aldı Sonra aniden Lucas'ın elini tuttu.
Efe: Eve dönüyoruz.
Lucas'ın yüzü düştü.
Lucas: Ne?
Efe: Duydun beni.
Lucas: Ama daha yeni geldik!
Efe: Sonra yine geliriz.
Lucas: Ama amcaaa...
Efe bu kez daha sert konuştu.
Efe: Lucas.
Küçük çocuk sustu Amcasının sesindeki ciddiyet alışık olduğu türden değildi Bir şey olmuştu Ve bunun o tabloyla ilgisi olduğu kesindi Lucas istemeyerek de olsa başını salladı.
Lucas: Tamam...
---
Yol boyunca Lucas birkaç kez soru sormaya çalıştı Ama Efe cevap vermedi Gözleri yoldaydı Aklı ise yıllar öncesinde Bir isim...Bir yüz...Ve asla unutamadığı bir gülümseme...
---
Akşam saatlerinde malikaneye ulaştılar Ali Amca kapının önünde bekliyordu Lucas arabadan iner inmez içeri doğru koştu Efe ise yerinden kıpırdamadan birkaç saniye direksiyonun başında oturdu Derin bir nefes aldı Sonra arabadan indi Ali Amca kaşlarını çattı.
Ali Amca: Bu kadar erken mi döndünüz?
Efe omuz silkti.
Efe: Yoruldum.
Ali Amca gözlerini kıstı Uzun uzun ona baktı.
Ali Amca: Yoruldun ha?
Efe cevap vermedi Ali Amca birkaç saniye daha onu süzdü.
Ali Amca: Yalan söylüyorsun.
Efe istemsizce bakışlarını kaçırdı Ali Amca bunu fark etti Ama üzerine gitmedi.
Ali Amca: Her neyse.
Sigarasını yere atıp ayağıyla ezdi.
Ali Amca: Yarın bunun nedenini anlatırsın.
Efe başını salladı.
Efe: Tamam amca.
Ali Amca son kez ona baktı.
Ali Amca: Bir şeye benziyorsun.
Efe: Neye?
Ali Amca: Hayalet görmüş birine.
Efe'nin kalbi bir anlığına duracak gibi oldu Ama yüz ifadesini bozmadı Ali Amca arkasını dönüp malikaneye girdi Efe ise olduğu yerde kaldı Çünkü amcası farkında olmadan doğruyu söylemişti.
---
Yarım saat sonra...
Efe kendi dairesine ulaştı Kapıyı açıp içeri girdi Ayakkabılarını çıkardı Ceketini sandalyenin üzerine bıraktı Doğrudan yatağa oturdu Oda sessizdi Ama zihni değildi Cebinden telefonunu çıkardı Bir süre ekranı boş boş izledi Parmakları hafifçe titriyordu Sonunda arama kısmına bir isim yazdı Ekran bir anda fotoğraflarla doldu.
Efe'nin nefesi duraksadı.
Efe: Demek gerçekten sensin...
Gözleri fotoğraflar arasında dolaştı.
Röportajlar.
Etkinlikler.
Ödül törenleri.
Dergi kapakları.
Binlerce yorum.
Yüz binlerce takipçi.
On yıl önce ortadan kaybolan kişi...Şimdi herkesin tanıdığı birine dönüşmüştü Efe'nin çenesi gerildi Telefonu tutan eli yavaşça sıkıldı Eklemleri beyazladı.
Efe: Nasıl başardın...
Gözlerini kapattı Boğazında düğümlenen his öfke miydi...Özlem miydi...Kendisi bile bilmiyordu.
Efe: Beni bırakıp gittin...
Sessizlik.
Efe: Ve hiçbir şey söylemedin.
Telefon ekranında yeni bir fotoğraf açıldı Fotoğrafta o kişi yalnız değildi Yanında başka bir adam vardı Adamın kolu onun belindeydi İkisi de gülümsüyordu Efe'nin bakışları fotoğrafa kilitlendi Göğsünde hoşuna gitmeyen bir ağırlık oluştu Sebebini açıklayamıyordu Açıklamak da istemiyordu Telefonu hızla yatağın üzerine bıraktı.
Efe: Saçmalık...
İki elini yüzüne götürdü Derin bir nefes aldı Ama ne yaparsa yapsın o yüz zihninden gitmiyordu Sonunda yorgunluk ağır bastı Yatağa uzandı Gözlerini kapattı Ve kısa süre sonra uykuya daldı.
Fakat o gece...Geçmiş de onunla birlikte uyanacaktı.
---
Rüyasında kendisini lise yıllarında buldu Sınıfın en arka sırasında oturuyordu Kulaklığından ders anlatımı dinliyor, önündeki test kitabına odaklanmaya çalışıyordu Tam o sırada masasının önüne bir gölge düştü Efe başını kaldırdı Karşısında tanımadığı bir öğrenci duruyordu Yeni gelenlerden biri olmalıydı Yüzünde hafif bir gülümseme vardı.
