Bölüm 3

Açelya, 21yaşında, hayatının en zor dönemlerinden birine girmişti. Babası, mafya dünyasında korkulan bir lider olan Serdar, yanlışlıkla kızı Açelya'yı vurmuştu. O an, zaman donmuş gibi hissetmişti; kalp atışları, acı ve korku içinde birbirine karışmıştı. Hastaneye götürüldüğünde kanlar içinde ve baygın yatan Açelya’nın başında dururken, Serdar’ın içindeki dehşet gözlerinde okunuyordu. Hastanedeki bekleyiş anları, hem Serdar hem de Aslan için birer kabus gibiydi. Aslan, Açelya'nın yanına sabah akşam koşuyor, umut dolu bir şekilde Açelya'nın uyanmasını bekliyordu. Ama Açelya gözlerini açtığında, başında sevgilisini değil, kendisine düşman gibi bakan Aslan'ı buldu. "Hani nerede benim sevgilim? Neden sen buradasın?" diye sordu, sesi öfke doluydu. Aslan, bu öfkeyi anlamazdan gelerek, "Açelya, ben buradayım çünkü senin için endişeleniyorum," dedi. Ama Açelya'nın gözlerindeki nefret, onu susturdu. Gözlerini kapatıp yanını döndü. Aslan’ın getirdiği yemekleri bile reddetti. O an, Aslan için içinden geçen duygular karmaşık bir hale geldi. Açelya’nın içindeki öfke ve hayal kırıklığı, onu daha da derin düşüncelere sürüklüyordu. "Neden bu kadar kızgınsın? Ben burada senin iyiliğin için varım," demek istedi fakat kelimeleri boğazında düğümlendi. Zaman geçtikçe, Açelya'nın içinde bir çatışma başladı. Aslan, onun başında bekleyip, her gün bir parça daha umudunu kaybetmeye çalışıyordu. "Seninle burada olmak istemiyorum," dedi Açelya bir gün, "Ama beni esir tutuyorsun. Beni bırak ve git!" Aslan, Açelya'nın gözlerindeki karanlıkta bir ışık parıltısı gördü. "Seni esir tutmaktan daha fazlasını yapmaya çalışıyorum. Bir gün benden nefret ettiğini fark ettiğinde, belki de bunun nedenini anlayacaksın," dedi. Açelya, içindeki karmaşaya bir son vermek için mücadele ediyordu. İkisi de bu karmaşık ilişki içinde kaybolmuştu; bir yanda babasının belası, diğer yanda aşk ve bağlılık. Ama bir gün, belki de her şey değişecekti. Açelya’nın uyanışı, sadece fiziksel değil, ruhsal bir dönüşüm de olabilirdi. Serdar, Aslanın babasının peşinde koşarken, Açelya'nın derinlerinde sakladığı sırlar ve acılar bir bir gün yüzüne çıkacaktı.Açelya, kendini bulmak için bir yolculuğa çıkmak zorundaydı; bu yolculuk, onu hem sevgiye hem de nefretin derinliklerine götürecekti. Ve Aslan, bu yolculukta onun yanındaydı, ama ikisi de ne olacağını bilmiyordu. Karanlık, her köşede bekliyordu.açelya bu durumu kabul edemiyordu, aslanın yanında olmasını kabul edemiyordu...