MELİH'TEN*
Merhaba.Ben Melih KOZCU.19 yaşındayım ve bugün yurt dışından yeni döndük bu yüzden yeni bir okula kaydolmak zorunda kaldım.Sürekli okul,ev,şehir değiştirmek o kadar zorki...Bir kere bile ailemle adam akıllı oturup konuşamadım ve benim asosyalliğim var.Bu asla ama asla yenemeyeceğìm bir hastalık.Ah çok konuştum.Okula doğru yürürken her zaman kenardan giderim ve gene aynısını yaptım.Önümde bir kız vardı siyah kapüşonlu kahverengi saçlı, boyu 1.67'lerdeydi.Ama gökyüzüne bakıp yürüyordu ve en köşe tarafta yürüyordu acaba onun da mı bir hastalığı vardı.Nedensizce bu kız hakkında ona sormak istediğim bir sürü şey vardı ben bunları düşünürken.Okula geldim ve yeni sınıfıma çıkıp oturdum.Sıram tam orta sıranın en arkasındaydı.O kız da sınıfa girdi onunla aynı sınıftayım!Ona kafamdaki soruları sorabilirim!Tam içeri hoca girdi ve dersi bitirip çıktı herkes başıma üşüşürken bir tek o kız gelmedi.Sonra koridordan bir ses geldi.Çığlık sesleri herkes orada duran kızın yanına gidiyorduki o kız gitmedi yüzü solgunlaşmış dudağı solgun sanki her an ölecekmiş gibi direkt olarak o kızın yanına gittim ve tam düştüğü sırada onu kolundan ve belinden kavrayarak dışarıdakı ambulansa doğru getirdim o bıçklanan kızı yani İlayda yı da sedyeyle aldılar götürdüler hastaneye vardık ve hemen bir sedyeye yatırdım kızı,içim içimi yiyordu onu bu halde gördüğümde...Onu daha önce bir yerde gördüğüme ve onunla bir konuşmuşluğumuz olduğuna adım kadar eminim ama nerede görmüştüm.Hiç hatırlamıyorum çünkü bende hastayım ve psikiyatrise gidiyorum.Hap alıyorum iyileşmek için ama fayda etmiyor...
