Bölüm 34

Oturma odasına girdiğimde Klaus'un kanepede oturup süslü camdan kan içtiğini gördüm. 'Brianna, ne hoş bir sürpriz' diyor gözlerimin içine bile bakmadan. 'Eh, pek mutlu görünmüyorsun', yanına oturuyorum. Sonunda bana hafif bir gülümsemeyle baktı. Sen yokken bir şeyler oldu Brianna. Bütün gün aklımdaydı' 'Duydum', aşağıya bakıyorum, 'Bence bebeği ona bırakmalısın', arkama yaslanıyorum. Bir kaşını kaldırıyor 'Nereden biliyorsunuz?' 'Marcel' Gözlerini devirip ayağa kalkıyor. 'Elbette. Marcel kimin ayrılıp New Orleans'a geldiğini biliyor. Adını duyunca kanım kaynamaya başlıyor' 'Kanını soğutmak ister misin? Aslında ben de seninle bir şey hakkında konuşmak istiyordum' Yüzünde öfkeli bir ifadeyle bana bakıyor. Ona lütfen bakışı atıyorum ve o da yüzünü çeviriyor. 'Başka seçeneğim var mı?' 'Hayır', ben de ondan bir tane geri vermesine gülümsüyorum. 'Oturmak' Mutlu bir şekilde yanına oturuyorum 'Önce bebekten bahsedelim' 'Sanırım bir içkiye ihtiyacım var' diye iç çekiyor. Parmaklarımı şıklatıyorum ve aniden elinde bir bardak burbon var. Eline bakıyor. 'Eh, bu kolaydı' 'Bence bebeği doğurmalısın. Ve bebeği istememenin tek nedeni korkuyorsun' 'Ben Klaus Mikaelson'ım tatlım. Korkmadım.' 'Babana benzeyebileceğinden korkuyorsun. Ve bu sorun değil. O kadar çok şey yaşadın ki. Sen tanıdığım en güçlü insansın Klaus ve sana gerçekten saygı duyuyorum' Hafifçe gülümsüyor 'Evet, bazen üşüyebiliyorsun ama bunu tamamen anlıyorum. Bu noktaya kadar geldiğin için kendinle gurur duymalısın' Burbonundan bir yudum alıyor 'Klaus, sen aslında kocaman bir oyuncak ayısın. Sen bir canavar değilsin.' 'Ben' 'Hayır değilsin. Babanıza benzemenizden ya da çocuğunuzun sizi bir canavar olarak görmesinden korkuyorsunuz. Bu bebekle yorganı aşabilirsin' Klaus soğuk bir insan ama aile söz konusu olduğunda biraz daha iyi ama yine de soğuk. Ama benim yanımda o bir bebek ve onun benim yanımda ne kadar rahat olduğunu seviyorum. Eğer biri onu bu şekilde görseydi, bu Klaus'un bir klon olduğunu düşünürdü. Herkesin iki tarafı vardır. 'Bunu düşüneceğim' Şükür gülümsüyorum. 'Ne hakkında konuşmak istiyordun?' diye soruyor. 'Hayal kırıklığına uğradım', diye iç çekiyorum. Kaşlarını kaldırıyor 'Ne ile?' Kendisine durumu anlatıp ne yapmam gerektiğini soruyorum. 'Bence bu çılgınlığa bir son vermelisin. Enerjinizi sizi umursamayan insanlardan beklemeyi bırakın. Değerli zamanını boşa harcıyorsun aşkım' 'Haklısın' Ona gülümsüyorum. O haklı. İlişkimizi seviyorum. Bir kardeşin yapması gereken budur; ihtiyacın olduğunda yanında olmak. Stefan ve Damon gibi değil. Enerjimi onlar için harcıyorum. 'Teşekkür ederim Klaus'. Seni ne kadar takdir ettiğimi söylemiş miydim? Yaptığımı sanmıyorum' 'Gerek yok, biliyorum zaten. Beni kim sevmez ki?' Güleriz. Bunun gibi tüm sorunlarımızı unuttuğumuz küçük anlar yaşıyorum. Birinin seni önemsediğini bu şekilde anlarsın. Eğer öyle olsaydı, günlerinin en az 5 dakikasını sizinle konuşmaya ayırırlardı. Enerjinizi sizi takdir etmeyen insanlara harcamayı bırakın. Kendinize ve sizi önemseyen insanlara odaklanın. 'Hadi dünyayı dolaşalım. İkimizin de sorunları var. Hadi 5 aylığına bu dünyadan kaçalım' diye öneriyor. Bu beni geriye götürdü 'Ne demek istiyorsun?' 'İkimizin de sorunları var ve ara vermeye ihtiyacımız var. Sen ve ben birlikte en güçlü yaratıklarız. Sen bir vampir ve bir cadı, ben ise bir melez. Biz durdurulamayız. Bizi konuma ışınlayabilirsiniz ve bir şey olduğunda saniyeler içinde geri döneriz.' 'Burada sorunlarımız var. Sorunlarımızdan öylece kaçamayız' Sen Jermey'i geri vereceksin, ben de Elijah ile konuşup ona Haley'e bakması gerektiğini söyleyeceğim. Rebekah da burada. Ne ters gidebilir ki?' 'Neden sadece 5 ay?' , Soruyorum 'Bebek yumruğu ortaya çıkacak ve çocuğumu ve bebek annesini korumam gerekiyor. Sağ?' , sırıtıyor 'Mümkün değil!' , kollarına atlıyorum ve ona sımsıkı sarılıyorum. Güler 'Seninle gurur duyuyorum' 'Var mısın?' 'Varım' Birbirimize gülümsüyoruz................