?????: Merhaba.
Efe kaşlarını çattı.
Efe: Bir şeye mi ihtiyacın var?
?????: Belki.
Efe: O zaman hızlı söyle.
Yeni öğrenci hafifçe güldü.
?????: Öğretmen seni rehber olarak seçti.
Efe'nin yüzü düştü.
Efe: Şaka yapıyorsun.
?????: Keşke.
Efe iç çekti.
Kulaklığını çıkardı Henüz farkında değildi Ama hayatını değiştirecek kişi tam karşısında duruyordu.
Efe kulaklığını tekrar taktı ve önündeki test kitabına döndü Yeni gelen öğrenciyi görmezden gelmeye çalışıyordu Ama bu düşündüğünden daha zordu Çünkü çocuk hâlâ yanındaki boş sırada oturuyordu Dirseğini sıraya yaslamış, çenesini avucuna dayamıştı Ve gözlerini neredeyse hiç Efe'nin üzerinden çekmiyordu Efe bir soruya odaklanmaya çalışırken istemsizce ona baktı Tam o anda göz göze geldiler Yeni öğrenci hafifçe gülümsedi Sanki Efe'nin ona bakacağını zaten biliyormuş gibi Efe'nin kalbi anlamsız şekilde hızlandı Hemen başını çevirdi Fakat birkaç saniye sonra bile üzerinde bir bakışın ağırlığını hissedebiliyordu Yeni öğrenci ise sessizce gülümsedi Efe'nin kızardığını fark etmişti Ve nedense bu görüntü hoşuna gitmişti.
---
Teneffüs zili çaldığında Efe kitaplarını topladı Doğruca kütüphaneye gitti Fakat içeri girdiği anda duraksadı Yeni öğrenci çoktan oradaydı Pencerenin yanındaki masaya oturmuştu Sanki onun geleceğini biliyormuş gibi Efe bunu garip buldu Ama üzerinde durmadı Gidip karşısına oturdu Yeni öğrenci gülümsedi.
?????:Huysuz biri için bu oldukça samimi bir hareket.
Efe:Yerime oturmuşsun.
?????:Demek özellikle bana gelmedin?
Efe:Gelmedim.
Yeni öğrenci güldü Ama gözlerinde kısa süreliğine farklı bir ifade belirdi Sanki cevaptan pek hoşlanmamıştı.
---
Bir süre sonra Efe'nin kalemini elinden aldı Sorudaki yanlışı düzeltti Efe önce itiraz etti Sonra cevap anahtarına bakınca onun haklı olduğunu gördü.
Efe:Nasıl fark ettin?
Yeni öğrenci omuz silkti.
?????:Senin çözdüğün sorulara dikkat ediyorum.
Söyledikten sonra kısa bir an sustu Sonra gülümseyerek ekledi:
?????:Yani... önümde duruyordu.
Efe şüphelenmedi Ama yeni öğrenci az önce neredeyse kendini ele veriyordu.
---
Okul çıkışında birlikte yürümeye başladılar Tam o sırada karşıdan gelen bir öğrenci Efe'ye omzuyla çarptı Çarpışma kısa sürmüştü Ama çocuk birkaç adım attıktan sonra dönüp Efe'ye baktı Sadece bir saniyeliğine Sonra yürümeye devam etti.
Efe kaşlarını çattı.
Efe:Garip biri.
Tam arkasına bakacakken yeni öğrenci aniden konuştu.
?????:Yarın benimle gez.
Efe durdu.
Efe:Ne?
?????:Ciddiyim.
Sesi normaldi Ama omzuna çarpan çocuğa baktığı an yüzündeki gülümseme kaybolmuştu Efe bunu fark etmedi Yeni öğrenci ise göz ucuyla uzaklaşan öğrenciyi izledi Ve istemsizce yumruğunu sıktı.
---
Numaralarını aldıktan sonra yolları ayrıldı Efe evine doğru yürüdü Yeni öğrenci ise olduğu yerde kaldı Efe apartmana girene kadar gözlerini ondan ayırmadı Kapı kapandıktan sonra telefonunu çıkardı Ekranda yalnızca bir isim vardı.
"Efe🌹❤️"
Parmakları o ismin üzerinde gezindi Yüzünde yavaş bir gülümseme oluştu.
?????:Seni bulmak sandığımdan daha kolay oldu...
diye mırıldandı.
---
Ama farkında olmadığı bir şey vardı Sokağın karşı tarafında duran başka biri de aynı apartmana bakıyordu Az önce Efe'ye çarpan öğrenci Ellerini cebine sokmuştu Bakışları kapıya sabitlenmişti Bir süre sonra hafifçe gülümsedi.
"Demek burada yaşıyorsun..."
diye fısıldadı Ve ilk kez Efe'nin yaşadığı apartmanını gördü O an gözlerindeki ilgi biraz daha derinleşti Henüz takıntı değildi Ama tehlikeli bir başlangıçtı.
