Sabah boynumun sertçe öpülmesi ile gözlerimi açtım. Asil gülümseyerek bana bakıyordu. Gözlerimi kısıp etrafa baktım. "Günaydın bebeğim." Dedi Asil yatağa, yanıma otururken.
Hemen ondan uzaklaşıp ayağa kalktım. "Ne yaptın bana? Ben uyurken, bir şey yapmadın değil mi?" Asil dudağını yalayıp ofladı. "Sana senden izin almadan dokunmam Devin. Ayrıca, ben sana zarar verecek bir şey yapar mıyım sence?" Hiç şüphe etmeden başımı salladım. Sinirlense de genelde beni korkutmamak için susuyordu. Yine öyle yaptı.
Arkasını döndüğü anda koşarak odadan çıktım ve aşağıya inmeye başladım. "Devin!" Diye kükremesini ve koşmasını duyunca daha da hızlanıp kapıya geldim. Şanstır ki kapı kilitli değildi. Açtım ve koşarak dış kapıya gitmeye başladım. Ama korumalar vardı.
"Biriniz dahi beni durdurmaya kalkın, Asil'e beni taciz ettiğinizi söylerim!" Dedim. Hepsi birbirine bakarken ben bundan faydalanıp çıktım.
Ayağım çıplak, tavşanlı pijamalarımla koşuyordum. Üstelik ayağımda çorap dahi yoktu.
Köşeyi dönecektim ki belimden tutulmamla yankı yapacak dereceden çığlık attım. Çırpınmaya başlarken bağırmaya devam ettim. "Yardım edin! Kimse yok mu! Kaçırılıyorum!" Bir eliyle ağzımı kapattı ve hızla yürümeye başladı. Nefes nefese soluklanırken ağzımı kapatması beni zorlamıştı. Elimle elini tutup ağzımdan çektim ve nefeslenmeye başladım.
Çenesi kasılmış, alnındaki damar belirginleşmişti. Korkuyla yutkundum. Asıl korkunç olan ise hâlâ bir şey dememiş olması ve psikopat gibi bakmasıydı.
Gerçi zaten öyleydi.
Eve girdiğimizde beni yere bırakıp bileğimi tuttu. Arkasını dönüp kapıyı kilitledi ve anahtarı cebine attı. Beni sürükleyerek içeriye gitmeye başladı.
Beni koltuğa doğru bıraktı ve ileri geri yürümeye başladı. Kendini zapdetmeye çalışıyor gibiydi. "Neden kaçtın yine? Neden amına koyayım!" Diye bağırdı. Yutkunup başımı eğdim.
Korkuyordum.
"Ne istiyorsun Devin? Ne istiyorsun, ne! Önüne dünyaları sersem, yine gelmiyorsun bana! Canımı iste veririm, yine gelmiyorsun!" Korkuyla yumruklarımı sıktım. "Ama yok, sen hakettin." Başımı kaldırıp ona baktım. "Evleniyoruz."
Ne?
Ne diyordu bu!?
"Ne diyorsun sen ya!" Gözlerini kapattı ve hızlı hızlı nefes almaya başladı. "Sus! Daha fazla sinirlendirme beni, sus!" Dudaklarımı yalayıp sinirle ona baktım. "Ne yaparsın, öldürür müsün beni? Ha, yapar mısın! Ne yaparsan yap! Tamam mı, ne yaparsan yap! Öldürmek mi istiyorsun? Ver silahını ben yapayım!" Nefeslendim. "Ama ben seninle evlenmem!" Kaşlarımı çattım. "Ölsem bile."
Bir anda yanıma geldi ve tam dibimde durdu. "Sen istemeyebilirsin, ne yazık ben istiyorum. Ne dersen de, evleniyoruz. En yakın zamanda hemde."