Bölüm 33

Stresten tırnaklarımı yiyerek odamda dolaşıyorum. Bundan sonra ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Dürüst olmak gerekirse Jermey'i geri vermeliyim. Kardeşimin Elena'yı seçmesi onun ya da Elena'nın hatası değil. Devam etmeliyim. Belki Mystic Falls'tan ayrılırız? Yani burada büyüdüm ama artık eskisi gibi değil. Açıkça. Ayrıca Mystic Falls'un sadece kötü anıları var. Ah Ben ne yaparım???? Ben Brianna Salvatore, aklıma bir şeyler geliyor. O zamanlar hayal kırıklığına uğradığımda ne yaptım? Aman Tanrım Hayatta olduğumu biliyorlar mı? Yoksa öldüğümü mü? Tek yol bu. Çantamı alıyorum ve kendimi ışınlamak için bir büyü mırıldanıyorum. Gözlerimi açıp etrafa bakıyorum. İç çekiyorum. Bu şehirle nefret aşk ilişkim var. İlk önce yürüyüşe çıkacağım. Henüz onunla yüzleşmeye hazır değilim. Arkamda tanıdık bir ses duyuyorum: 'Brianna?' Tek Marcel'le yüzleşmek için arkamı dönüyorum. Hafifçe gülümseyip ona sarılıyorum. 'Beni biraz fazla mı özledin?' diye gülüyor. Ben de gülüyorum. 'Hayır, tanıdık bir yüzü yeniden görmek harika', diye iç çekiyorum ve geri çekiliyorum. Bir kaşını kaldırıyor: 'Stres altındaymış gibi görünüyorsun. Her şey iyi?' Başımla onayladım. 'Buraya Klaus için geldim. Şans eseri nerede olduğunu biliyor musun?' Gülümsemesi soluyor 'Çok uzun zamandır yoktun' diyor. 'Ne kadar süreliğine? Çok şey oldu, bununla uğraşmak zorunda kaldım' 'Hadi bir kahve içelim ve sohbet edelim' diye öneriyor. Tereddüt ediyorum. Gerçekten emin değilim. Klaus'u görmem lazım ama bir yandan da gerçekten merak ediyorum. Ama Jermey... ehh bekleyebilir. Elena endişeden ölecek. Eğlence! Başımı salladım ve ünlü bara doğru yürümeye başladık. Oturuyoruz ve o sadece bana bakıyor. 'Ne?' diye kaşlarımı kaldırdım. 'Bir engelleme büyüsü yapmalısın. İnsanların ne hakkında konuştuğumuzu duymasını istemiyorum' 'Tabii ki', omuz silkiyorum ve büyüye başlıyorum, 'Obstrue omens sonos qui ex nobis veniunt, nemo nos audiat' 'Teşekkür ederim' diyor. Başımla onayladım. Kai'nin bakış açısı Mystic Falls'ta bir barda oturuyorum. Kafam karışık. Düzgün düşünemiyorum. Ben Kai Parker, hayal kırıklığına uğrayamam. İstediğim her şeye sahibim ve bu da Coven lideri olmak. Babamı öldürmem gerekiyor ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Kız kardeşim bir sebepten dolayı bana iyi davrandı. Ama nedense onu düşünmeden duramıyorum. Son birkaç gecedir rüyalarımdaydı. Biri evli olduğumuz, çocuklarla dolu, diğer geceler ise geçmişimizden, flört ettiğimiz geceler. Biz sadece aptal gençlerdik. Ama hayatımda hissettiğim en gerçek şeydi. Babam beni dövmeyi bıraktığında hep oradaydı. Babamı cezalandırdı. Bu düşünceye gülüyorum. Ona neden yalan söyledim? O kaltakla hiç yatmadım, bir kez olsun. Keşke eve bu kadar geç dönmemin gerçek sebebini ona anlatabilseydim. Hiçbir şey söylemediğim için korkaktım. Sağ tarafıma baktığımda yanımda oturan bir kız görüyorum. Tamamen Brianna'ya benziyor. Brianna daha güzel. Kimse onu yenemez. Sinirlendiğinde saçlarıyla oynaması, gülmesi, ağlamak üzereyken somurtması, uyurken somurtması, düşünürken ona bakışı, o... Kes şunu Kai! Ne yapıyorsun? Tuhaf Onu sevmiyorum. Ama o benim Brianna'nın bakış açısı Konağa giriyorum ve ilk gördüğüm kişi Kol oluyor. 'Brianna!' diye tezahürat yapıyor. Gülüp ona sarılıyorum, o da hemen bana sarılıyor. Gülüyoruz ve o beni döndürüyor. 'Beni eziyorsun Kol' 'Ah özür dilerim' diyerek beni yere indirdi. güldüm 'Beni bu kadar mı özledin?' 'Hayır ama bana pizza alman lazım', kollarını kavuşturuyor. Kaşlarımı kaldırıyorum. 'Pizza, neden o?', ben de kollarımı kavuşturuyorum. 'Mystic Falls'a olan yolculuğunuzu unutmayın. Pizzanın son dilimini yedin 'Ohhh, doğru', gülüyorum, 'Tamam yapacağım ama şimdi değil' 'Bunu yaptığına hala inanamıyorum' 'Klaus nerede?' diye soruyorum. 'Oturma odasında? Bilmiyorum' 'Tamam güle güle fahişe' diyorum ve gülümsüyorum. 'Az önce mi...' diye başladı ama ben koşmaya başladım 'BRIANNA! SENİN YERİNDE OLSAYDIM ORİJİNAL BİR VAMPİRE FAHİŞE DEMEZDİM, seni fahişe', diye arkamdan bağırdığını duyuyorum. Koşmayı bırakıp arkamı dönüyorum. 'Çığlık atmana gerek yok Kol. Vampir işitme yeteneğim var, aptal lanet olası ...