Bölüm 3

Mert, eski apartmanın karanlık koridorlarında yürürken ayak seslerinin yankısını dinliyordu. Gecenin sessizliğinde, yalnız hissettiği anlarda bile bir şeyin onu izlediğini hissediyordu. Her gün, saat tam 03.17’de üst katın sesleri ona bir şeyler anlatmaya çalışıyordu, ama bu hikayeyi dinlemek için gerekli cesareti bulamıyordu. Bir akşam, apartmanın bodrum katına inme kararı aldı. Hava soğuk ve nemliydi. Mert, elini duvarın soğuk yüzeyinde gezdirirken, aniden bir çatlama sesi duydu. Hemen durdu ve dikkatle bakındı. Duvarın bir kısmında, hayatı boyunca görmediği bir şey vardı: Küçük bir boşluk. Merakına yenik düşerek, duvarın arkasındaki geçidi keşfetmek üzere adım attı. Geçit karanlıktı ve Mert, içindeki korkuyu bastırarak ilerlemeye başladı. Kalbi hızla atıyordu, ancak içindeki merak onu daha da ileriye itiyordu. Sonunda geçidin sonuna geldiğinde, tozlu bir kutu buldu. Kutunun içinde eski bir günlük vardı; sayfaları sararmış, kenarları yıpranmıştı. Günlüğü açtığında, ilk sayfasını okuduğu anda arkasındaki kapı gürültüyle kapandı. Mert’in kalbi bir an durdu. Artık geri dönüş yoktu. Günlük, eski apartmanın sırlarını açığa çıkaracak cümlelerle doluydu. İlk bölümde, apartmanda yıllar önce yaşamış olan bir ailenin karanlık geçmişinden bahsediliyordu. Aile, kaybolan çocuklarının peşine düşmüş, ancak bir daha asla geri dönmemişti. Mert, bu satırları okudukça, içindeki korkunun büyüdüğünü hissetti. Apartmanın geçmişine dair her sayfa, onun için daha fazla gizem ve tehlike barındırıyordu. Her bir kelime, Mert’i geçmişle yüzleşmeye zorladı. Günlüğün derinliklerinde kaybolmuş bir ruh, kapıyı açması için onu bekliyordu. “Kapıyı açma” cümlesi bir kez daha zihninde yankılandı. Ama Mert, karanlık sırların peşine düşmekte kararlıydı. Bir şeyler öğrenmek zorundaydı, belki de bu, kendisini kurtarmanın tek yoluydu. Günlüğü kapatıp geri dönmeye çalıştığında, geçidin karanlığı daha da yoğunlaştı. Arkasında, başka bir ses daha duymaya başladı; fısıldayan sesler, onu geri çağırıyordu. Mert, korkusunu bastırarak dışarı çıkmaya çalıştı ama kapı arkasındaki sesi duyduğunda, içindeki merak bir kez daha galip geldi. Gizli geçidin sırrını çözmeden buradan çıkamayacağını biliyordu. Bir şeyin peşinde olduğunu hissediyordu, ama ne olduğunu bilmeden, bu karanlık dünyaya adım atmak zorundaydı. Karanlık sırlar açığa çıkmak için değil, onları saklamak için vardır. Ve Mert, bu sırların içinde kaybolmaya mahkumdu.