Yağmur, anneannesinin köydeki eski evinde kalmaya başlamıştı. Ev çok eskiydi ama en tuhaf kural şuydu:
“Saat 03.33’te odandan sakın çıkma.”
Kimse nedenini söylemiyordu.
İlk gece merakına yenildi.
Telefonunda saat 03.33 olunca koridordan yavaşça “tak… tak… tak…” sesleri gelmeye başladı.
Kapıyı minicik araladı.
Koridorda uzun siyah bir gölge yürüyordu. Ayakları yoktu. Yere değmeden süzülüyordu.
Gölge bir anda durdu.
Sanki Yağmur’un kapıyı açtığını hissetmişti.
Başını yavaşça çevirdi…
Ama yüzü yoktu.
Sadece karanlık.
Telefon bir anda kendi kendine titreşti.
Ekranda tek bir mesaj vardı:
“Kapıyı kapatmak için 5 saniyen kaldı.”
Yağmur donup kaldı.
5…
4…
Koridordan gelen gölge hızlanmaya başladı.
3…
2…
Kapı yavaşça kendi kendine açılmaya başladı…
Ve tam o anda gölgenin içinden iki beyaz göz parladı.
Devam edecek…