Bir ses duydum neyin sesiydi bu böyle dedim ve iğce bakındım ve bu sesin bodrum katından geldiğini duydum ve bodrum katına indim ve kimse yoktu ama ben o garip sesi duyduğuma emindim ve biraz kafamı sağa çevirdiğimde duvarda garip bir şey yazıyordu “git burdan!” Tırsmıştım bu yazı neden yazıyordu anlamamıştım neyse diyip bodrım kapısına yöneldim kapı kulubundan tutup çevirdim ama kapı açılmıyordu anlamamıştım tekrar denedi ve tekrar açılmıyordu biri beni buraya kitlemişti kim olabilirdi ve neden bunu yapıyordu? Anlamamıştım bağırdım beni çıkartın burdan diye habire bağırdım ama kimse duymadı ve sonra hasan abi gelfi ve açtı kapıyı şaşgın gözlerle dediki “ne yapıyorsun burada?” Dedi ve olayı anlattım ondan sonra içinden “delirmis galiba” diyip çekip gitdi ve sonra bende korka korka eve girdim😑 Bu sefer araç yanlışlıkla görsel oluşturmaya yönelmiş. Sen aslında hikâyeyi devam ettirmemi istiyorsun.
Eve girdim ama aklım hâlâ bodrum katındaydı. Hasan abinin bana öyle bakması canımı sıkmıştı. Gerçekten delirdiğimi mi düşünüyordu? Odama çıktım, kapıyı kilitledim ve yatağa uzandım. Tam gözlerimi kapatacakken telefonuma bilinmeyen bir numaradan mesaj geldi.
“Tekrar bodruma gel. Bu sefer gerçeği göreceksin.”
Bir anda tüylerim diken diken oldu. Numarayı aramaya çalıştım ama ulaşılamıyordu. Mesajı silmek istedim, tam o sırada telefon kendi kendine kapandı.
Gece boyunca uyuyamadım. Sabah olur olmaz cesaretimi topladım ve yeniden apartmanın bodrum katına indim. Bu kez her yer sessizdi. Duvarda dün gördüğüm “Git buradan!” yazısı yok olmuştu. Tam geri dönecekken duvarın arkasından hafif bir tıkırtı duydum.
Elimi duvara koyunca boşluk varmış gibi yankı yaptı. Biraz etrafı araştırınca paslanmış küçük bir kol buldum. Kolu çektiğim anda duvar yavaşça açıldı. Arkasında dar ve karanlık bir geçit vardı.
Geçidin sonunda eski bir oda vardı. Odanın ortasında tozlarla kaplı bir masa, masanın üzerinde ise siyah deri kaplı bir günlük duruyordu. Günlüğün ilk sayfasını açtığımda sadece tek bir cümle yazıyordu:
“Bu günlüğü okuyan kişi artık geri dönüşü olmayan bir sırrın parçasıdır.”
Tam o anda arkamdaki kapı büyük bir gürültüyle kapandı…