Artık eve gelmiştim ama ona güvenebilirmiyim bilmiyorum ya bana bişey yaparsa yani onu yeni tanıyorum ne yapmalıyım neyse şimdi uyumam gerek yarın sabah onda uyanıcam yani genelde çok geç kalktığım için. Ertesi sabah saat tam onda uyandım dün konuştuğumuz yere gittim o beni orda bekliyordu
Eymen: Merhaba
Kayra: Merhaba
Eymen: Tamam hadi geldiğine göre gidelim onu bulmamız gerek ve hızlı olmalıyız çünkü tarihe göre o bugün ölücek.
Kayra: Tamam
Dedim ve kitabı çıkarttım elime bir not kağıdı aldım ve onun en çok takıldığı yerin adresini yazdık ve hemen o adrese gıdım çocuğu bekledik sonunda oraya geldi ve onu takip etmeye başladık ve sanki aynı diğer çocuk gibi yani ellerimde ölen çocuk gibi oda bir ara sokağa girdi ve aniden oda yere yığıldı sanki dejavu yaşıyordum diğer çocuklara bu olmuştu ve yine etrafta kimse yoktu bu kez tamponu Eymen yaptı hırkasını çıkarttı ve kanayan yere sert bir şekilde bastırmıştı bende ambulansı aramıştım ve eskisi gibi titriyordum Eymen bir yandan onunla uğraşırken bir yandan bana bakıyordu çünkü olduğum yerde kalmıştım ve titriyordum şimdi ne olucaktı herşey gerçekti insanlar ölüyordu ne yapmalıydık artık tek değildim ama bu iyi bişey miydi bilmiyorum çünkü ona alışırsam sonunda oda ölucek tabi nedenini bulamazsak insanlara çabuk alışan birisiyim tanıdığım kişileri kaybetmekten çok korkarım tanıdıklarıma çok değer veririm kimseyi kaybetmeye dayanamam işte bu yüzden bu kitabın ne olduğunu bulmalıyız. Tam bu sırada ambulans geldi ve bu çocuğun nasıl olduysa kurtulduğunu söylüyor yani yaşadığını onu hastane götürüceklermiş ve hastanede yoğun bakıma alıcaklarmış hangi hastane olduğunu öğrenip o hastaneye bizde gittik belki o bişey biliyordur diye onun ismide yazılıydı çünkü. Hemen hastaneye girdik ve danışmana gidip Affanı sorduk bize 7. Odada olduğunu söylediler ve hemen koşarak o odaya girdik uyuyordu onu çok yormamak için uyandirmadik kendinin uyanmasını istedik ama burada çok güvende değildi. Bu yüzden uyanınca hemen onunla konuştuk
Kayra: ben Kayra ve buda Eymen
Affan: Merhaba bende Affan benden ne istiyorsunuz ben neden burdayım
Kayra: Sen bir sokakta vuruldun hatırlamıyormusun
Affan: Vuruldummu nasıl ve neden siz kimsiniz sizi daha önce görmedim.
Kayra: seni bir kitap sayesinde bulduk
Affan: Ne kitabı
Kayra: Bilmiyorum elimde bir kitap var ve sizin ölüm tarihleriniz ve en çok takıldığınız yerler yazıyor
Affan: Siz derken
Kayra: Yani sen ve Eymen ben kitabı bı şans eseri buldum ve sizden önce bir kişiyi takip ettim ama o ellerimde öldü işte bu yüzden Eymeni buldum ve sonra kitabı kanıtlamak için seni bulduk ve sen bir sokakta vuruldun bir şey biliyorsundur diye seni takip ettik ama sende bilmiyormuşsun.
Affan: Neler oluyor ya şimdi beni yine öldüreceklermi ama neden ben ne yapmış olabilirimki anlamıyorum napıcam şimdi ben.
Kayra: Tamam sakin ol bişey olmayacak seni buradan kaçırmalıyız ama nereye?
Bir anda ikimizde Eymen döndük oda odadaki aletlere bakıyordu bir anda dikkatler ona kesilince
Eymen: Ne oldu?
Kayra: Affanı senin evine görürsek olmazmı?
Eymen: Benim evemi neden ?
Kayra: Çünkü burada kalamaz hadi lütfen
Eymen: Ah tamam ama buradan nasıl çıkartıcaz?
Kayra: Bı hemşirelere soralım çıkabilirimi diye ve bakalım ne diyecekler.
Ve Eymen Affan’la kalırken bende hemşireyle konuştum
Kayra: Merhaba ben Affan hakkında konuşucaktım
Hemşire: Evet buyrun
Kayra: Onu çıkarmak istiyoruzda çıkarabilir miyiz lütfen
Hemşire: Üzgünüm daha çıkamaz
Kayra: Neden
Hemşire: Çünlü az önce vurulmuş
Kayra: Tamam
Hemşirenin yanından ayrıldım ve yanlarına gittim yüzlerine bakıp onlara
Kayra: Kaçıyoruz
Eymen: Ne
Affan: Evet
Kayra: Hemen hadi yardım et Affanı kaldırıp sizin eve götürelim.
Eymen: Neden kaçıyoruz daha önce hastaneden adam kaçırmadım
Kayra: Ben sanki çok mu kaçırdım ama onu burda bırakamayız burda onu çabucak bulurlar
Eymen: Ah tamam ama bunu desteklemiyorum bu korkunç.
Kayra: Hadi ama başka seçenek yok ya ölücek ya kaçırıcaz.
Affan: Ölmek istemiyorum lütfen
Eymen: Ah tamam. Ama nasıl yapıcaz?
Kayra: ben kapıda beklicem biri gelirse haber veririm sen giyinmesini yardım et ve çabuk olunsa hemen gidelim buradan burada beklemek çok tehlikeli hadi ben çıkıyorum.
Eymen: Ah bence kendi giyinebilir.
Kayra: Nasıl az önce vuruldu.
Affan: Hadi işte yardım et bende meraklı değilim heralde birinin beni giydirmesi ne.
Eymen: Ah tamam. Hadi çık
Kayra: Tamam
Eymen Affanı hazırlarken bende odanın dışındaki koltuğa oturdum ve bekledim hazırlanınca hemen çıktılar ve önce ben ilerledim birisiyle karşılaşmamız riskine karşı ay şuan birisini kaçırıyorum kaçırıyorduk şuan çok korkuyorum ama ben bunu istiyordum hayatımda biraz heyecan istiyordum ve işte sana heyecan. Bı metroya bindik ve Eymenin evine geldik kapının anahtarını ondan aldım ve kapıyı açtım. Ve hepimiz odasına yöneldik ve Affanı eymenin yatağına yatırdık
Kayra: Benim artık gitmem lazım
Affan: Peki geri gelicekmisin?
Kayra: Evet bu konuyu çok merak ettim yarın gelirim görüşürüz. Şey bide birinizin telefon numarasını alsam ve sizde benimkini alsanız bişey olursa birbirimize haber veririz olurmu
Eymen: tamam ben vereyim. Ve yarın saat onda burada ol kaybedicek zaman yok ölebiliriz.
Kayra: Tamam saat onda gelirim
Onlardan ayrılıp eve gittim annem ve babam oturma odasındaydılar bende biraz oturmak için yanlarına gittim ve beraber çay içtik daha sonra ikisini de öpüp ben odama
gittim ve biraz uyudum.
