Taksi, Ankara’nın boş caddelerinde hızla ilerliyordu ama arkadaki siyah minibüs de bir gölge gibi mesafeyi koruyordu . Leyla, sürekli arkasına bakmaktan helak olmuştu. Elleri dizlerinin üzerinde, tir tir titriyordu.
"Daha hızlı gidemez miyiz abi?" diye fısıldadı Leyla. Sesindeki çaresizlik odanın içindeki dondurucu havaya karışıyordu. "Peşimizdeler, görmüyor musun?
"Taksici, dikiz aynasından Leyla’ya baktı. Yaşlı, yüzü derin çizgilerle kaplı bir adamdı. Gözlerinde korkudan ziyade, yılların getirdiği derin bir sakinlik vardı. Garip bir şekilde, arkadaki minibüs onu hiç şaşırtmış gibi durmuyordu.
"Görüyorum kızım," dedi sakin, tok bir sesle.
"Uzun zamandır peşindeler zaten"
Leyla donakaldı. "Ne? Nasıl yani? Kim peşimde?"
Tam o sırada siyah minibüs ani bir hamleyle hızlandı. Motorun kükremesi caddeyi inletti. Minibüs, taksinin yanından geçip sert bir manevrayla direksiyonu kırdı ve yolu tamamen kapattı. Taksici frene bastı. Lastiklerin çığlığı Ankara ayazını böldü. Araba, minibüsün tam önünde durduğunda Leyla korkuyla koltuğa sindi.
Minibüsün kapısı hızla açıldı. İçinden iri yarı iki adam indi. Yüzleri maskeliydi ve ellerini bellerine, ceketlerinin içine doğru götürüyorlardı. Leyla için yolun sonu gelmiş gibiydi. Çıkış yolu kalmamıştı.
"Bitti..." diye fısıldadı Leyla gözleri dolarak. "Beni buldular."
"Sakin ol Leyla," dedi taksici aniden. Sesi şimdi bir komutan kadar emrediciydi. "Deden Arif Bey’in emanetini o çakallara teslim edecek değiliz.
"Leyla kulaklarına inanamadı. "Sen... Dedemi nereden tanıyorsun?"
Yaşlı adam dikiz aynasından son kez Leyla’yla göz göze geldi ve hafifçe gülümsedi. "Ben sadece bir taksici değilim kızım. Kemerini sıkı bağla.
"Yaşlı adam vitesi geriye taktı, gaza sonuna kadar bastı. Taksi büyük bir gürültüyle geri geri fırladı. Hemen ardından vitesi ileri alıp direksiyonu caddenin kenarındaki demir bariyerlere doğru kırdı.
"Ne yapıyorsun?!" diye çığlık attı Leyla.
"Dedenin başlattığı işi bitiriyorum!" diye bağırdı yaşlı adam.
Taksi, demir bariyerleri büyük bir gürültüyle paramparça ederek caddenin altındaki eski şantiye yoluna doğru uçtu. Havada asılı kaldıkları o bir saniye, Leyla için sonsuzluk gibiydi. Araba büyük bir sarsıntıyla toprağa çarptı, tekerlekler döndü ve taksici hiç yavaşlamadan karanlık ara sokakların içine daldı. Arkadaki adamlar yukarıdaki caddede şaşkınlıkla kalakalmıştı.
Yaşlı adam direksiyonu tek eliyle düzeltirken dikiz aynasından Leyla’ya baktı. "Adım Tahsin. Dedenin eski dostuyum. Şimdi söyle bakalım... Siyah anahtar yanında mı?"